Τα ράντζα στους διαδρόμους των νοσοκομείων αυξάνονται, όσο προχωράει η εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση της Υγείας |
Οσο οι ελλείψεις, οι ανεπάρκειες του δημόσιου συστήματος στην πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, στα Νοσοκομεία σε όλα τα επίπεδα Υγείας αυξάνονται, όσο προχωράει η εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση της Υγείας - Πρόνοιας, όσο περιορίζεται η κρατική ευθύνη παροχής υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας, τόσο περισσότεροι Δήμοι εμπλέκονται, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, με τα ζητήματα αυτών των τομέων.
Αξιοποιούν το ανάλογο θεσμικό πλαίσιο και τα Ευρωενωσιακά προγράμματα για τη λειτουργία Κέντρων Υγείας και προνοιακών υπηρεσιών και ιδρυμάτων μέσα από τις δημοτικές επιχειρήσεις που διαθέτουν για να παρέχουν αποσπασματικές και περιορισμένες παροχές.
Αυτές οι υπηρεσίες δεν είναι ενταγμένες μέσα στο σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, ούτως ώστε να υπάρχει η συνέχεια, ο έλεγχος, η ανάλογη εξαγωγή συμπερασμάτων, η συνεχής ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.
Η Αυτοδιοίκηση από τη μια γίνεται κρίκος για το προχώρημα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων (δηλαδή για την παραπέρα εμπορευματοποίηση του τομέα της Υγείας) και ταυτόχρονα επιχειρεί εκ των ενόντων να καλύψει, με τη διαδημοτική συνεργασία, τον κατακερματισμό, τις θεσμικές ανεπάρκειες στην κοινή δραστηριότητα των ΟΤΑ στην Υγεία - Πρόνοια.
Σ' αυτή τη διαδικασία, οι Δήμοι δεν είναι άβουλα εκτελεστικά όργανα, αλλά αναλαμβάνουν το δικό τους μερίδιο, στα πλαίσια του καταμερισμού της λειτουργίας της κρατικής εξουσίας.
Η όλη εξέλιξη είναι κατεξοχήν ανθυγιεινή. Για να οργανωθούν οι πολιτικές, οι υπηρεσίες και τα προγράμματα προληπτικής ιατρικής και η προαγωγή της υγείας και της ψυχικής υγείας χρειάζεται ένας κεντρικός σχεδιασμός, θεμελιωμένος πάνω στον προσδιορισμό ειδικών δεικτών νοσηρότητας και θνησιμότητας.
Χρειάζεται επιστημονική καταγραφή των κυριότερων ασθενειών από τις οποίες νοσεί ή πεθαίνει ένας συγκεκριμένος πληθυσμός και εκτιμάται έτσι το επίπεδο υγείας του εξεταζόμενου πληθυσμού (κοινωνική ομάδα, δήμος, χώρα κλπ.).
Από την περιγραφή του αντικειμένου των πολιτικών και υπηρεσιών που αφορούν στη Δημόσια Υγεία γίνεται φανερό ότι επιδρούν σε αυτήν και την καθορίζουν μια σειρά παράγοντες οικονομικοί, κοινωνικοί, πολιτιστικοί που έχουν ταξικό περιεχόμενο.
Αρα, στο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορούν να εξαλειφθούν. Μπορούν όμως να μετριαστούν κάτω από την πάλη του εργατικού -λαϊκού κινήματος και ανάλογα με το συσχετισμό δύναμης και την κατεύθυνση της πάλης του, που θα ασκεί πίεση για την άσκηση μιας ενιαίας, καθολικής, αποκλειστικά κρατικής πολιτικής και όχι αποσπασματικής και υποτυπώδους πολιτικής μέσω κάποιων Δήμων.
Στην καπιταλιστική κοινωνία υπ' αριθμόν ένα νοσογόνος παράγων είναι οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και τα αποτελέσματά της, που γίνονται πιο επώδυνα όσο εντείνεται η εκμετάλλευση.
Κατόπιν, μια σειρά κοινωνικά φαινόμενα, όπως η φτώχεια, η ανεργία, η κακή διατροφή, οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, η έλλειψη εμβολίων, το χαμηλό επίπεδο του υγειονομικού συστήματος είναι βασικοί παράγοντες που επιδρούν βλαπτικά στη δημόσια υγεία.
