Τι αλλαγές έκανε η κυβέρνηση στο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης;
H ΠΟΛΙΤΙΚΗ της κυβέρνησης για την Κοινωνική Ασφάλιση κινείται στην εξής κατεύθυνση:
Αναπροσαρμογή του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης (στο όνομα της βιωσιμότητάς του) και προσαρμογή του στις αλλαγές που επήλθαν στην αγορά εργασίας (ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, προώθηση μερικής απασχόλησης). Περιορισμός της χρηματοδότησης του συστήματος από το κράτος και τους εργοδότες και σταδιακή μετάβαση προς ένα σύστημα που θα λειτουργεί σε κεφαλαιοποιητική και ανταποδοτική βάση, οι πόροι του οποίου θα πρέπει να αξιοποιηθούν από το κεφάλαιο για την τόνωση της κεφαλαιαγοράς.
ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ τις βασικές ρυθμίσεις των αντιασφαλιστικών νόμων της ΝΔ, όπως: Διαχωρισμός των ασφαλισμένων πριν και μετά το 1993. Αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα στα 65 χρόνια, σταδιακή αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ. Αύξηση των ημερομισθίων που απαιτούνται για την κατοχύρωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος στον ιδιωτικό τομέα από τα 4.050 στα 4.500. Μείωση των συντάξεων, μέσα από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης και την αποδέσμευση των κατώτατων συντάξεων από τα 20 μεροκάματα του ανειδίκευτου εργάτη.
ΧΕΙΡΟΤΈΡΕΥΣΕ την αντιασφαλιστική νομοθεσία της ΝΔ ως εξής:
Προέβλεψε θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 37 χρόνια ασφάλισης χωρίς όριο ηλικίας στον δημόσιο, τον ιδιωτικό και τον τομέα των ΔΕΚΟ, εφόσον τα χρόνια αυτά είναι χρόνια πραγματικής εξαρτημένης εργασίας, αποκλείοντας έτσι, για τη συμπλήρωση του συντάξιμου αυτού χρόνου, τη χρησιμοποίηση άλλου χρόνου, όπως, π.χ., χρόνος αυτοτελώς απασχολουμένου (αποκλεισμός της διαδοχικής ασφάλισης), είτε εξομοιούμενου με πραγματικό, π.χ., χρόνο στρατιωτικής υπηρεσίας. Ετσι, σε συνθήκες αυξημένης ανεργίας και επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας, ο εργαζόμενος θα δουλεύει ολόκληρη ζωή, έως το θάνατο.
Προώθησε ουσιαστικά αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στον ιδιωτικό τομέα από τα 65 χρόνια για άνδρες και γυναίκες, στα 67 χρόνια. Γιατί προέβλεψε, για τους από 1.1.1993 ασφαλισμένους του ΙΚΑ και των ειδικών ταμείων (πρώην ΔΕΚΟ), αύξηση του ποσού της βασικής μηνιαίας σύνταξης σε ποσοστό 3%, για κάθε έτος πέραν του 65ου έτους της ηλικίας και μέχρι τη συμπλήρωση του 67ου και, παράλληλα, ετήσια μείωση του πιο πάνω ποσού κατά 4,5% περίπου, σε περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης.
ΠΡΟΩΘΗΣΕ μείωση των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στις πρώην ΔΕΚΟ, μέσα από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού τους προς δύο κατευθύνσεις. Για τη συντάξιμη υπηρεσία η οποία διανύεται από 1.1.2008 και μετά, η σύνταξη υπολογίζεται στο μέσο όρο των μηνιαίων αποδοχών που έλαβε ο εργαζόμενος κατά τα 5 τελευταία χρόνια δουλιάς. Επίσης, για την πιο πάνω συντάξιμη υπηρεσία από 1.1.2008 και μετά, το ποσοστό με βάση το οποίο κανονίζεται η σύνταξη ορίζεται σε 79% του μισθού για όσους αποχωρήσουν το 2008, μειούμενο κατά 1% για καθένα από τα επόμενα έτη αποχώρησης και καταλήγει σε 70%, για όσους αποχωρούν από το 2017 και μετά.
ΑΝΟΙΞΕ το δρόμο για τη σφαγή των Βαρέων-Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), μέσα από την πρόβλεψη επανακαθορισμού των επαγγελμάτων που υπάγονται στα ΒΑΕ. Ο επανακαθορισμός θα γίνει με Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο προβλέπεται να εκδοθεί μέχρι 31.12.2004.