Eurokinissi |
Από την πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Οδησσό |
Συγκεκριμένα ο Κυρ. Μητσοτάκης, αφού τόνισε ότι διάγουμε «περίοδο γενικευμένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας», επέμεινε για «περισσότερες επενδύσεις σε εξοπλισμούς». Θύμισε άλλωστε ότι «η Ελλάδα είναι ήδη μια χώρα η οποία εδώ και πολλές δεκαετίες ξεπερνά το όριο του 2% των αμυντικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ (σ.σ. πιάνοντας τον σχετικό ΝΑΤΟικό κανόνα), πράγμα το οποίο δυστυχώς δεν συμβαίνει για άλλες ευρωπαϊκές χώρες».
Σε αυτό το φόντο, ζήτησε η ΕΕ «να εξετάσει νέους τρόπους για τη χρηματοδότηση των αμυντικών δαπανών», κάνοντας μάλιστα συγκεκριμένη πρόταση «να εκδώσει ευρωομόλογα τα οποία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την αμυντική της θωράκιση». Θυμίζουμε ότι προηγήθηκε πρόβλεψη στους νέους δημοσιονομικούς κανόνες να εξαιρούνται οι στρατιωτικές δαπάνες κατά τη διαδικασία του «υπερβολικού ελλείμματος», οπότε τώρα πάνε για το επόμενο βήμα.
Εξάλλου, στον απόηχο της πρόσφατης επίσκεψής του στην Οδησσό, ενόψει των συζητήσεων στο Συμβούλιο για την Ουκρανία είχε την Πέμπτη και νέα συνομιλία με τον Ζελένσκι, διαβεβαιώνοντας ξανά ότι «η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει την Ουκρανία».
Ο δε Ζελένσκι έσπευσε να «καρφώσει» την ελληνική κυβέρνηση για τις συμφωνίες που έχουν στα σκαριά: Σε ανάρτησή του ανέφερε ότι «μίλησα με τον Ελληνα πρωθυπουργό σχετικά με την εφαρμογή των συμφωνιών μας που επιτεύχθηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ουκρανία, καθώς και τη συνεχιζόμενη αμυντική μας συνεργασία, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αεράμυνάς μας. Στις 6/3, στην Οδησσό, ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης μπόρεσε να δει από πρώτο χέρι τη σημασία της αξιόπιστης προστασίας του ουρανού μας (...) Συμφωνήσαμε επίσης να επιταχύνουμε τις εργασίες για μια διμερή συμφωνία ασφαλείας που θα βασίζεται στη Δήλωση του G7 στο Βίλνιους».
Η κυβέρνηση επιχείρησε κατόπιν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, με «πηγές» του Μαξίμου να ψελλίζουν ότι «δεν υπάρχει καμία τέτοια συμφωνία με την Ουκρανία» ή ότι «η συμφωνία για την οποία μιλά ο Ουκρανός Πρόεδρος στην ανάρτησή του είναι η στρατηγική συμφωνία που καλούνται να συνομολογήσουν όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ για την ένταξη της Ουκρανίας» και η οποία, όπως αναφέρουν, «δεν είναι καν έτοιμη». Ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης, ερωτηθείς σχετικά την Παρασκευή, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει «καμία συμφωνία» με το Κίεβο, ωστόσο επανέλαβε ότι η κυβέρνηση «εξακολουθεί να στηρίζει σταθερά τη δυνατότητα της Ουκρανίας να αμύνεται».
Θυμίζουμε ότι στις 6/3, στη συνάντηση Μητσοτάκη - Ζελένσκι στην Οδησσό, ο Ουκρανός Πρόεδρος είχε δηλώσει ότι Αθήνα και Κίεβο ετοιμάζουν μια διμερή συμφωνία για μελλοντικές «δεσμεύσεις στον τομέα της Ασφάλειας», στο πλαίσιο της Κοινής Διακήρυξης του G7 (για στήριξη στην Ουκρανία) της 12/7/2023. «Ελπίζω ότι οι ομάδες μας θα προετοιμάσουν σύντομα μια συμφωνία για υπογραφή. Πρέπει να ορίσουμε σε αυτήν το επίπεδο συνεργασίας και υποστήριξης που έχουμε επιτύχει για φέτος και για τα επόμενα χρόνια, καθώς η μακροχρόνια συνεργασία αποφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα», τόνιζε.
Αλλά και προηγουμένως, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα πέρυσι τον Αύγουστο και τις συζητήσεις στο Μαξίμου, ο Ζελένσκι είχε ευχαριστήσει δημόσια τον Μητσοτάκη για την πρότασή του η Ελλάδα να εκπαιδεύσει Ουκρανούς πιλότους και είχε ζητήσει βοήθεια και για την «άμυνα της παρευξείνιας περιοχής», ενώ των πρόσφατων επαφών στην Οδησσό προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία του Ελληνα πρωθυπουργού με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αντονι Μπλίνκεν, ο οποίος τον ευχαρίστησε «για τη συνεχιζόμενη συνεισφορά της Ελλάδας στην ασφάλεια της Ουκρανίας».