Το σύστημα ύδρευσης και αποχέτευσης, η διαχείριση των σκουπιδιών, καθώς και άλλων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες, ανάλογα με το πόσο σωστά ή όχι λειτουργούν για τη Δημόσια Υγεία (ΔΥ).
Αλλος σοβαρός παράγοντας για τη ΔΥ είναι η διατροφή είτε με την έννοια της επάρκειας είτε σήμερα - στην καπιταλιστική κοινωνία, όπου το κέρδος πρυτανεύει, και με την έννοια της ποιότητας (αλλοιωμένα προϊόντα, περιεκτικότητα επιβλαβών ουσιών κλπ.).
Τα μεταλλαγμένα προϊόντα φυτικά και ζωικά που τα επιβάλλουν τα μονοπώλια, στο όνομα του ανταγωνισμού και του κέρδους δεν απειλούν μόνο την υγεία, αλλά μακροχρόνια και τη ζωή του πλανήτη.
Γενικότεροι παράγοντες, όπως η ρύπανση του περιβάλλοντος (χημική, πυρηνική, βιολογική), η καταστροφή των δασών, τα μεταλλαγμένα προϊόντα, τα φυτοφάρμακα, οι μεγάλες επιδημίες, έχουν και αυτοί ταξικό χαρακτήρα και μακροχρόνια βλαπτικές επιδράσεις στον πλανήτη. Τον ίδιο ταξικό χαρακτήρα έχει και η πολιτική για τα εργατικά ατυχήματα, τα τροχαία, τα ναρκωτικά, την υγειονομική αγωγή.
Η αστική τάξη γνωρίζει ότι επιβαρύνεται - υποσκάπτεται η υγεία των εργαζομένων με την πολιτική της, η οποία οξύνει και αναπαράγει αυτά τα κοινωνικά φαινόμενα.
Γεγονός, επίσης, είναι ότι οξύνεται η αντιλαϊκή επίθεση από τη μια και η αύξηση των λαϊκών αναγκών από την άλλη. Γι' αυτό παίρνονται κάποια πυροσβεστικά μέτρα είτε μέσω του κράτους είτε μέσω των δήμων με τη σύμπραξη του ιδιωτικού κεφαλαίου, για να διαχειριστεί τις ακραίες εκφράσεις κοινωνικών φαινομένων. Το σύνολο, όμως, των προγραμμάτων που προωθούνται έχουν μηδαμινή αξία μπροστά στις λαϊκές ανάγκες που αυξάνονται.
Ολη αυτή η λειτουργία τους δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μια ιδιωτική επιχείρηση. Επειδή, όμως, ο χαρακτήρας των παροχών της επιχείρησης είναι κοινωνικός, συγκαλύπτουν την αγοραία λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων με ονομασίες όπως «κοινωνικός τομέας της οικονομίας» είτε «τρίτος τομέας της οικονομίας», κάτι ενδιάμεσο μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού που υποτίθεται ότι θα πληρώνουν οι δικαιούχοι, αλλά δε θα βγάζουν κέρδος οι επιχειρήσεις.
Οι τρόποι είναι είτε μειώνοντας και υποβαθμίζοντας τις παροχές χρησιμοποιώντας φτηνό εργατικό δυναμικό (εθελοντές, STAGE, φοιτητές - σπουδαστές που κάνουν την πρακτική τους άσκηση, μερική απασχόληση) είτε αυξάνοντας άμεσα ή έμμεσα (μέσω δημοτικής φορολογίας) τις πληρωμές.
Η λειτουργία τέτοιων επιχειρήσεων μέσω προγραμμάτων που όλα έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης, σταματάει με το τέλος του προγράμματος ή χρηματοδοτείται και πάλι από τους κατοίκους του Δήμου.
