Κυριακή 17 Ιούνη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΑΓΡΟΤΙΚΑ
ΗΠΕΙΡΟΣ
Η «ΔΩΔΩΝΗ» δίνει ζωή στην περιοχή

Μεγάλο συλλαλητήριο, την Τρίτη 19 Ιούνη, αγροκτηνοτρόφων και εργαζομένων για τη σωτηρία της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας από το ξεπούλημα

Λίγο πριν σουρουπώσει, πήγαμε και βρήκαμε τον πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αγίας Ελεούσας, Ηλία Βότσικα στη στάνη του. Δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε την ερώτηση - τι θα απογίνουν οι κτηνοτρόφοι σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης της Δωδώνης;- και, αφού μας διέκοψε σηκώνοντας τα χέρια, μας απάντησε: «Αν φύγει η γαλακτοβιομηχανία "ΔΩΔΩΝΗ" από τα χέρια των αγροτών και περάσει σε ιδιωτικά θα είναι άσχημα τα πράγματα για όλους μας. Στο εργοστάσιο θα μειωθεί το προσωπικό και θα αλλάξουν οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων εκεί. Για εμάς τους κτηνοτρόφους θα είναι σκέτη καταστροφή, αφού από 317 δραχμές το κιλό που παίρνει σήμερα η βιομηχανία το γάλα, με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, θα πέσει μέχρι και 100 δραχμές. Είναι δυνατόν ο ιδιώτης να μην κοιτάξει το δικό του ατομικό συμφέρον;», ρωτά με νόημα ο πρόεδρος της Ελεούσας.

Στη συνέχεια πήγαμε μαζί στο σταθμό γάλακτος του χωριού. Εκεί οι κτηνοτρόφοι αφήνουν το πρωί και το βράδυ το γάλα. Εκείνη την ώρα η παραλήπτρια του σταθμού ενημερώνει τους κτηνοτρόφους πως είναι τελευταία φορά που θα πληρωθούν μέσω αυτής. «Από δω και πέρα θα πηγαίνετε στην Τράπεζα να πληρώνεστε», τους ανακοίνωσε η Αλεξάνδρα Παπά που δουλεύει δύο ώρες το πρωί και δύο ώρες το βράδυ και πληρώνεται με 29.000 δραχμές από τη "ΔΩΔΩΝΗ". Θα τα παρατήσω, δεν πάει άλλο. Μέχρι τώρα καθόμουνα γιατί με "χαρτζιλίκωναν" οι κτηνοτρόφοι την ημέρα της πληρωμής. Τώρα με 29.000 δραχμές δεν πρόκειται να μείνω», συμπληρώνει.

«Παίρνουν αποφάσεις χωρίς να νοιάζονται για μας. Δεν τους ενδιαφέρει πώς θα κατέβει ο αγρότης από το απομονωμένο χωριό να αφήσει τη δουλιά του και να πάει στην τράπεζα να πάρει λεφτά», σημειώνει ο Ηλίας Βότσικας και προσθέτει: «Πριν λίγες μέρες μάθαμε πως τις εξισωτικές αποζημιώσεις θα τις κάνουν οι ιδιώτες και όχι η γραμματέας του συνεταιρισμού, όπου για κάθε αίτηση δίναμε 2.000 δραχμές. Τώρα ο ιδιώτης που θα αναλάβει στο χωριό θα παίρνει γύρω στις 8.000 δραχμές. Κι όταν τον ρωτήσαμε: "Σαν πολλά δεν είναι βρε παιδί μου", μας κατακεραύνωσε: "Κανονικά είναι να πάρω 27.000 δραχμές είπε και μου έδειξε έναν κατάλογο"»!

«Βρόχος τα προβλήματα»...

Τα προβλήματα για τους κτηνοτρόφους, όμως, δε σταματούν εδώ, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πιο πολλά και πιο δύσκολα, σαν βρόχος που τους πνίγει στο λαιμό. Ιδιαίτερα τα έξοδα είναι πάρα πολλά. «Δε βγαίνουμε, μάς λέει ο Μιχάλης Γερέμος. Αυτά που χρειαζόμαστε για να βγάλουμε πέρα το κοπάδι, το τριφύλλι, το καλαμπόκι, οι ζωοτροφές και τα υπόλοιπα, οι τιμές τους είναι στα ύψη», εξηγεί και συμπληρώνει με πόνο και αγανάκτηση: «Από δέκα χρονώ φυλάω πρόβατα, ήλιο με ήλιο. Δεν είναι ζωή αυτή, δεν μπορεί να πάει πουθενά, σε δένουν τα ζωντανά».

