Στείλτε μας επίσημη πρόσκληση διαμηνύει η ΓΣΕΕ στην κυβέρνηση και δηλώνει έτοιμη να πάρει μέρος στο «διάλογο» απάτη
Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της στη σύμβαση των 0,77 ευρώ «αύξηση» την ημέρα, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ σπεύδει να καπαρώσει τη θέση της στο «διάλογο» της απάτης για το Ασφαλιστικό |
«Ουδέποτε πήγαμε ενάντια στο διάλογο. Δεν είμαστε ανεύθυνοι...» δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Χ. Πολυζωγόπουλος και παίζοντας και αυτός την κολοκυθιά του «διαλόγου» ζήτησε να τους φωνάξει η κυβέρνηση σε σοβαρό διάλογο, γιατί μέχρι τώρα «δεν έχει αποστείλει καμιά επίσημη πρόσκληση και πολύ περισσότερο δεν έχει προσδιορίσει το τι θέλει να συζητήσει...». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ Κ. Πουπάκης, ο οποίος υποστήριξε πως «το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να πει όχι στο διάλογο...» και μάλιστα ζήτησε από κοινού κοινωνικοί εταίροι και ΓΣΕΕ να συνδιαμορφώσουν την ατζέντα.
Χαρακτηριστικό της υποκριτικής στάσης της πλειοψηφίας είναι το γεγονός ότι τη στιγμή που δήλωνε πως δεν μπορεί να αρνηθεί τον κοινωνικό διάλογο, ταυτόχρονα έβγαζε το συμπέρασμα ότι η επίκληση του διαλόγου «αποτελούν προπέτασμα καπνού...». Και ενώ εγκαλεί υποτίθεται την κυβέρνηση ότι δεν έχει προσδιορίσει τι θα συζητήσει, την ίδια στιγμή αναγνώριζε πως «ήδη έχουν καταστεί εμφανείς και οι υποκρυπτόμενες πίσω από τις διακηρύξεις του κοινωνικού διαλόγου κυβερνητικές επιδιώξεις περιστολής και νόθευσης των κοινωνικο-ασφαλιστικών δικαιωμάτων...». Η διγλωσσία αυτή δεν είναι ανεξήγητη, καθώς η πλειοψηφία καταλαβαίνει ότι όσο αυτή δηλώνει έτοιμη να πάει στο διάλογο - καρμανιόλα, τόσο εκτίθεται απέναντι στο σύνολο των εργαζομένων, που γνωρίζουν από την πείρα τους πόσο ακριβά έχουν πληρώσει τα παζάρια για το Ασφαλιστικό.
Είναι μάλιστα τέτοια η ετοιμότητα συμμετοχής της, σε ένα ακόμα στημένο παζάρι για το ξεπούλημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει καταλήξει και στην «ατζέντα». Οπως σημείωσαν τα στελέχη της, «η ΓΣΕΕ κρίνει ότι, από την agenda (sic) ενός σοβαρού και με προοπτικές επιτυχίας κοινωνικού διαλόγου για την κοινωνική ασφάλιση, δεν μπορεί να απουσιάζουν ζητήματα όπως: αναλογιστικές μελέτες, διασφάλιση οικονομικής βιωσιμότητας και κοινωνικής αποτελεσματικότητας, προσδιορισμός νέων πόρων, χρονοδιάγραμμα ενοποιητικής διαδικασίας Ταμείων Κύριας σύνταξης και ειδικότερα των ενοποιήσεων που προβλέπει ο 3029...».
Επί της ουσίας η πλειοψηφία θέτει το γνωστό πλαίσιο που βάζουν η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, η Ευρωπαϊκή Ενωση και ο ΣΕΒ, οι οποίοι επικαλούνται την οικονομική βιωσιμότητα για να χειροτερέψουν τους όρους της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ η φιλολογία περί ενοποιήσεων κρύβει πάντα νέα αντιασφαλιστικά μέρα.
Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ πήρε υπό την προστασία του το νόμο 3029 του ΠΑΣΟΚ, όταν μέσα απ' αυτό το νόμο, ως γνωστόν, χτυπήθηκαν ασφαλιστικά δικαιώματα, μειώθηκε η συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης και η εφαρμογή του στις τράπεζες σήμανε ανατροπές στα ασφαλιστικά δικαιώματα χιλιάδων τραπεζοϋπαλλήλων. Στο ίδιο μάλιστα πνεύμα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο Χ. Πολυζωγόπουλος έθεσε θέμα για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, ισχυριζόμενος ότι από το 1985 δεν έχουν μπει άλλα επαγγέλματα, ενώ ορισμένα επαγγέλματα που υπάγονται στα ΒΑΕ, πλέον δεν υφίστανται. Ομως με τέτοιες κουτοπονηριές κανένας δεν ξεγελιέται. Γιατί βεβαίως πρόθεση της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΕΒ δεν είναι ο «εκσυγχρονισμός» του θεσμού, αλλά ο αποχαρακτηρισμός επαγγελμάτων.