Αυτό τονίζεται ιδιαίτερα στο απόσπασμα από το χαιρετισμό του σημερινού υποψηφίου δημάρχου Αθήνας Ν. Κακλαμάνη, τότε υπουργού Υγείας στο 1ο Συνέδριο (12 - 13 Νοέμβρη 2004) του Διαδημοτικού Δικτύου Δομών Υγείας - ΟΤΑ Αττικής:
«...από τώρα πρέπει να αρχίσετε οι δήμοι να βάζετε στην άκρη λεφτά, όταν θα σταματήσει το Δ΄ ΚΠΣ (...) πώς θα αντιμετωπίσετε μετά αυτά τα έξοδα (...) Φτιάξτε ένα κωδικό στο δήμο σας, θέλετε από εκδηλώσεις, θέλετε από οικονομίες, θέλετε από το κράτος, πρέπει από τώρα να βάζετε κουμπαρά στην άκρη για τη δύσκολη στιγμή που θα έρθει».
Το αστικό κράτος στο πλαίσιο της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των ελληνικών αστικών κομμάτων αποποιείται των ευθυνών του και τις μεταφέρει αποσπασματικά στους Δήμους και τις Νομαρχίες, για ανάπτυξη δράσεων κοινωνικής πολιτικής σε ορισμένες μόνο κοινωνικές ομάδες. Σε αυτήν την πολιτική είναι ενταγμένα μια σειρά προγράμματα, πάντα σε συνεργασία με ιδιώτες, που αμβλύνουν τις οξείες γωνίες της αντιδραστικής, αντιλαϊκής πολιτικής που ασκείται.
Οσα προγράμματα και αν εφαρμοστούν, όσες συμβουλές και αν δοθούν από «αρμόδιους» σε ΑμΕΑ, μετανάστες και άλλες κατηγορίες εργαζομένων, τα προβλήματα που καθημερινά βιώνουν δεν πρόκειται να λυθούν.
Χρειάζεται να εφαρμοστεί μια πολιτική κεντρικά σχεδιασμένη, που θα έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο και την πλήρη κάλυψη των αναγκών του. Ολα τα άλλα είναι μερεμέτια, είναι το θερμοκήπιο που ευνοεί τη δράση των τρωκτικών των προγραμμάτων για την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για ίδιον όφελος και όχι γι' αυτούς που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα.
Την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται συνολικά στους τομείς Υγείας - Πρόνοιας αξιοποιεί ο ιδιωτικός τομέας και αυτόνομα για να αυξήσει την πελατεία του, την κερδοφορία του, με την ταυτόχρονη προβολή του δήθεν κοινωνικού προφίλ που διαθέτει, αλλά και σε συνεργασία με τους δήμους.
Ολες αυτές οι υποτυπώδεις υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας που παρέχουν οι Δήμοι είναι υποκατάστατα αυτών των τομέων. Ρίχνουν «νερό στο μύλο» της εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών Υγείας. Βοηθάνε το κράτος να αποποιηθεί της ευθύνης του για λειτουργία αποκλειστικά δημόσιου δωρεάν συστήματος υγείας χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα. Εθίζουν τα λαϊκά στρώματα να μειώνουν τις απαιτήσεις τους, κάνοντας σκόντο στις σύγχρονες ανάγκες τους για καθολικές δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας.
Οι σύγχρονες ανάγκες του λαού μας μπορούν να καλυφθούν μόνο μέσα από ένα αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας - Πρόνοιας που θα χρηματοδοτείται πλήρως και επαρκώς από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους εργοδότες και χωρίς καμιά επιχειρηματική δράση.
Από τη σκοπιά των κομμουνιστών έχει τεθεί το εξής ζήτημα: Η ΤΑ όχι μόνο πρέπει να έχει γενικότερη παρέμβαση, να αντιπαλεύει τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που υλοποιούνται σε όλους τους τομείς της οικονομίας, αλλά και η ίδια η ΤΑ να μη μετέχει στην υλοποίησή τους. Πρέπει να αρνείται να εφαρμόσει τις πολιτικές εκείνες που τη θέλουν ως επιχειρηματία που παράγει υπηρεσίες και έργο στους τομείς κοινωνικής πολιτικής, αποσκοπώντας σε κέρδη και ανοίγοντας δυνατότητες μεγαλύτερης διείσδυσης του κεφαλαίου σε τομείς που μέχρι τώρα ήταν απ' έξω.