Αλλά για την Ηπειρο, η γαλακτοβιομηχανία «ΔΩΔΩΝΗ» έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί πολλά χωριά της Ηπείρου έχουν ερημώσει. Κι αυτά που έχουν απομείνει με το ζόρι κρατιούνται. Είναι η «ΔΩΔΩΝΗ» αυτή που δίνει, ακόμα, ζωή στην περιοχή. Αν ιδιωτικοποιηθεί, η εγκατάλειψη των χωριών θα είναι σίγουρη. «Αν μειωθεί η τιμή θα τα σχολάσουμε τα πρόβατα, επισημαίνει ο Γιώργος Γιολδάσης. Αυτή τη στιγμή για να τα βγάλω πέρα, η τιμή του γάλακτος θα πρέπει να ξεπεράσει τις 400 δραχμές. Σκέψου τι θα γίνει αν μειωθεί. Το παιδί μου ούτε να τα βλέπει δε θέλει. Αφού δεν υπάρχει προκοπή. Μην κοιτάς εμάς τους παλιούς. Εμείς αυτό ξέρουμε να κάνουμε μόνο. Εγώ για να κρατήσω το κοπάδι μέχρι και νηστικός κάθομαι, ο νέος όμως δεν μπορεί να το κάνει αυτό», υπογραμμίζει.

«Αγκάθι» για τις ιδιωτικές γαλακτοβιομηχανίες

Η αγροτική Τράπεζα με τη βοήθεια της κυβέρνησης προσπαθεί να αποσπάσει από τα «κρατικοσυνεταιριστικά» χέρια τη γαλακτοβιομηχανία και να την παραδώσει στο ιδιωτικό κεφάλαιο, μέσω του χρηματιστηρίου. Για τις μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες η «Δωδώνη» αποτελεί μεγάλο «αγκάθι». Οι καλές, σχετικά, εργασιακές σχέσεις που έχουν οι εργαζόμενοι εδώ, αλλά και οι ικανοποιητικές τιμές που δίνει στους κτηνοτρόφους για το γάλα, αναγκάζουν τις ιδιωτικές επιχειρήσεις να μην παρεκκλίνουν από τα δεδομένα αυτά. Ετσι, η «ΔΩΔΩΝΗ» αποτελεί οδηγό στις τιμές του γάλακτος και κρίνει την τύχη όλων των κτηνοτρόφων της περιοχής καθώς και όσοι κτηνοτρόφοι δεν παραδίνουν γάλα στη «ΔΩΔΩΝΗ», διαπραγματεύονται την τιμή με βάση την προσφορά της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας. Πέραν αυτών, σε περίπτωση ιδιωτικοποίησής της, θα πληγούν και οι άλλοι εργαζόμενοι καταναλωτές, τόσο όσον αφορά την τιμή όσο και στην ποιότητα των κτηνοτροφικών προϊόντων που αγοράζει.

«Γι' αυτούς τους λόγους -υπογραμμίζει ο Τάσος Μαλάτος- το σωματείο μας θα πρωτοστατήσει για να μην περάσει η ιδιωτικοποίηση και μαζί με τις Ενώσεις και τον ηπειρώτικο λαό θα προχωρήσουμε σε δυναμικές κινητοποιήσεις όπως πριν από δέκα χρόνια, όταν επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο από την κυβέρνηση της ΝΔ. Θα συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που θα γίνει στην Αρτα την Τρίτη 19 Ιούνη, μαζί με τους αγρότες και όλο το λαό της περιοχής, για να μην περάσει το ξεπούλημα και η ιδιωτικοποίηση της "ΔΩΔΩΝΗΣ".

