Η πάλη για την Υγεία του λαού είναι πάλη πρώτης γραμμής. Και σαν τέτοια συνδέεται πάντα άμεσα με την πάλη για τις οικονομικές διεκδικήσεις, που με τη σειρά τους ειδικά στον καιρό της όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης αναδείχνουν την ανάγκη συνολικότερης πάλης για τη σωτηρία του λαού με το γκρέμισμα της εξουσίας των μονοπωλίων.
Επαυξάνουν σ' αυτήν την ανάγκη όλο και περισσότερο τα στοιχεία, όπως, για παράδειγμα, τα στοιχεία της Γιούροστατ για την παιδική διατροφή. Παρότι μπαγιάτικα, καθώς αναφέρονται στο 2010, με την κατάσταση σήμερα να είναι σαφώς χειρότερη, έχουν την αξία τους καθώς δείχνουν μια ολόκληρη γενιά υποσιτισμένη. Και ορθώς εντοπίζεται από τους παιδίατρους το γεγονός ότι αυτή η γενιά είναι η αυριανή εργατική τάξη.
Δείχνουν πως η πολιτική για την εξασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου χτυπά ειδικά τις δύο άκρες του ηλικιακού φάσματος. Τα παιδιά που εκπαιδεύονται από σήμερα να ζουν με ψίχουλα - όσα επιβιώσουν - και τους γέροντες που αφού ξεζουμίστηκαν μια ζωή τώρα θεωρούνται οικονομικό βάρος.
Η απανθρωπιά αυτής της πολιτικής είναι γέννημα της απανθρωπιάς του ίδιου του συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Η ανατροπή τους ως ενιαίο σύνολο είναι πλέον προϋπόθεση για την ίδια τη συνέχεια της ζωής.
Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι, αγανακτούν γιατί ο πεινασμένος δεν κάθεται να τους κοιτά, αλλά απλώνει χέρι στο τραπέζι να πάρει αυτό που τελικά ο ίδιος έχει παράξει.
Αγανακτούν, δήθεν, με τους εργάτες που ζητάνε το δίκιο τους και παρουσιάζουν σαν αδύναμο ένα κράτος που ξανά και ξανά έχει αποδείξει ότι είναι αρκετά ισχυρό στο χτύπημα του λαϊκού κινήματος.
Επικαλούμενοι γενικά την κοινωνία σα να είναι οι εργάτες ένα ξένο σώμα επιχειρούν να ταυτίσουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης με τα συμφέροντα του λαού, ενός λαού που του υποβάλλουν διαρκώς την αυθαιρεσία ότι άλλο πράγμα είναι αυτός κι άλλο οι εργάτες που αγωνίζονται. Χαρακτηρίζουν «κοινωνικό συμβόλαιο της δημοκρατίας» την αξίωσή τους για ταξική υποταγή.
Αποκαλύπτονται στη βιασύνη τους: Καταφεύγουν στον Γκαίμπελς για να δείξουν μια εργατική διεκδίκηση, που η κρατική καταστολή την χτύπησε ανελέητα, σαν μέρος ευρύτερου σχεδίου. Και κόβοντας και ράβοντας ο ένας μετά τον άλλον οι αστοί αναλυτές πάνε το πράγμα εκεί που εξαρχής είναι προσανατολισμένη η εξουσία των μονοπωλίων: Να παρουσιάζεται η εργατική διεκδίκηση σαν εσωτερική εισβολή που απειλεί τη «δημοκρατία», όπως ονομάζουν τη δικτατορία των μονοπωλίων.
Για να μη μείνει περιθώριο παρερμηνείας ως προς την αποφασιστικότητα με την οποία θα υπερασπίσουν την εξουσία τους, προβάλλουν ως αυτονόητη την κάθοδο στην Αθήνα τμήματος μιας αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας ειδικευμένης στην αντιμετώπιση διαδηλωτών. Τόμπολα.