Μπροστά στις δημοτικές εκλογές, τα λαϊκά στρώματα χρειάζεται να προβληματιστούν:
Και στον τομέα της Υγείας - Πρόνοιας η ΝΔ ως κυβέρνηση στα ίδια χνάρια του ΠΑΣΟΚ πορεύτηκε. Βοήθησε με την πολιτική της αφ' ενός μεν στην αύξηση των επενδύσεων του κεφαλαίου στην Υγεία - Πρόνοια και αφ' ετέρου στην προσαρμογή της λειτουργίας των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας, των πολυ-ιατρείων των ασφαλιστικών ταμείων και των δημοτικών επιχειρήσεων με τους όρους και τους κανόνες που αντιστοιχούν σε μια επιχείρηση.
Ο ΣΥΝ στηρίζει την ύπαρξη του ιδιωτικού τομέα με το ευφυολόγημα της δήθεν ανάπτυξης του δημόσιου τομέα στα πλαίσια του ανταγωνισμού. Συνύπαρξη σημαίνει αύξηση κερδών του ιδιωτικού τομέα, των επιχειρηματικών ομίλων. Σημαίνει παραπέρα ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της λειτουργίας των ΚΥ, των νοσοκομείων, των μονάδων της πρόνοιας κλπ. Τελικά, η «συνύπαρξη» λειτουργεί σε βάρος των εργαζομένων και από πλευράς κόστους και από πλευράς ποιότητας φροντίδας και περίθαλψης.
Το ΚΚΕ θεωρεί ότι τα κόμματα που στηρίζουν τα ψηφοδέλτια στις τοπικές εκλογές, πρέπει να κρίνονται όχι από τα λόγια και τις προεκλογικές υποσχέσεις, αλλά από τα προγράμματα, τη στάση και τις πράξεις τους. Και από τη στιγμή που έχουν ευθύνες πρέπει να πληρώσουν και το τίμημα. Να καταψηφιστούν. Διαφορετικά θα είναι σαν να επιβραβεύεται η πολιτική τους, να τους συγχωρούνται ή να αγνοούνται οι ευθύνες τους με τη δικαιολογία ότι οι τοπικές εκλογές δεν είναι εθνικές.
Συνέντευξη στο «Ρ» του υποψήφιου νομάρχη Ανατολικής Αττικής με τη «Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία»
Ομως, για τους εργαζόμενους, όσο κι αν κάποια από αυτά τα έργα μπορεί να ήταν χρήσιμα, αποτελούν έναν οικονομικό βρόχο. Εκτός από τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την κατασκευή τους, πληρώνουν και για τη χρήση τους υπέρογκα χαράτσια, όπως για παράδειγμα στην Αττική Οδό που τα διόδια έχουν φτάσει ήδη τα 2,70 ευρώ. Επιπλέον, η συνεχής υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η ανυπαρξία βασικών έργων υποδομής για την αντιπλημμυρική προστασία και την αποχέτευση, η οικοπεδοποίηση των δασών, στην ουσία έχουν μετατρέψει το νομό σε ένα πεδίο κερδοσκοπίας του μεγάλου κεφαλαίου.
«Τελικά, από αυτή την ανάπτυξη», λέει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο «Ρ» ο Γιώργος Πάντζας, υποψήφιος νομάρχης Ανατολικής Αττικής της «Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας»,«οι μόνοι που έχουν ωφεληθεί είναι οι εταιρίες και οι πολυεθνικές». Νομαρχιακός σύμβουλος τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, ο λαϊκός καλλιτέχνης και αγωνιστής επισημαίνει ότι οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι της περιοχής «κέρδισαν» μόνο αρνητικές επιπτώσεις από αυτή την ανάπτυξη.