«Δε θέλουμε να αλλάξουν τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της γαλακτοβιομηχανίας και ο κοινωνικός ρόλος που παίζει στην περιοχή, είπε σημειώνοντας μια άλλη παράμετρο ο Νίκος Λάκκας, μέλος του ΔΣ του σωματείου. Η "Δωδώνη" απευθύνεται σε 14.000 κτηνοτρόφους παραγωγούς, τους οποίους καταφέρνει και στηρίζει, στην πιο φτωχή περιφέρεια της Ευρώπης. Μια πιθανή ιδιωτικοποίηση θα αποτελέσει τεράστιο σφάλμα και θα γονατίσει τους κτηνοτρόφους, που θα γίνουν βορά στο κυνήγι του κέρδους του ιδιώτη. θα οδηγήσει στη δραματική συρρίκνωση της κτηνοτροφίας. Κι αυτό σε μια περιοχή που, ουσιαστικά, οι αγρότες στηρίζονται στο εισόδημα από την κτηνοτροφία. Ο ηπειρώτικος λαός συσπειρωμένος, για μια ακόμη φορά, θα αποτρέψει μια τέτοια καταστροφική εξέλιξη», εκφράζει τη βεβαιότητα ο Ν. Λάκκας.

«Τελευταίο κάστρο... η κτηνοτροφία»

Αναστάτωση και οργή επικρατεί και στον αγροτικό κόσμο της Αρτας και όχι μόνο, μετά την απόφαση -κατά πλειοψηφία- του ΔΣ της Ενωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Αρτας να φέρει θέμα πώλησης των μετοχών της Ενωσης στη «ΔΩΔΩΝΗ», στην ΑΤΕ, στη γενική συνέλευση που συγκαλεί την ερχόμενη Τετάρτη. Να σημειώσουμε πως πρόεδρος της Ενωσης είναι ο Θεόδωρος Χαρακλιάς, ο οποίος είναι... διευθυντής της ΑΤΕ στην Αρτα.

«Δε θα επιτρέψουμε να περάσει αυτή η μεθόδευση, λέει ο Νίκος Γιαννούλης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αρτας. Το τελευταίο κάστρο που μας απέμεινε στην περιοχή είναι η κτηνοτροφία. Αν χαθεί και αυτή θα μπει οριστικά η "ταφόπλακα" για τον αγροτικό κόσμο. Ηδη η μια παραγωγή μετά την άλλη, χάνεται καθώς οι τιμές στα εσπεριδοειδή, την ελιά και το καλαμπόκι υποχωρούν συνεχώς. Αν πουληθεί η "ΔΩΔΩΝΗ" θα γίνει ό,τι και με το χυμοποιείο "Εσπερίδα" που πουλήθηκε σε ιδιώτη και, τώρα, δε λειτουργεί καν, με αποτέλεσμα το πορτοκάλι να μένει στα χωράφια. Και κατέληξε: Την απάντηση θα την πάρουν στους δρόμους του αγώνα. Οι αντιπρόσωποι της περιοχής στη γενική συνέλευση δε θα επιτρέψουν να συντελεστεί το έγκλημα της ιδιωτικοποίησης της "Δωδώνης". Δε θα συναινέσουν στο ξεκλήρισμά τους», τονίζει με αποφασιστικότητα.


Νίκος ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ

Θέλουν να σιγήσουν τη φλογέρα του τσοπάνη στην πιο φτωχή περιφέρεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, την Ηπειρο. Στο στόχαστρο του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται η κρατικοσυνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία «ΔΩΔΩΝΗ», της οποίας η πώληση μεθοδεύεται από την κυβέρνηση και την Αγροτική Τράπεζα Ελλάδας (ΑΤΕ) μέσω του Χρηματιστηρίου. Για να γίνει, όμως, αυτό, η ΑΤΕ (που έχει το 60% των μετοχών) πρέπει να αυξήσει το ποσοστό των μετοχών της σε 67%, ώστε να έχει την απόλυτη πλειοψηφία. Στην κατεύθυνση αυτή, συνεταιριστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ προωθούν αποφάσεις στις γενικές συνελεύσεις των Ενώσεων για την πώληση των μετοχών τους στην ΑΤΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απόφαση του ΔΣ της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Αρτας - Φιλιππιάδας να θέσει στη γενική συνέλευση των αντιπροσώπων στις 20 Ιούνη το θέμα της πώλησης των μετοχών της Ενωσης στην ΑΤΕ. Με μοχλό πίεσης τα ποσά που χρωστάνε οι συνεταιρισμοί, η ΑΤΕ καταθέτει δελεαστικές προτάσεις προσφοράς χρημάτων, στην προσπάθειά της να πάρει τον απόλυτο έλεγχο στα χέρια της. Οσες προσπάθειες έκανε μέχρι σήμερα, όμως, απέτυχαν. Βρήκαν τη σθεναρή αντίσταση των κτηνοτρόφων, των εργαζομένων, όλου του ηπειρώτικου λαού, που με τους αγώνες τους απέτρεψαν την ιδιωτικοποίησή της. Μια πρώτη δυναμική απάντηση και σε τούτη την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης αποτελεί η συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αρτα, την Τρίτη 19 Ιούνη στις 8.30 μ.μ. στην πλατεία Κιλκίς, που διοργανώνουν από κοινού η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Αρτας και η Συντονιστική Επιτροπή σωματείων και συνδικαλιστών του νομού, για να μην περάσει το ξεπούλημα και η ιδιωτικοποίηση της «ΔΩΔΩΝΗΣ». Οι κάτοικοι της Ηπείρου, όπως διαπιστώσαμε συζητώντας το πρόβλημα μαζί τους, είναι αποφασισμένοι να εμποδίσουν τα καταστροφικά για την περιοχή τους σχέδια όσων προωθούν την ιδιωτικοποίηση της γαλακτοβιομηχανίας.

