Βλέπετε, από τη μια, πρόκειται για τεράστια ποσά και αντίστοιχα μεγάλα συμφέροντα, με το ανάλογο ενδιαφέρον κι από την άλλη, μπορεί να συμφωνούν όλοι τους - και συμφωνούν - στην πολιτική της «απελευθέρωσης» και της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της πλουτοκρατίας συνολικά, αλλά διαφωνούν στις «μοιρασιές». Αυτή είναι η ουσία του «πολέμου» στη ΔΕΗ και όλα όσα λέγονται, περί «αρρυθμιών», «δυσλειτουργιών», «εξασφάλισης της διαφάνειας», «αδυναμίας διαχείρισης» κλπ., κλπ., είναι... άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε και επιχειρούν να αποκρύψουν το μεγάλο «αλισβερίσι» που γίνεται πάνω στον παραγόμενο από τους εργαζόμενους πλούτο της χώρας.
Συνέβη κι αυτό. Η κυβέρνηση της ΝΔ - με κοινή απόφαση των υπουργών Εθνικής Παιδείας και Ανάπτυξης Μ. Γιαννάκου και Δ. Σιούφα - αποφάσισε να πραγματοποιήσει «Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό με θέμα την ανταγωνιστικότητα» στους μαθητές της Β΄ Λυκείου σε όλη τη χώρα! Με απλά λόγια, δηλαδή, η κυβέρνηση Καραμανλή, έχοντας λανσάρει την πολιτική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και τα αντιλαϊκά μέτρα, σαν κάτι καλό για τους εργαζόμενους και το λαό, θέλει να χειραγωγήσει στην ίδια λογική και τους μαθητές, χρησιμοποιώντας σαν μοχλό την εκπαίδευση και προσφέροντας ως δόλωμα χρηματικά έπαθλα και βραβεία.
Ετσι, οι μαθητές της Β΄ Λυκείου θα κληθούν να επιχειρηματολογήσουν και να υπερασπιστούν το κυνηγητό των επιχειρηματικών κερδών, την εντεινόμενη εκμετάλλευση και ξεζούμισμα των εργαζομένων, την υποταγή της Παιδείας στα επιχειρηματικά συμφέροντα, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και επιχειρήσεων, τους νόμους της αγοράς - ζούγκλας (π.χ. «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», «ο θάνατός σου, η ζωή μου»), κλπ., κλπ. Και όχι μόνον, αφού θα κληθούν να υποστηρίξουν ότι όλ' αυτά είναι προς το συμφέρον όλων, άρα των ίδιων και των γονιών τους. Περιττό, βέβαια, να σημειώσουμε πόσο αρνητική και επιζήμια είναι η συμβολή όλων αυτών στη διαπαιδαγώγηση και διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων ανθρώπων. Στο κρίσιμο αυτό θέμα, όμως, έχουν καθοριστικό ρόλο οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, γενικότερα το εργατικό και μαζικό κίνημα, που έχουν χρέος να πάρουν θέση.
Η στήλη το έχει σημειώσει αρκετές φορές. Τα φαινόμενα της ρουσφετολογίας, των πελατειακών σχέσεων και της κάθε λογής «διαπλοκής» αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία μιας κυβέρνησης κι ενός κράτους, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Για τις χεροπιαστές αποδείξεις των παραπάνω, δίνουμε το λόγο σε χτεσινό ρεπορτάζ της φιλοκυβερνητικής «Καθημερινής»:
«Σε αναδιάταξη των ίδιων δυνάμεων εξελίσσεται τελικά η πολυδιαφημισμένη αναδιοργάνωση του ΟΤΕ, που θα στόχευε στον δραστικό περιορισμό των θέσεων ευθύνης και των πάσης φύσεως επιδομάτων και παροχών, που επί χρόνια εκτινάσσουν το λειτουργικό κόστος του Οργανισμού.
Τελικά, όπως προκύπτει από το νέο οργανωτικό σχήμα, οι 1.500 αξιωματούχοι κάθε βαθμίδας, που αντιστοιχούσαν σε προσωπικό 16.000 ατόμων, περιορίζονται μόνο κατά 100, καθώς για τον ΟΤΕ των 12.000 εργαζομένων (μετά την εθελουσία) περιγράφονται και αυτή τη στιγμή στελεχώνονται 1.400 θέσεις ευθύνης!..
...Στην πραγματικότητα, οι γενικοί διευθυντές του ΟΤΕ, σε πολλούς από τους οποίους επιμερίζονται οι βαριές ευθύνες, όχι μόνο της πτωτικής πορείας των κερδών του, αλλά μομφές κακοδιαχείρισης και διαπλοκής, αυτήν τη στιγμή συγκροτούν κατά την κρίση τους νέα "βασίλεια" με επιλεγμένους "πραιτοριανούς". Από τις επιλογές λείπει και πάλι η αξιοκρατία, καθώς δεσπόζοντα χαρακτηριστικά είναι η "αποδοχή" από τον γενικό διευθυντή, η λογική της "κλειστής" ομάδας, ο "δάκτυλος" των προμηθευτών, ολίγες ισορροπίες με το κόμμα και κάθε τι άσχετο με το αναγκαίο για τον ΟΤΕ...».