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
-- Πολλά μεγάλα έργα που έχουν κατασκευαστεί τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Αττική διαφημίζονται από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ως έργα σημαντικής ανάπτυξης. Τι έχουν κερδίσει οι εργαζόμενοι από αυτά;
-- Κατ' αρχήν να πούμε ότι τα Ολυμπιακά έργα έγιναν με χρήματα του ελληνικού λαού για να δοθούν στη συνέχεια σε ιδιώτες. Ο λαός που τα πλήρωσε θα αναγκαστεί να πληρώνει εισιτήριο εφ' όρου ζωής για να μπαίνει στα έργα. Το αεροδρόμιο δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις γύρω περιοχές, ενώ τα ξενοδοχεία είναι όλα ανώνυμες εταιρίες τουριστικής ανάπτυξης, οι οποίες έχουν κλείσει στο σύνολό τους τις παραλίες της Ανατολικής Αττικής, τις έχουν ιδιωτικοποιήσει και δεν επιτρέπουν στο λαό της Ανατολικής Αττικής να τις χρησιμοποιεί. Οσον αφορά την Αττική Οδό μόνο τα διόδια που πρέπει να πληρώσουν οι εργαζόμενοι για να μετακινηθούν, εξανεμίζουν την πενιχρή αύξηση που πήραν για το 2006. Την ίδια στιγμή, στις εκατοντάδες επιχειρήσεις ανθούν η υποαπασχόληση, οι απολύσεις, η ανατροπή κάθε έννοιας εργασιακών σχέσεων κ.ά.
Eurokinissi |
Εκτός από την κατασκευή, οι εργαζόμενοι πληρώνουν και υπέρογκα διόδια για τη χρήση της Αττικής Οδού |
-- Οι μόνοι που έχουν ωφεληθεί είναι οι εταιρίες, οι πολυεθνικές, πρόσωπα που υπηρέτησαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και πρόσωπα που υπηρετούν τη σημερινή της ΝΔ. Δηλαδή, το μεγάλο κεφάλαιο. Για τους εργαζόμενους όμως υπάρχουν μόνο επιπτώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και έχουν γίνει πολλά μεγάλα έργα στην Ανατολική Αττική, υπάρχει ανυπαρξία αντιπλημμυρικών έργων και κάθε φορά που βρέχει πνιγόμαστε. Την ίδια στιγμή, οι επιπτώσεις έχουν μεγαλώσει και από τα ίδια τα έργα. Το αεροδρόμιο, για παράδειγμα, ρίχνει τα απόβλητα στους γύρω χώρους καταστρέφοντας καλλιέργειες, αφού δεν έχουν γίνει αντιπλημμυρικά έργα, η Αττική Οδός χωρίζει στη μέση τα εδάφη της Ανατολικής Αττικής και δημιουργεί πλημμύρες και συσσωρεύει νερά, δημιουργώντας εστίες μόλυνσης.
-- Τα Ολυμπιακά έργα (κωπηλατοδρόμιο, κέντρο ιππασίας, τοξοβολίας κ.ά.) χρησιμοποιούνται από τους κατοίκους;
-- Δε νομίζω ότι οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής έχουν την τύχη να χρησιμοποιήσουν αυτά τα έργα, τα οποία στην ουσία έχουν ήδη ιδιωτικοποιηθεί ή θα ιδιωτικοποιηθούν. Το θέμα είναι ότι οι αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το 1994 και μετά έχουν οδηγήσει γενικά στην αντιδραστικοποίηση του θεσμού. Με αποτέλεσμα σήμερα, αντί να διεκδικεί για παράδειγμα τη χρήση αυτών των έργων για τους κατοίκους, να έχει μετατραπεί σε μηχανισμό που υλοποιεί την αντιλαϊκή πολιτική είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ είτε αυτή είναι ανεξάρτητη.
-- Στην περιοχή την τελευταία 15ετία έχουμε σημαντική καταστροφή πολλών δασών από πυρκαγιές. Στη συνέχεια αντί για αναδασώσεις βλέπουμε οικιστική ανάπτυξη με βίλες...