Αλλωστε, σε διμερές επίπεδο η κυβέρνηση έχει ήδη παραχωρήσει στο Κίεβο δεκάδες χιλιάδες πυρομαχικά και έπεται συνέχεια. Ενόψει δε της συζήτησης που έγινε την Πέμπτη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η κυβέρνηση φέρεται να είχε ενημερώσει από νωρίτερα τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΕ ότι το 2024 μπορεί να πουλήσει με διακρατικές συμφωνίες στην Τσεχία (που με τη σειρά της τα προωθεί στην Ουκρανία): 2.000 ρουκέτες αέρος - εδάφους 5 ιντσών, 180 ρουκέτες αέρος - εδάφους 2,75 ιντσών, 90.000 βλήματα των 90 χιλιοστών (για αντιαρματική και αντιαεροπορική άμυνα), 4 εκατ. σφαίρες για τυφέκια και πολυβόλα διαστάσεων 7,62x54 χιλιοστών και, τέλος, 70 πυροβόλα Μ-114Α1 που βάλλουν με βλήματα των 155 χιλιοστών.
Οι Ουκρανοί ζητούν επίσης την παραχώρηση από το ελληνικό οπλοστάσιο των αντιαεροπορικών TOR-M1 (συγκροτούν την αντιαεροπορική άμυνα του Δ' Σώματος Στρατού - Περιοχή Ευθύνης Θράκης) και OSA-AK (είναι στην Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ - νησιά Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσων), ενώ έχουν συζητηθεί η παράδοση των πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων RM-70 και η παραχώρηση αριθμού ρωσικής προέλευσης αντιαρματικών όπλων FAGOT. Τέλος, έχει τεθεί και το θέμα της παραχώρησης των S-300 που εξασφαλίζουν την αεράμυνα της Κρήτης. Συστήματα που η κυβέρνηση και τα «παπαγαλάκια» της προσπαθούν να παρουσιάσουν ως απαρχαιωμένα, φτιάχνοντας κλίμα για την παραχώρησή τους, με ό,τι συνέπειες θα έχει αυτό για την ελληνική Αμυνα και Αποτροπή.
Απόδειξη οι νέες προκλήσεις στις οποίες προχώρησε ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος μιλώντας τη βδομάδα που πέρασε σε στρατιωτική εκδήλωση αναφέρθηκε στην περίοδο της εισβολής στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι «οι Τουρκοκύπριοι βρέθηκαν στο χείλος της γενοκτονίας μόλις πριν από μισό αιώνα» και προσθέτοντας: «Αν είχαμε πιέσει προς τον Νότο, το λέω αυτό με τα σημερινά δεδομένα, δεν θα υπήρχε πλέον Νότος - Βορράς, η Κύπρος θα ήταν εντελώς δική μας».
Ενδεικτικές είναι στο μεταξύ και οι «χλιαρές» αντιδράσεις «διπλωματικών πηγών», που μίλησαν για «στρέβλωση» της ιστορικής αλήθειας σε ακατάλληλο χρόνο αφού σε εξέλιξη βρίσκονται τα σχέδια για την επανεκκίνηση των συνομιλιών και στόχο να «τρέξουν» τα διχοτομικά σχέδια στο πλαίσιο των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην περιοχή και των σχεδίων συνεκμετάλλευσης.
Ταυτόχρονα, καλλιέργησαν εφησυχασμό, με τον ισχυρισμό ότι έως τις 31/3, οπότε και διεξάγονται οι δημοτικές εκλογές στην Τουρκία, όλες οι αντιπαρατιθέμενες δυνάμεις εκεί ανεβάζουν τους τόνους, αποδίδοντας πάγιες επιδιώξεις της τουρκικής αστικής τάξης σε ψηφοθηρικές σκοπιμότητες.
Ενώ δεν έλειψαν και οι φωνές, όπως αυτή του πρ. υφυπουργού Χρ. Ροζάκη που είπε «φωναχτά» όσα η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα λένε πίσω απ' τις κλειστές πόρτες, ότι «είναι δύο θέματα διαφορετικά, τα καθαρά Ελληνοτουρκικά, είναι και το Κυπριακό. Στα καθαρά Ελληνοτουρκικά δεν πρέπει να αφεθούμε στη λογική να καταστρέψουμε τον διάλογο (...) Νομίζω ότι μπορούμε να προχωρήσουμε με τους Τούρκους χωρίς την Κύπρο».
Την ίδια ώρα, στην Αθήνα, ο Κυρ. Μητσοτάκης, μιλώντας σε τελετή παραλαβής ελικοπτέρων για το Πολεμικό Ναυτικό, επιχείρησε να παρουσιάσει τους εξοπλισμούς που γίνονται κατά βάση για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, ως δήθεν αμυντική θωράκιση απέναντι στη... ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία.
