... αποτελεί «παράδειγμα» για τη διευθύντρια του ΔΝΤ Κ. Λαγκάρντ
Από λαϊκή διαμαρτυρία το 2009 ενάντια στις περικοπές |
Η Λετονία αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα του πώς βιώνει ο λαός την βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση με την σφοδρή λιτότητα σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της ανατροπής του σοσιαλισμού που έφερε και την καπιταλιστική παλινόρθωση. Μετά την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση το 2004 - χωρίς ωστόσο να έχει ενταχθεί στην Ευρωζώνη, κάτι που η αστική τάξη επιθυμεί να πράξει έως το 2014 - και εν μέσω βαθιάς κρίσης το 2008, την περίοδο 2008-2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 5%, αυξήθηκε κατακόρυφα η ανεργία στο 22,8% το Δεκέμβρη του 2009 από το 5,6% που ήταν το Δεκέμβρη του 2007. Το ΔΝΤ και η ΕΕ προσέτρεξαν με δάνεια 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σε αντάλλαγμα του δανείου, η λετονική κυβέρνηση υπέγραψε σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας και ενέκρινε τους πιο σκληρούς προϋπολογισμούς στην ιστορία της χώρας.
Στη Λετονία της «προόδου» κατά την ΕΕ και την Λαγκάρντ, ο φασισμός έχει μπει στα σχολεία και δηλητηριάζει τα μικρά παιδιά |
Απολύθηκαν χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να μειωθεί κατά 30%, ενώ υπέστησαν περικοπές στους μισθούς που φτάνουν το 40%. Σήμερα το 25% του ενεργού δυναμικού της χώρας είναι άνεργοι, ενώ το 26% του πληθυσμού ζει κάτω από το στατιστικό όριο της φτώχειας. Σε αυτό συμπεριλαμβάνεται το 51% των ηλικιωμένων. Μια θέση εργασίας στη Λετονία, ανά πέντε, καταργήθηκε. Συνολικά, η ανεργία υπερτριπλασιάστηκε από το 2007 έως το 2010 και στους νέους έφτασε το 43%, ενώ στους μακροχρόνια άνεργους το 32%.
Εξαιτίας της κρίσης και της παλινόρθωσης του καπιταλισμού έχει υπάρξει σημαντική μείωση του πληθυσμού της χώρας. Συγκεκριμένα, το 13% των Λετονών αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα μετά το 2000 και οι μισοί από αυτούς έφυγαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας τριετίας που εφαρμόζεται πρόγραμμα σφοδρής λιτότητας. Σύμφωνα με υπολογισμούς, την περίοδο 2004 - 2008 σχεδόν 16.000 άνθρωποι έφευγαν από την χώρα ετησίως, ενώ μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης και των συνεπειών της, ο αριθμός αυτός εκτοξεύτηκε στους 40.000 ετησίως - κυρίως ολόκληρες οικογένειες, νέοι και οι περισσότεροι εκφράζοντας την πεποίθηση πως δεν θα επιστρέψουν. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της χώρας, ο πληθυσμός της Λετονίας φτάνει μόλις το 1,9 εκατομμύριο ανθρώπους και όχι 2,2 εκατομμύρια που υπολογιζόταν.
Τα παραπάνω αποτελούν μια ενδεικτική καταγραφή των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης και της εφαρμογής συγκεκριμένης πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού που βλέπει καθημερινά τη ζωή του να χειροτερεύει. Πρόκειται για το «παράδειγμα» που βλέπει η Λαγκάρντ στη Λετονία, όπου για χρόνια απαγορεύεται η δράση και η λειτουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος, που έχει μετατρέψει τους φασίστες και τους συνεργάτες των Ναζί σε ήρωες. Ενα «παράδειγμα» που προτρέπει να ακολουθήσει και η αστική τάξη της Ελλάδας για να διαχειριστεί την κρίση και για να φέρει και τον ελληνικό λαό στο επίπεδο εξαθλίωσης και φτώχειας για να μην «σηκώνει κεφάλι» κατά των εκμεταλλευτών του. Στη χώρα μας όμως υπάρχει ένα ισχυρό ΚΚΕ και η δύναμη του λαού βρίσκεται στα δικά του χέρια και στη συμπόρευση μαζί του για απαλλαγή από τους δυνάστες του, με αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, με εργατική λαϊκή εξουσία. Αυτό θέλουν να αποτρέψουν η Λαγκάρντ και όλοι οι υπηρέτες του κεφαλαίου.