Μεταλλαγμένη κυβερνητική υποκρισία

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα του Περιβάλλοντος και την ψήφιση της νέας κοινοτικής οδηγίας που αφορά στη σκόπιμη απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον, δηλαδή στη λεγόμενη μεταλλαγμένη γεωργία αναζωπυρώθηκε η συζήτηση γύρω από τη χρησιμότητα, τη δυνατότητα, αλλά και τους κινδύνους της μεταλλαγμένης γεωργίας.

Στη συζήτηση αυτή ειπώθηκαν σκόπιμα κύρια από κυβερνητικούς παράγοντες και εκπροσώπους συγκεκριμένων πολυεθνικών πολλές ανακρίβειες που στόχο τους είχαν να συγκαλύψουν τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης για τη μετάβαση από τη λεγόμενη συμβατική στη «μεταλλαγμένη» γεωργία, αλλά και τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από την επιβολή της «μεταλλαγμένης» γεωργίας.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ η κυβέρνηση με τους αρμόδιους υπουργούς της ισχυρίζεται ότι αν και είναι αντίθετη στην καλλιέργεια μεταλλαγμένου βαμβακιού και γενικότερα στη «μεταλλαγμένη γεωργία», αν και πιστεύει στη βιολογική γεωργία δεν μπορεί να αποτρέψει τη «μεταλλαγμένη», επειδή είναι υποχρεωμένη να πειθαρχήσει στο κοινοτικό καθεστώς που διαμορφώθηκε με τη νέα οδηγία.

Οι ισχυρισμοί, όμως, της κυβέρνησης είναι ψεύτικοι και παραπλανητικοί και αποσκοπούν να δημιουργήσουν μια φιλοπεριβαλλοντική εικόνα την ίδια περίοδο που η κυβέρνηση συνδιαμορφώνει στην ΕΕ και εφαρμόζει στη χώρα μας την πιο επικίνδυνη πολιτική για τη δημόσια Υγεία και το περιβάλλον.

Είναι ψεύτικος ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι είναι κατά της μεταλλαγμένης γεωργίας, επειδή συνειδητά τα προηγούμενα χρόνια ανέχθηκε την εισαγωγή και καλλιέργεια μεταλλαγμένου βαμβακόσπορου, με σκοπό να δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, τα οποία μέσα από τη νέα οδηγία θα ζητούσαν τη νομιμοποίησή τους.

Είναι υποκριτικός ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι πιστεύει στη βιολογική γεωργία, επειδή στόχος του υπουργείου Γεωργίας για τη βιολογική γεωργία είναι το 2007 να καταλαμβάνει συνολική έκταση 459.000 στρέμματα. Δηλαδή το 1,3% των συνολικών καλλιεργούμενων εκτάσεων, ποσοστό που σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εναλλακτική λύση παρά το γεγονός ότι και αυτό το ποσοστό δε θα υλοποιηθεί όπως έγινε και στο παρελθόν.