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του λαού η πάλη θα την σπάσει, λέει ένα από τα συνθήματα που είναι ταυτόχρονα και κάλεσμα για την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση ενός πανεργατικού, παλλαϊκού αγώνα που θα βάλει φρένο στη βαρβαρότητα, θα ανατρέψει την εξουσία των μονοπωλίων κοινωνικοποιώντας τα.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ: «Κάτω από το όριο της φτώχειας διαβιούν σήμερα περί τα 500.000 Ελληνόπουλα, ενώ την ίδια στιγμή το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στη χώρα σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (2010) υπολογίζεται στο 23% (...) "η κακή διατροφή μιας ολόκληρης γενιάς Ελληνοπαίδων θα έχει μακροπρόθεσμα αρνητικές επιπτώσεις και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα δεκαετίες αργότερα όταν πια αυτά τα παιδιά γίνουν ενήλικες", τονίζει ο παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης σε εισήγησή του με θέμα "οικονομική κρίση και βρεφική διατροφή" (...) η οικονομική κρίση εκτός από την ανεργία, τη φτώχεια και τη διεύρυνση των ανισοτήτων συνοδεύεται από μειωμένες παροχές υγείας, ανασφάλεια σίτισης, χαμηλή ποιότητα διατροφής και αυξημένη παιδική νοσηρότητα και θνητότητα» (το θέμα στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
ΟΙ ΑΡΠΑΓΕΣ: «Διαδηλωτές που φωνάζουν ότι "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" και εισβάλλουν με τη βία στο Πεντάγωνο. Κράτος, με άδεια ταμεία, με μηχανισμούς υπό διάλυση, με εκπροσώπους που δεν διαθέτουν σχέδιο και δεν έχουν συναίσθηση του ρόλου τους. Από τη μια διεκδικήσεις που χάνουν το δίκιο τους. Από την άλλη η αδυναμία του κράτους να παίξει τον ρόλο του. Και στη μέση; Στη μέση μια κοινωνία σπαραγμένη, υπό κατάρρευση. Μια κοινωνία που ζητεί από τις δυνάμεις της λογικής, από όλους μας, να τηρηθεί το κοινωνικό συμβόλαιο της δημοκρατίας. Αλλιώς...» (το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).
Ο ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΣΜΟΣ: «Μέρος ευρύτερου σχεδίου καταλήψεων και κοινωνικών εκρήξεων θεωρούν υπουργοί τα χθεσινά ακραία επεισόδια στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας» (στο ΕΘΝΟΣ).
Η ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΙΔΕΙ: «Τι πιστεύει ο κ. Π. Παναγιωτόπουλος ότι μπορεί να σκέφτεται ένας πολίτης βλέποντας ότι το υπουργείο Εθνικής Αμυνας δεν μπορεί πρωτίστως να προστατεύσει τον εαυτό του από "εσωτερικούς εισβολείς"...» (από άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: «Το ερώτημα είναι πώς θα αντιμετωπίσει η δημοκρατία την απειλή με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη (...) καμία δημοκρατία δεν δικαιούται να μείνει άπρακτη και απροστάτευτη απέναντι στην αμφισβήτησή της» (ο Γ. Πρετεντέρης στα ΝΕΑ).
Η ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: «Μία διμοιρία της Ζ' ΜΑΚ, μίας εκ των πλέον επίλεκτων μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, βρίσκεται από το πρωί της Παρασκευής στο Πεντάγωνο (...) επιπλέον αυτού όμως, δόθηκε εντολή σε δύο διμοιρίες της 71ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας να κατέβουν στην Αθήνα. Πρόκειται για στρατιώτες εκπαιδευμένους με βάση και τα νατοϊκά πρότυπα για έλεγχο του πλήθους (riot control) που στο παρελθόν έχουν λάβει μέρος σε τέτοιες επιχειρήσεις σε αποστολές της Συμμαχίας όπως αυτή στο Κοσσυφοπέδιο» (στο ΒΗΜΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΑΔΙΣΤΑΚΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ χτύπησε εν ψυχρώ τους εργάτες του Σκαραμαγκά
ΤΑ ΝΕΑ: Η Ελλάδα που αυτοκτονεί
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Βίαιη εισβολή στο υπουργείο Αμυνας
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Διάλυση
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Θυσιάζουν τρεις συντάξεις του ΟΓΑ για να κλείσουν τα νέα μέτρα
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Παιχνίδια χρεοκοπίας από την τρόικα
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Η ΕΚΤ «παγώνει» τα σενάρια αναδιάρθρωσης του χρέους
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Η εφορία καλεί 15.000 καταθέτες εξωτερικού
ΕΘΝΟΣ: Φόρος 45% για τα «μαύρα» εμβάσματα
Η ΑΥΓΗ: Σε αποσύνθεση η κυβέρνηση
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Αυτοκτονία πολιτικού στη σκιά της λίστας ΣΔΟΕ
«ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Δε δεχόμαστε τη φτώχεια! Αρνούμαστε τα μέτρα!
Τέρμα οι θυσίες! Η εξόντωση του λαού δε θα περάσει!
Να απαντήσουμε με νέα απεργιακή κινητοποίηση.
Ούτε ώρα χαμένη. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα. Προετοιμαζόμαστε για νέα πανελλαδική απεργία όταν η Βουλή θα συζητά την ψήφιση των νέων βάρβαρων μέτρων. Οργανώνουμε την απάντησή μας, με εμπιστοσύνη στη δύναμη και το δίκιο μας. Προετοιμαζόμαστε για αγώνα διαρκείας μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.
Να είμαστε έτοιμοι, σε θέση μάχης!
Μπορούμε να αποκρούσουμε τη φτώχεια και την εξαθλίωση!
Κάθε τόπος δουλειάς, κάθε εργοστάσιο, κάθε σχολείο, σχολή και γειτονιά, να γίνουν φρούρια αγώνα. Η ανακοίνωση των μέτρων να βγάλει το λαό στους δρόμους. Να κλείσουν οι μηχανές, να σταματήσει η παραγωγή.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ!
Να διαγραφεί τώρα το χρέος.
Να καταργήσουμε δάνεια και συμβάσεις, μνημόνια και αντεργατικούς νόμους.
Μας εκτελούν στα 5 μέτρα! Δε θα το επιτρέψουμε!
Εχουμε τη δύναμη να επιβάλουμε το δίκιο μας!
Ενας για όλους και όλοι για έναν!
Κάτω οι φόροι και τα χαράτσια.
Κανένας χωρίς στέγη, τροφή, φάρμακα.
Κανένας μόνος του στα νύχια της Εφορίας.
Να απαντήσουμε στους εκμεταλλευτές που μας γεμίζουν φτώχεια.
Ηρθε η ώρα για αμείλικτη απάντηση στον πόλεμο των καπιταλιστών, της ΕΕ, των κομμάτων τους και των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που έχουν καθίσει στο σβέρκο μας.
Να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο.
Να μην περάσουν τα μέτρα της πείνας!
Λαϊκό μπλόκο στην αντιλαϊκή βαρβαρότητα!
Κανένας εργάτης να μη λυγίσει! Οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργολάβοι, το πολιτικό προσωπικό τους, μπορούν να βρεθούν σε θέση άμυνας κάτω από τη θέληση, τη μαζική και ταξική απάντηση των εργαζομένων.
Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά
Αγώνας ταξικός γιατί εμείς δε ζούμε με 400 ευρώ.
Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά!
Εχουμε τη δύναμη και μπορούμε να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.
Ανάπτυξη για το λαό και όχι για τα μονοπώλια.
Εξουσία για το λαό και όχι διαχείριση των συμφερόντων των καπιταλιστών».
(η προκήρυξη του ΠΑΜΕ / στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).