Είπε συγκεκριμένα ότι «οι εξ ανατολών γείτονές μας επιταχύνουν το δικό τους εξοπλιστικό πρόγραμμα. Επιβάλλονται, συνεπώς, οι προσεγγίσεις, όμως, σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπονται οι ψευδαισθήσεις. Ολοι οφείλουμε να είμαστε προσηνείς αλλά ποτέ αφελείς, μένοντας προσηλωμένοι στην πυξίδα που δείχνει πάντα την ειρήνη, το Διεθνές Δίκαιο και τη συνεργασία, ταυτόχρονα όμως και σε διαρκή επιφυλακή για την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων», βάζοντας πάντα προτεραιότητα την επίτευξη διευθετήσεων με επώδυνους συμβιβασμούς για τα ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα και ΝΑΤΟικό «πατρόν».
Σημειωτέον, όλα αυτά λέχθηκαν στον απόηχο και όσων συζητήθηκαν στις 11/3, στον δεύτερο γύρο του «Πολιτικού Διαλόγου» Ελλάδας - Τουρκίας, με επικεφαλής των δύο αντιπροσωπειών την υφυπουργό Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, και τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Μπουράκ Ακτσαπάρ.
Ακολουθούν ο επόμενος γύρος συζήτησης, στις 15 Απρίλη στην Αγκυρα, πάνω στη λεγόμενη «θετική ατζέντα», την πλατφόρμα για ενίσχυση των διμερών μπίζνες που στρώνει έδαφος στις «διευθετήσεις», και η συνάντηση στις 22 Απρίλη, στην Αθήνα, για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (μέτρα ύφεσης σε στρατιωτικό επίπεδο, με την ατζέντα να απλώνεται σε 29 σημεία, όπως λέγεται αρμοδίως, και επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας τον πρέσβη Θεοχ. Λαλάκο). Δεν αποκλείεται, εξάλλου, μια συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Γ. Γεραπετρίτη και Χ. Φιντάν, στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, στις 3 - 4/4 στις Βρυξέλλες.
Στο φόντο αυτό, με το πύκνωμα των επαφών, και καθώς όλα δείχνουν ότι οδεύουμε πια προς το «ζουμί» των συζητήσεων για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και ό,τι βάζει στο τραπέζι η Τουρκία, επίκειται τον Μάη και συνάντηση των Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Τουρκία.
«Η συνάντηση των δύο ηγετών πιθανόν να σηματοδοτήσει την είσοδο στα βαριά θέματα, στην ουσιαστική συζήτηση για το μείζον υποκείμενο θέμα», ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, λένε αρμόδιες πηγές, χαρακτηρίζοντας ωστόσο «milestone» (ορόσημο) σε όλη αυτήν την πορεία διμερών επαφών την επόμενη συνάντηση των δύο ηγετών, στην Ουάσιγκτον στις 9 - 11/7, στο περιθώριο της επόμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Εξάλλου, ο Γεραπετρίτης, μιλώντας την Πέμπτη στον «Alpha», ανέφερε ότι στη διαδικασία που εξελίσσεται τους τελευταίους μήνες, οι δύο κυβερνήσεις έχουν «εδραιώσει έναν δίαυλο επικοινωνίας» που τους επιτρέπει να συζητούν, έστω και αν «υπάρχουν και διαφωνίες αρχής». Παραδέχτηκε, άλλωστε, ότι «η Τουρκία έχει τις δικές της θέσεις», από τις οποίες «δεν αφίσταται εύκολα». Σε κάθε περίπτωση, έστειλε μήνυμα στη γείτονα και άλλα κέντρα ότι στην Αθήνα θέλουν «να συζητήσουμε τα δύσκολα θέματα», «υπό όρους που θα μπορούσαν να είναι παραγωγικοί» ως προς την επίτευξη αποτελεσμάτων. Υποστήριξε, εξάλλου, ότι «στα μεγάλα και τα δύσκολα (σ.σ. ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα) δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής συζήτηση», διαβεβαίωσε ωστόσο πως «η δικιά μας πρόθεση είναι ότι εφόσον οι συνθήκες είναι ώριμες, δηλαδή εφόσον και οι δύο καταλήξουμε σε ένα πλαίσιο διαδικασίας που θα μπορέσουμε να συζητήσουμε για τα ζητήματα αυτά, να ξεκινήσουμε τη συζήτηση», όπως και ότι «θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα» σε αυτήν την κατεύθυνση.
Σε σχόλιό του για τις δηλώσεις του Κυρ. Μητσοτάκη στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Ο κ. Μητσοτάκης ουσιαστικά παραδέχθηκε σήμερα ότι, ανεξάρτητα απ' την υπογραφή συμφωνίας με το καθεστώς Ζελένσκι, είναι δεδομένη η συνέχιση της στήριξής του με πολεμικό υλικό που πληρώνει ο λαός και κυρίως εμπλέκει τη χώρα σε πολεμικές συγκρούσεις.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, είτε με κρυφές είτε με φανερές συμφωνίες, η πολιτική της κυβέρνησης είναι ολοφάνερη, είναι η στράτευση πίσω από τα πολεμοκάπηλα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που οδηγούν τον λαό και τη χώρα σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες».