Δηλαδή, τόσο καιρό η κυβέρνηση δεν ξέρει πως η πλειοψηφία των μισθωτών κατρακυλάει στην εξαθλίωση με την ισοπέδωση των μισθών, δεν άκουσε πως η πλειοψηφία των εργατικών - λαϊκών οικογενειών δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες, λόγω της φοροεπιδρομής, της εμπορευματοποίησης Υγείας - Πρόνοιας - Παιδείας, δεν έμαθε τίποτα για τα παιδιά των εργατών που λιποθυμάνε στα σχολειά τους υποσιτισμένα.
Οποια δύναμη επιμένει να χρεώνει στο πολιτικό προσωπικό της μεγαλοεργοδοσίας έλλειψη... διαλλακτικότητας και ταλαντεύσεις, κρύβει την αλήθεια: Κρύβει πως η επίθεση που δέχονται σήμερα οι εργαζόμενοι είναι συνειδητή και σχεδιασμένη συνέπεια της πολιτικής που απαιτούν τα μονοπώλια για να βγουν από την κρίση. Τέτοιες ηγεσίες είναι επικίνδυνες για τα συμφέροντα των εργατών, αλλά εξαιρετικά πολύτιμες για τα συμφέροντα των αντιπάλων τους.
Κάθε άλλο παρά αφελής ή τυχαία ήταν η συσχέτιση ανάμεσα στις τρομοκρατικές επιθέσεις και στους λαϊκούς αγώνες που έκανε ο Π. Τόμσεν στη συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής». «Παρακολουθούμε με ανησυχία τα πρόσφατα περιστατικά κοινωνικής αναταραχής στην Ελλάδα», ήταν η απάντηση που έδωσε όταν κλήθηκε να σχολιάσει... «την επανεμφάνιση τρομοκρατικών περιστατικών στην Ελλάδα», συνδέοντας προκλητικά και σκόπιμα την τρομοκρατία με τους αγώνες του λαού ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική που τον εξαθλιώνει. Αμέσως μετά ο αξιωματούχος του ΔΝΤ ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς, ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις αξιοποιούνται για να διασφαλιστεί η συναίνεση, δηλαδή η ενεργή στήριξη του λαού, στα άγρια μέτρα και τις φιλομονοπωλιακές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται από κυβέρνηση και τρόικα (ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ). «Οπως ανέφερε πρόσφατα η διευθύντρια, το κλειδί για να αποκατασταθεί η ανάπτυξη στην Ελλάδα και για να υπάρξουν οφέλη από τα δύσκολα μέτρα που έχουν ήδη υιοθετηθεί είναι η συνεχής στήριξη του οικονομικού προγράμματος των Αρχών από τον ελληνικό λαό. Μόνο με τη συναίνεση για αλλαγή μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει και να ξεπεράσει τα βαθιά ριζωμένα προβλήματά της», είναι η συμπληρωματική τοποθέτηση που κάνει πάντα κάτω από την ίδια ερώτηση... Ξέρει πολύ καλά τι λέει, λοιπόν, ο Τόμσεν και γνωρίζει άριστα πώς παίζεται το «παιχνίδι». Επί της ουσίας, όμως, δε λέει τίποτα περισσότερο από αυτά που λέει η ίδια η κυβέρνηση, που σηκώνει το ζήτημα «τρομοκρατία» για να ενισχύσει την κρατική τρομοκρατία ενάντια στο εργατικό, το λαϊκό κίνημα που αντιπαλεύει τους αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους που η ίδια ψηφίζει. Σκόπιμα συσχετίζει τις απεργιακές κινητοποιήσεις, τις συμβολικές καταλήψεις και τις διαδηλώσεις με τη δράση σκοτεινών μηχανισμών που στρέφονται κατά των λαϊκών αγώνων και διευκολύνουν τη λήψη αυταρχικών μέτρων και τη χρήση της κρατικής βίας και καταστολής σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Και μέτρα λιτότητας, δηλαδή περικοπές μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών για Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια και φιλομονοπωλιακές «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών, κ.ο.κ. Κανένα περιθώριο για αυταπάτες δεν αφήνει το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ Γιοργκ Ασμουσεν, ο οποίος, επαναλαμβάνοντας την επίσημη θέση των οργάνων της ΕΕ, ξεκαθαρίζει ότι η λιτότητα και οι μεταρρυθμίσεις είναι αναπόσπαστα τμήματα μιας ενιαίας στρατηγικής και γι' αυτό υλοποιούνται μαζί και ταυτόχρονα. «Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να συνοδεύεται, φυσικά, από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη. Αυτοί είναι οι δύο πυλώνες κάθε προγράμματος προσαρμογής. Γι' αυτό και θεωρώ ότι η διαμάχη μεταξύ λιτότητας και ανάπτυξης είναι εσφαλμένη», δηλώνει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Καθημερινή», δίνοντας ταυτόχρονα μια αποστομωτική απάντηση στα ψευτοδιλήμματα και παραμύθια που καλλιεργούνται το τελευταίο διάστημα, όπως ότι δε θα χρειαστεί να περικοπούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις αν προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις ή αν καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή. Το μέλος της ΕΚΤ βάζει τα πράγματα στη θέση τους, υπενθυμίζοντας αυτό που σκόπιμα για λόγους παραπλάνησης του λαού αποσιωπά η κυβερνητική προπαγάνδα, ότι δηλαδή το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προβλέπουν και δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεις προκειμένου να επιτευχθούν οι «στόχοι» του, δηλαδή η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και η ανάκαμψη της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Η σπουδαιότερη άλλωστε μεταρρύθμιση ή διαρθρωτική αλλαγή είναι η διασφάλιση φτηνής εργατικής δύναμης... Ο λαός, λοιπόν, δεν πρέπει να «τσιμπάει» στα διάφορα ψευτοδιλήμματα και τις κάλπικες υποσχέσεις που του λανσάρουν για να υφαρπάξουν την ανοχή του στα άγρια μέτρα και τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Τα χειρότερα είναι μπροστά και μόνο με την οργανωμένη αντεπίθεσή του μπορεί να τα αποτρέψει, παίρνοντας ταυτόχρονα την απόφαση να αναμετρηθεί στα ίσια με την εξουσία των μονοπωλίων.