Σύμφωνα με την υποτελή λογική της κυβέρνησης ο ισχυρισμός τους ότι είναι υποχρεωμένη να πειθαρχήσει στο κοινοτικό καθεστώς όπως αυτό διαμορφώθηκε με τη νέα οδηγία έχει μια δόση αλήθειας. Δε λέει όμως η κυβέρνηση ότι και ο Ελληνας ΥΠΕΧΩΔΕ υπερψήφισε αυτή την οδηγία, όπως επίσης δε λέει ότι η Ελληνίδα επίτροπος και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την έγκριση αυτής της οδηγίας και κλείνοντας την ομιλία της αναφέρει ότι «συνεπώς είναι άκρως σημαντικό να εγκριθεί τώρα η εν λόγω οδηγία, ανοίγοντας το δρόμο προς ένα αυστηρό διαφανές αποτελεσματικό και προβλέψιμο σύστημα χορήγησης αδειών γενετικά τροποποιημένων οργανισμών».

Ο ισχυρισμός, όμως, της κυβέρνησης ότι είναι υποχρεωμένη να προωθήσει τη μεταλλαγμένη γεωργία στη χώρα μας, η οποία δε λύνει κανένα πρόβλημα αλλά συμφωνεί με σοβαρές ενδείξεις έως αποδείξεις μπορεί να προκαλέσει απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες στη δημόσια υγεία στο περιβάλλον και στην οικονομία αναδείχνει από άλλη μία πλευρά το πρόβλημα της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας που υπάρχει στα πλαίσια της ΕΕ.

Για να συγκαλύψει αυτή την υποτελή λογική και την υπερψήφιση της οδηγίας η κυβέρνηση δειλά - δειλά άρχισε να αναμασάει τα επιχειρήματα των πολυεθνικών για τις δυνατότητες της μεταλλαγμένης γεωργίας να δώσει λύσεις σε σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και το περιβάλλον. Δηλαδή, ότι η μεταλλαγμένη γεωργία θα συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής τροφίμων και στην εξάλειψη της πείνας και του υποσιτισμού. Θα μειώσει το κόστος παραγωγής των τροφίμων και θα τα κάνει προσιτά στα φτωχά κοινωνικά στρώματα και στους λαούς των λεγόμενων χωρών του τρίτου κόσμου που υποσιτίζονται. Θα βελτιώσει το περιβάλλον επειδή θα χρησιμοποιούνται λιγότερα λιπάσματα και φυτοφάρμακα, λιγότερο νερό κ.ά.

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων που λειτουργεί στα πλαίσια του ΟΗΕ τα τρόφιμα που παράγονται με τη συμβατική γεωργία και τους σκόπιμους περιορισμούς που επιβάλλονται με τις ποσοστώσεις, τα πρόστιμα συνυπευθυνότητας και άλλους διοικητικούς μηχανισμούς όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και σε άλλες χώρες, αν κατανεμηθούν δίκαια υπερκαλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες ολόκληρου του πληθυσμού της Γης. Μπορούν, δηλαδή, να εξασφαλίσουν ημερησίως σε κάθε κάτοικο 2.700 θερμίδες. Συνεπώς το πρόβλημα της πείνας και του υποσιτισμού δεν είναι τεχνοκρατικό αλλά βαθιά κοινωνικό - πολιτικό. Γι' αυτό καμιά τεχνοκρατική μέθοδος όσο επαναστατική και αν είναι στην παραγωγή τροφίμων δεν μπορεί να το λύσει όπως άλλωστε δεν το έλυσε πριν από λίγες δεκαετίες η λεγόμενη πράσινη επανάσταση. Το πρόβλημα της πείνας και του υποσιτισμού μπορεί να λυθεί μόνο με βαθιές προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές και όσοι συνειδητά επικαλούνται τεχνοκρατικές λύσεις σκόπιμα θέλουν να συγκαλύψουν αυτή την αναγκαιότητα, επειδή τα ταξικά τους συμφέροντα είναι αντίθετα με τέτοιες αλλαγές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ στην εικοσαετία 1980-2000 οι μέσες πραγματικές τιμές που πήραν οι αγρότες στα σιτηρά μειώθηκαν κατά 70% περίπου, ενώ οι μέσες τιμές του ψωμιού και των αρτο-σκευασμάτων την ίδια περίοδο στους καταναλωτές αυξήθηκαν κατά 320%. Παρόμοια «ανοίγματα» ανάμεσα στις τιμές των αγροτών και των καταναλωτών διαπιστώθηκαν σε όλα σχεδόν τα προϊόντα όπως ζάχαρη, καλαμπόκι, καφές κ.ά. που αποδείχνουν ότι οι μειώσεις των τιμών στους αγρότες δε μεταφέρονται στους καταναλωτές, αλλά μετατρέπονται σε επιπλέον κέρδη των πολυεθνικών και των εμπορομεσαζόντων. Το ίδιο θα γίνει και με τη μεταλλαγμένη γεωργία, η οποία πράγματι μπορεί να μειώσει το κόστος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων αυξάνοντας αντίστοιχα τα κέρδη των πολυεθνικών, με αποτέλεσμα και τα μεταλλαγμένα τρόφιμα να μην είναι προσιτά στα φτηνά κοινωνικά στρώματα στους φτωχούς λαούς.

