Σε αυτήν την τολμηρή δήλωση προχώρησαν αφού πραγματοποίησαν παρατηρήσεις ζευγαριών αρσενικών - θηλυκών ρέζους μακάκων για χρονικά διαστήματα δυόμισι ωρών κάθε φορά, ενώ αυτοί βρίσκονταν στα κλουβιά τους σε τρεις διαφορετικές συνθέσεις: Το αρσενικό μόνο του, το αρσενικό μαζί με το θηλυκό ταίρι του, και το ζευγάρι έχοντας τη δυνατότητα να βλέπει έναν γειτονικό πίθηκο. Αυτή η διάταξη θεωρήθηκε πιο φυσική για τα ζώα και λιγότερο επεμβατική από τις διατάξεις των παραδοσιακών μελετών του τομέα. Για να έχουν εικόνα τού τι συμβαίνει στον εγκέφαλο των ζώων, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ασύρματες συσκευές διεπαφής εγκεφάλου - υπολογιστή, εγκεκριμένες από την αρμόδια υπηρεσία των ΗΠΑ (FDA). Με αυτές τις συσκευές κατέγραφαν τη δραστηριότητα εκατοντάδων μεμονωμένων νευρώνων στον εγκέφαλο των αρσενικών πιθήκων, που βρίσκονται στα δύο αντίθετα άκρα της διαδρομής επεξεργασίας οπτικών πληροφοριών: Τον κάτω κροταφικό φλοιό και ένα μέρος του προμετωπιαίου φλοιού, που συνδυάζει συνοδές πληροφορίες, ώστε να υποστηρίξει ανώτερου επιπέδου νοητική λειτουργία, όπως οι αποφάσεις.
Οι ερευνητές περίμεναν πολύ διαφορετικές αντιδράσεις στις δύο αυτές εγκεφαλικές περιοχές, αλλά προς έκπληξή τους παρατήρησαν παρόμοια δραστηριότητα. «Αυτοί οι νευρώνες καταγράφουν τι κάνω τώρα, με ποιον το κάνω, ποιος βρίσκεται τριγύρω όταν το κάνω, πόσο αλληλεπίδρασα με το ταίρι μου, πόσο μου ανταπέδωσε, συγκριτικά με πόσο έδωσα εγώ», υποστηρίζει η Καμίλ Τέσταρντ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που η μελέτη αυτή αποτελεί μέρος του διδακτορικού της. Η Τέσταρντ και οι συνάδελφοί της διερεύνησαν συγκεκριμένες μορφές αλληλεπίδρασης, που αποτελούν τυπικές συμπεριφορές των μακάκων, όπως η υποστήριξη και η φροντίδα ενός από κάποιον άλλο. Μετά από έναν μήνα πειραματισμού και συλλογή παρατηρήσεων 20.000 δευτερολέπτων φροντίδας μεταξύ ζευγαριών μακάκων (ξεψείρισμα και καθαρισμός γούνας), διαπιστώθηκε ότι υπήρχε διαφορά μόλις 50 δευτερολέπτων στον χρόνο που τα ζώα φρόντιζαν το ένα το άλλο. Σαν κάπου μέσα στον εγκέφαλό τους να κρατούνταν καταγραφή κοινωνικού χρέους και πίστωσης.
Οταν οι ερευνητές μιμήθηκαν επιθετική συμπεριφορά των μακάκων, «καρφώνοντας» τα μάτια τους στα μάτια των πιθήκων, τα αρσενικά ζώα έγιναν επιθετικά, όπως ήταν αναμενόμενο. Η αντίδραση ήταν πιο περιορισμένη όταν ήταν μαζί με το θηλυκό ταίρι τους, δείχνοντας τα κατευναστικά χαρακτηριστικά του να έχουν μαζί έναν κοινωνικό σύμμαχο. Οταν η απειλή απευθύνθηκε στα θηλυκά, τα αρσενικά αντέδρασαν και πάλι σαν να είχε απευθυνθεί σε αυτά, ένδειξη ικανότητας ενσυναίσθησης. Οι καταγραφές από τους νευρώνες του εγκεφάλου έδειξαν επίσης ότι οι πίθηκοι αντιλαμβάνονταν την παρουσία γειτονικών πιθήκων έστω και αν εκείνοι δεν αλληλεπιδρούσαν μαζί τους.