-- Πέρα και κύρια από την καταστροφή των δασών στους γύρω ορεινούς όγκους, ταυτόχρονα βλέπουμε να μην παίρνεται κανένα μέτρο για την προστασία των δασών τόσο από τις κυβερνήσεις όσο και από τους εκλεγμένους στην Αυτοδιοίκηση. Οι τελευταίοι μάλιστα φτάνουν στο σημείο να βάζουν και ζητήματα ένταξης στο σχέδιο πόλης και νέων δασικών εκτάσεων. Δηλαδή εκτάσεων που έχουν καεί, τη στιγμή που η πολεοδομημένη γη στην Ανατολική Αττική μπορεί να δεχτεί ακόμα χιλιάδες κατοίκους. Αρα με σύστημα γίνεται αυτό: Το ότι δε γίνεται αναδάσωση, το ότι αφήνουν εκτάσεις καμένες και δε γίνεται δεντροφύτευση. Ο στόχος είναι να τα κάνουν οικόπεδα. Πρόσφατα φυτεύσανε δενδρύλλια στη γύρω περιοχή από την Καλλιτεχνούπολη μετά την πυρκαγιά του καλοκαιριού. Αυτά μετά από λίγο καιρό ξεριζώθηκαν. Πιστεύω ότι αυτοί που ξεριζώνουν τα δενδρύλλια - όπου φυτεύονται και αυτά τα λιγοστά - είναι αυτοί που βάζουν και τις πυρκαγιές και θέλουν να οικοπεδοποιηθούν δασικές εκτάσεις. Και το κράτος κάνει τα στραβά μάτια μαζί με την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τους δημάρχους που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Υπάρχουν συμφέροντα στο θέμα της γης και μεγάλα, αλλά και προσωπικά.
-- Ποια είναι η πολιτική των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων απέναντι σε όλα αυτά τα ζητήματα;
-- Ο στόχος τα τελευταία 15 χρόνια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι ο εργαζόμενος. Πώς θα δουλέψει μέχρι τα 75 του, πώς θα πάρει συντάξεις μετά τα 75, πώς οι αυξήσεις που θα του δώσουν θα είναι κάτω από τον τιμάριθμο και βασικά να είναι αυξήσεις πείνας για να πάρουν ένα δύο κιλά κρέας ετησίως, πώς ο νεολαίος που θα βγει στη ζωή δε θα πάρει ασφάλιση. Από την ακρίβεια παραμιλάνε όλοι οι μισθωτοί της πατρίδας μας και «χάσκουν» μπροστά στα κρεμασμένα αρνιά και κατσίκια στις αγορές, διότι δεν υπάρχουν χρήματα. Το μεγάλο κεφάλαιο, ο καπιταλισμός, έκανε αφαίμαξη στα εισοδήματα των εργαζομένων. Και αυτό συμβαίνει μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης.
-- Για τις εκλογές του Οκτώβρη το ΚΚΕ μαζί με το ΔΗΚΚΙ, την Παρέμβαση Αριστερών Πολιτών και την Κομμουνιστική Ανανέωση έχουν προχωρήσει σε πανελλαδική συνεργασία. Είναι ικανή αυτή η συσπείρωση να δώσει λύση και προοπτική;
-- Η ΝΑΣ, όπως και στις περασμένες εκλογές έφερε καλά αποτελέσματα, έτσι και τώρα προχωρά με αυτή τη συσπείρωση. Με πρωτοβουλία και μπροστάρη πάντα το ΚΚΕ με τους γνωστούς αγώνες του. Ενωμένοι όλοι μαζί να κοντράρουμε τις νεοφιλελεύθερες, τις δεξιές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Οσο μεγαλώνει η δύναμή μας, θα κουμπώνονται και θα μας φοβούνται περισσότερο και θα δυσκολεύονται να φτάσουν σε αντιλαϊκά μέτρα. Ηδη, υπάρχει μια συσπείρωση δυνάμεων και συνεχίζεται και για το μέλλον. Επιδιώκουμε μέσα και από τις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση να συσπειρώσουμε ακόμα μεγαλύτερες λαϊκές μάζες αγωνιστών, αριστερών, προοδευτικών ανθρώπων. Ωστε να προχωρήσουμε σε ένα ενωμένο αριστερό Μέτωπο ή αν θέλετε ένα Λαϊκό Μέτωπο που θα δυναμώσει τον αγώνα των εργαζομένων και θα μπει εμπόδιο στα αντιλαϊκά μέτρα και στις πολιτικές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αυτός είναι και ο στόχος του ΚΚΕ, του ΔΗΚΚΙ και των άλλων προοδευτικών δυνάμεων που συνεργαζόμαστε στη ΝΑΣ. Να συσπειρωθούν όσο γίνεται περισσότερες δυνάμεις, ώστε να υπάρξει μια ισχυρή αντίσταση σε αυτές τις πολιτικές. Να αποδυναμώσουν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και να δημιουργηθούν καλύτερες προοπτικές για το λαό.