Ισως ορισμένες μεταλλάξεις στη γεωργία θα μπορούσαν να συμβάλουν θετικά στην αντιμετώπιση σοβαρών περιβαλλοντικών προβλημάτων, επειδή οι καλλιέργειες αυτές θα απαιτούσαν λιγότερο νερό ή λιγότερα λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Οι μεταλλάξεις, όμως, που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα δεν είχαν τέτοιο προσανατολισμό. Αντίθετα, εντάχθηκαν στα συμφέροντα των πολυεθνικών, επειδή συνδυάστηκαν με τα φυτοφάρμακά τους (ζιζανιοκτόνα κ.ά.) και ενίσχυσαν τη θέση τους στο μεταξύ τους ανταγωνισμό, ταυτόχρονα δημιούργησαν τα πρώτα προβλήματα στη δημόσια υγεία (αλλεργίες) και στο περιβάλλον.

Από τα στοιχεία διεθνών οργανισμών, αλλά και από τα πρώτα αποτελέσματα των μέχρι σήμερα μεταλλαγμένων αποδείχνεται ότι τα επιχειρήματα που αναμασάει η κυβέρνηση στόχο έχουν να συγκαλύψουν τους πραγματικούς λόγους που οι πολυεθνικές και η ΕΕ προωθούν τη μεταλλαγμένη γεωργία και είναι η αύξηση των κερδών τους και η ένταση της εξάρτησης των αγροτικών οικονομιών των φτωχών χωρών από τις πολυεθνικές της βιοτεχνολογίας. Για να γίνει κατανοητή αυτή η εξάρτηση αρκεί να αναφερθεί ότι οι πολυεθνικές αυτές έκαναν μια μετάλλαξη χιτλερικής έμπνευσης και δημιούργησαν τον λεγόμενο «εξολοθρευτή», ο οποίος καταστρέφει το φύτρο του σπόρου που παράγεται από μεταλλαγμένες καλλιέργειες για να μην μπορεί ο αγρότης να χρησιμοποιήσει την επόμενη χρονιά αυτό το σπόρο αλλά να είναι αναγκασμένος κάθε χρόνο να αγοράζει σπόρο από τις πολυεθνικές. Κάτω από τη γενική κατακραυγή αναγκάστηκαν να αποσύρουν αυτή τη μετάλλαξη, ο στόχος τους όμως παραμένει γι' αυτό ψάχνουν με ηπιότερες τεχνικές να τον υλοποιήσουν.

Από τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν οι πολυεθνικές τις ανακαλύψεις της γενετικής μηχανικής που αποτελούν άμεση παραγωγική δύναμη στη γεωργία βγαίνει το συμπέρασμα ότι για τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα όπως η πείνα, ο υποσιτισμός, η καταστροφή του περιβάλλοντος δε φταίνε οι παραγωγικές δυνάμεις αλλά οι παραγωγικές σχέσεις. Δηλαδή, φταίνε αυτοί που χρησιμοποιούν τις παραγωγικές δυνάμεις με τέτοιο τρόπο που εξυπηρετούν τα στενά ταξικά τους συμφέροντα σε βάρος του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και των λαών.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνει και από μια άλλη πλευρά ότι οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για ριζικές προοδευτικές κοινωνικές αλλαγές είναι υπερώριμες και τα ψευτοδιλήμματα ναι ή όχι στη γενετική μηχανική ανεξάρτητα από προθέσεις εξ αντικειμένου αποκρύπτουν την αναγκαιότητα των κοινωνικών αλλαγών.


Γ.Σ.



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