Οσο για τους νέους πόρους και τις σχετικές προτάσεις, που κάθε φορά βγάζει σαν λαγό από το μανίκι η πλειοψηφία, στερούνται κάθε σοβαρότητας. Γιατί δεν μπορεί η πλειοψηφία να ζητάει δήθεν επιβολή ειδικής εισφοράς (π.χ. ακίνητη περιουσία, μετοχές), όταν η Ευρωπαϊκή Ενωση, την οποία υποστηρίζει αναφανδόν, όχι μόνο δε δέχεται την επιβολή τέτοιων εισφορών, αλλά και πιέζει για την κατάργηση κάθε πόρου υπέρ τρίτων.
Κατ' αρχήν θετικό βρήκε το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ προέβη στις 10 προτάσεις του για το Ασφαλιστικό και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης. Οπως σημείωσε, «αυτό συμβάλλει στο διάλογο», ενώ ταυτόχρονα ζήτησε να «επιδείξουν όλοι το αίσθημα ευθύνης που απαιτεί ένα τέτοιο θέμα». Πάντως, οι μέχρι τώρα τοποθετήσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ δείχνουν ότι δε θα τον απογοητεύσουν.
Στις 10 το πρωί, στην Ομόνοια, η απεργιακή συγκέντρωση των ταξικών δυνάμεων στην Αθήνα. Στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Αχειροποίητου στη Θεσσαλονίκη
Η χτεσινή δημόσια εκδήλωση προθυμίας από την πλευρά της ΓΣΕΕ να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο παραπέρα πετσόκομμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, συμμετέχοντας στον επικείμενο «διάλογο» μακράς απάτης, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά την αναγκαιότητα εργάτες και υπάλληλοι στις πρώην ΔΕΚΟ και στις τράπεζες να μετατρέψουν την αυριανή 24ωρη απεργία τους σε μαζικό βήμα συσπείρωσης στο ΠΑΜΕ και διεκδίκησης αιτημάτων που απαντούν στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες τους. Το ίδιο ισχύει και για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, η συνδικαλιστική ηγεσία των οποίων, κάτω από την κούφια συνθηματολογία, έχει συμφωνήσει - μεταξύ άλλων - με το σχέδιο του Υπαλληλικού Κώδικα, ζητά απλώς επιδόματα και ένα μισθολόγιο αορίστου έναρξης και ολοκλήρωσης, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην προώθηση των ανατροπών στα εργασιακά και άλλα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων.
Στην Αθήνα το ΠΑΜΕ οργανώνει απεργιακή συγκέντρωση στις 10 το πρωί στην Ομόνοια. Σε μαζική συμμετοχή καλούν και οι εκπαιδευτικοί του ΠΑΜΕ. Στη Θεσσαλονίκη η συγκέντρωση των ταξικών δυνάμεων ορίστηκε για τις 10.30 το πρωί στην πλατεία Αχειροποιήτου. Επίσης:
Οι ταξικές δυνάμεις καλούν τους εργαζόμενους να πουν αποφασιστικά ΟΧΙ στην αντιδραστική αλλαγή των Γενικών Κανονισμών Προσωπικού, στην επιβολή σκληρής λιτότητας και στις σχεδιαζόμενες νέες ανατροπές στα ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Να γυρίσουν την πλάτη στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες και μαζί με το ΠΑΜΕ να εκφράσουν τη μαζική τους αντίθεση στην απελευθέρωση - ιδιωτικοποίηση και να παλέψουν για Ενιαίους Αποκλειστικά Δημόσιους Φορείς στις Τηλεπικοινωνίες, στην Ενέργεια, στις Μεταφορές, στη Διανομή Νερού, στις Τράπεζες και την Αμυντική Βιομηχανία, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων. Να απαιτήσουν την κατάργηση του νόμου της ΝΔ για τις ΔΕΚΟ, να μην εφαρμοστεί ο αντιασφαλιστικός νόμος Ρέππα, να μην καταργηθούν και υποβαθμιστούν οι κλαδικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Να καταργηθεί ο Υπαλληλικός Κώδικας, μόνιμη και σταθερή δουλιά με πλήρη δικαιώματα για όλους, 1.300 ευρώ κατώτερο μισθό και άλλα.