Συνέντευξη στον «Ρ» του υποψήφιου νομάρχη Δυτικής Αττικής της «Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας»
Σε σκουπιδότοπο του Λεκανοπεδίου έχουν μετατρέψει τη Δυτική Αττική, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, μέσα και από τα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης |
- Αν και στη Δυτική Αττική υπάρχουν μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, οι εργαζόμενοι δεν ωφελούνται από αυτήν την «ανάπτυξη»...
- Θα ήθελα να βάλουμε τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση. Οταν μιλάμε για ανάπτυξη, μιλάμε για ανάπτυξη που την εκφράζουν μόνο τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Η άναρχη δόμηση και εγκατάσταση βιομηχανιών και η εγκληματική τους συμπεριφορά στα θέματα του περιβάλλοντος είναι το μεγάλο κέρδος του λαού της περιοχής. Ταυτόχρονα, ο εργαζόμενος λαός δοκιμάζει στο πετσί του την ανεργία, τους διωγμούς, τις απολύσεις, την υποαπασχόληση, την «ευελιξία». Αυτά και τίποτα παραπάνω δεν έχει αποκομίσει ο εργαζόμενος λαός από τη μέχρι σήμερα ανάπτυξη. Είναι ταξική επιλογή, η Δυτική Αττική να είναι χώρος που οι μεγαλοβιομήχανοι και πλουτοκράτες βγάζουν υπερκέρδη από τις επιχειρήσεις τους, με συνέπειες, φυσικά, στο περιβάλλον.
- Και πάλι στα λεγόμενα μεγάλα έργα, όπως αυτό της Αττικής Οδού, αυτοί που κέρδισαν από αυτά και τα καρπώνονται είναι οι εκφραστές της πλουτοκρατίας. Δυσβάσταχτα διόδια για το λαό και έλλειψη στοιχειώδους επικοινωνίας των πόλεων. Αυτά τα περίφημα μεγάλα έργα της σπατάλης, της καταλήστευσης του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι είναι ημιτελή και στηριζόμενα περισσότερο στην ατιμωρησία υπεύθυνων μεγαλομηχανικών και μεγαλοεργολάβων. Στηριζόμενοι στη διαπλοκή με τους εκάστοτε κυβερνώντες, θησαυρίζουν από αυτήν την ανοχή. Χαρακτηριστικό είναι αυτό το φοβερό φαινόμενο που σημειώνεται κάθε χρόνο έξω από τη «Χαλυβουργική». Εκεί, υπάρχει σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα, που θα μπορούσε να διορθωθεί σε ελάχιστες ημέρες, το πολύ ένα μήνα. Κάποιες προσπάθειες που γίνονται τώρα είναι μετά από τις επίμονες προσπάθειες, όχι της διοίκησης της νομαρχίας, αλλά της αντιπολίτευσης.
- Πώς σχολιάζετε την κοινή συμμετοχή και στάση του νομάρχη του ΠΑΣΟΚ, του δημάρχου Ελευσίνας που πρόσκειται στον ΣΥΝ και του δημάρχου Ασπροπύργου της ΝΔ σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα για «περιβαλλοντική αναγέννηση» του κόλπου της Ελευσίνας μέχρι το 2020;
- Δυστυχώς, για την περιοχή μας, αυτές οι δημοτικές και νομαρχιακές αρχές που εκλέχτηκαν έβαλαν και την ταφόπλακα γενικότερα στο περιβάλλον, αλλά και ειδικότερα στον κόλπο της Ελευσίνας, ανεχόμενοι και ψηφίζοντας καθημερινά στα συμβούλια θέματα εγκατάστασης των πιο ρυπογόνων με τοξικά απόβλητα βιομηχανιών, οι οποίες ανεξέλεγκτα στη συνέχεια ρυπαίνουν τον κόλπο της Ελευσίνας. Και το κάνουν με την ανοχή και τις ευλογίες των δήμων, οι οποίοι μάλιστα συναλλάσσονται μαζί τους και τους καθιστούν και χορηγούς και ευεργέτες και τους αναρτούν ακόμα και πινακίδες σε δημόσια κτίρια. Είναι μεγάλη η ευθύνη, αλλά και η υποκρισία των δημάρχων της περιοχής, οι οποίοι με την ανοχή τους κατάντησαν ακόμα χειρότερο τον κόλπο της Ελευσίνας.