Οι έρευνες αυτού του τύπου κινδυνεύουν πάντα από την προβολή ανθρωπομορφισμού πάνω στα ζώα, βλέποντας σε αυτά συμπεριφορές που υπάρχουν ξεκάθαρα μόνο στον άνθρωπο, κατεξοχήν κοινωνικό είδος. Ταυτόχρονα και με δεδομένο ότι δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς προκύπτουν οι ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου, είναι μάλλον παρακινδυνευμένο να θεωρηθεί ότι μικρές ομάδες νευρώνων παράγουν κάποιες από αυτές. Είναι ασαφές αν οι νευρώνες που εντοπίστηκαν σε αυτήν τη μελέτη αποτελούν την «πηγή» κοινωνικών συμπεριφορών στους πιθήκους και τι μπορεί να σημαίνει ζημιά που τυχόν γίνει σε αυτούς, αλλά τα ευρήματα, σύμφωνα με νευροεπιστήμονες που δεν συμμετείχαν στη συγκεκριμένη έρευνα, μπορεί να εξηγήσουν πώς η ικανότητα ενσυναίσθησης χάνεται σε περιπτώσεις ψυχοπαθολογίας. Και αυτή η μελέτη είναι ένδειξη τού πόσο εκτεταμένη είναι η έρευνα, που πραγματοποιείται ήδη, με χρήση διεπαφών εγκεφάλου - υπολογιστή, ώστε να κατανοηθεί και ενδεχομένως επηρεαστεί η λειτουργία του εγκεφάλου του ανθρώπου, ξεκινώντας από πειραματισμούς με τους κοντινούς συγγενείς μας.
Μεταξύ των κτιρίων πίσω από τις κουβανικές σημαίες η πρεσβεία των ΗΠΑ |
Ηταν την περίοδο μεταξύ Νοέμβρη 2016 και Αυγούστου του 2017, που 24 κυβερνητικοί υπάλληλοι στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Κούβα παραπονέθηκαν για συμπτώματα ανάλογα με ελαφράς διάσεισης, όπως μείωση της αντιληπτικής ικανότητας, προβλήματα ισορροπίας, όρασης, διαταραχές ύπνου και πονοκεφάλους. Κάποιοι απ' αυτούς είπαν ότι άκουγαν στοχευμένους παράξενους ήχους, την ώρα που ο διπλανός τους δεν τους άκουγε. Ο περιβόητος γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ δήλωσε μάλιστα πως πρόκειται για «αυθάδεις και μοχθηρές επιθέσεις» σε διπλωμάτες. Αλλος γερουσιαστής, ο Μάρκο Ρούμπιο, είχε χαρακτηρίσει το υποτιθέμενο ηχητικό όπλο «πολύ εξελιγμένη τεχνολογία που δεν υπάρχει στις ΗΠΑ, ούτε πουθενά αλλού στον κόσμο». Δεν θα 'πρεπε να παραξενεύεται κανείς για τέτοιες δηλώσεις. Εδώ υπουργός των ΗΠΑ δήλωσε ξεκάθαρα ψέματα στον ΟΗΕ και το παγκόσμιο κοινό περί όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, ώστε να ξεκινήσει πόλεμος ενάντια στο καθεστώς αυτής της χώρας. Η αμερικανική κυβέρνηση χαρακτήρισε τα περιστατικά, τα οποία στην πορεία εμφανίστηκαν και στο προσωπικό των πρεσβειών της σε άλλες χώρες, «Ανώμαλα Ιατρικά Περιστατικά» (αγγλικό αρκτικόλεξο AHI), κάτι σαν ιατρικά UFO.
Ολα αυτά τα χρόνια, επιστημονικές ομάδες και επιτροπές από τις δύο χώρες είχαν υποδείξει το αστήρικτο των αμερικανικών καταγγελιών, τόσο από πλευράς της επιστήμης της Φυσικής, όσο και από ιατρικής πλευράς, εξετάζοντας τους υπαλλήλους της πρεσβείας, αλλά και τους κατοίκους της γύρω περιοχής. Υπήρξε μόνο ένας ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, που διέγνωσε βλάβες στη λευκή εγκεφαλική ουσία Αμερικανών διπλωματών στην Κούβα, χωρίς όμως ποτέ να παρουσιάσει τη μελέτη του για έλεγχο από άλλους επιστήμονες. Συμπτωματικά, ο συγκεκριμένος ήταν πρώην γιατρός στο σώμα των πεζοναυτών των ΗΠΑ...
Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH), την αρμόδια κρατική αρχή των ΗΠΑ και δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συνδέσμου, αφού μελέτησε 86 άτομα, κυβερνητικούς υπαλλήλους και μέλη των οικογενειών τους που επίσης παραπονέθηκαν για συμπτώματα του «συνδρόμου», συμπέρανε ότι δεν υπάρχουν κλινικές ενδείξεις βλάβης στον εγκέφαλο των παθόντων που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τα πολυποίκιλα συμπτώματα. Η μελέτη των NIH έρχεται ως συνέχεια εκτίμησης που έγινε το 2023 από το «Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών» των ΗΠΑ, ότι τα προβλήματα των υπαλλήλων δεν ήταν αποτέλεσμα επίθεσης, αλλά μάλλον συνδέονται με προηγούμενους τραυματισμούς, άγχος, περιβαλλοντικούς παράγοντες και «κοινωνικούς παράγοντες», όπως η ψυχολογία ομάδων, όπου συμπτώματα ασθένειας, που αναφέρονται από ένα άτομο, αναπαράγονται στη συνέχεια και από άλλα άτομα της ομάδας. Η μελέτη των NIH προτείνει να βοηθηθούν όσοι πάσχουν από τα συμπτώματα AHI, οι οποίοι έως τώρα δέχονταν θεραπεία από στρατιωτική ιατρική υπηρεσία, να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, ώστε να επανέλθουν σε κανονική κατάσταση...