- Στην περιοχή υπάρχει και η υπερκορεσμένη χωματερή των Ανω Λιοσίων, αλλά και ένας αγώνας σε εξέλιξη κατοίκων και φορέων του Θριασίου για την απομάκρυνσή της.
- Η χωματερή παρέμεινε και επεκτείνεται τώρα με την ψήφο της προηγούμενης και της τωρινής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, αλλά και των ίδιων των δήμων. Με απάθεια, ανοχή και ανεκτικότητα, οι δήμαρχοι της περιοχής δε φάνηκαν πουθενά στους αγώνες του λαού της περιοχής, που κραυγάζει καθημερινά, που αγωνίζεται καθημερινά και παλεύει και ποτέ δεν του συμπαραστάθηκαν. Μια συγκέντρωση «οπερέτας» τόλμησε να κάνει ο νομάρχης και κάλεσε και τα ΜΑΤ να του επιτεθούν για να πει φάγαμε και εμείς ξύλο. Το θέμα είναι ένα: Το Θριάσιο και η Δυτική Αττική δεν αντέχει ούτε ένα επιπλέον σκουπίδι.
- Απέναντι στα μεγάλα προβλήματα εργαζομένων και κατοίκων που αναφέρατε, ποια είναι η πολιτική που ακολούθησαν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις;
- Είναι γνωστό ότι στην 20ετία του ΠΑΣΟΚ υπήρχαν όλα αυτά τα θλιβερά αποτελέσματα και επακόλουθα. Την ίδια πολιτική συνεχίζει με όλες τις προδιαγραφές και απαρέγκλιτα και η ΝΔ. Την ανοχή στους μεγαλοβιομήχανους πάντα σε βάρος του ελληνικού λαού. Σε βάρος του λαού της περιοχής, που έχει τα σοβαρότερα προβλήματα από την ανεργία, τη φτώχεια και έλλειψη στοιχειώδους κατοικίας μέχρι τα προβλήματα Παιδείας, Υγείας, Πολιτισμού. Ευθύνες έχει και ο ΣΥΝ κεντρικά, αλλά και ειδικότερα στην περιοχή, που έφτασε στο σημείο να καθιερώσει - κάτι που ούτε οι δημοτικές αρχές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησαν - να χρίσει ευεργέτες τους επιχειρηματίες, που ασέλγησαν στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στα αρχαία της Ελευσίνας και γενικότερα στο Θριάσιο Πεδίο. Είναι μεγάλες οι ευθύνες του ΣΥΝ και είναι και συνειδητές.
- Απέναντι σ' αυτήν την κοινή πολιτική των υπολοίπων κομμάτων, βλέπουμε στο ψηφοδέλτιο της ΝΑΣ και στη Δυτική Αττική να συσπειρώνονται δυνάμεις και να δίνουν μαζί τη μάχη των τοπικών εκλογών.
- Πάγια πολιτική μας θέση είναι να συσπειρώσουμε όσο γίνεται περισσότερες από τις συνεπείς λαϊκές δυνάμεις, που είναι και εκτός ΚΚΕ, αλλά αγωνιστές που είναι πρόθυμοι να μην πειθαρχήσουν, να αντιπαλέψουν αυτήν την πολιτική του δικομματισμού και το δεκανίκι τους, τον ΣΥΝ, που ψηφίζει κάθε φορά κάθε αντιλαϊκό νόμο σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Αυτό επιδιώκουμε και αυτό παλεύουμε και καλούμε τον εργαζόμενο λαό να συσπειρώσουμε όσο γίνεται περισσότερες λαϊκές δυνάμεις στην προσπάθεια αυτή. Ας καταλάβει, όμως, και ο λαός ότι δεν πρέπει να επαναλάβει το πελώριο λάθος στήριξης και εγκλωβισμού του στο δικομματισμό. Αν δεν το καταλάβει αυτό, θα είναι ακόμα χειρότερα τα χρόνια που θα έρθουν.