Οπως φάνηκε σε μια ακόμα - την τρίτη σε 4 μέρες - εκδήλωση "κεντροαριστερής" αναζήτησης, η σοσιαλδημοκρατία μπορεί να "επαίρεται" για τα νεοφιλελεύθερα άλματά της
Ο "σοσιαλισμός" του "κεντροαριστερού" μέλλοντός "τους" είναι ο καπιταλισμός... Λίγο περισσότερο... "ευαίσθητος" από το σημερινό, και διανθισμένος με μπόλικο αντικομμουνισμό,ώστε να σιγοκαίει η πυρά όπου θα αποστέλλονται όσοι νομίζουν ότι μπορούν να αμφισβητήσουν τα ιερά και όσια των κεφαλαιοκρατικών παραγωγικών σχέσεων! Πρόκειται για ένα "σοσιαλισμό" που αναγνωρίζει ως πρώτιστο "διεθνιστικό" του καθήκον τη συμβολή του στη μετατροπή της ΕΕ σε ισότιμο ιμπεριαλιστικό κέντρο του άλλου ιμπεριαλιστικού κέντρου. Των ΗΠΑ...
Αυτό είναι το πρωθυπουργικό "μοντέλο" για τη δράση της σοσιαλδημοκρατίας του επόμενου αιώνα. Αυτό είναι το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχτεί η "Κεντροαριστερά" για να συγκροτηθεί ως πολιτικός φορέας και για να κατοχυρώσει θέση πρωτοκαθεδρίας μεταξύ του υπαλληλικού προσωπικού της ολιγαρχίας. Το ξεδίπλωμα, από τον ίδιο τον Κ. Σημίτη, της "σύγχρονης πολιτικής σκέψης" για "την Αριστερά στην Ευρώπη του 21ου αιώνα" - όπως ήταν ο τίτλος της χτεσινής εκδήλωσης - δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών:
Ο αναθεωρητισμός πολλά αναθεώρησε και αναθεωρεί, εκτός από ένα. Την απόλυτη αίσθηση καθήκοντος, που τον διαπερνά, την απόλυτη επίγνωση του χρέους, που τον διαπνέει, να στρατεύεται με ό,τι πιο αντιδραστικό αναδεικνύει η κάθε νέα φάση της κεφαλαιοκρατικής αδηφαγίας. Σε αυτό παραμένει αιώνια αναλλοίωτος και επιθετικός, όπως ο λόγος του πρωθυπουργού.
Ενας λόγος, όπου διακηρύχτηκε:
Επειδή, όμως ο πρωθυπουργός νιώθει ότι απειλείται ακριβώς από τους πρωτοπόρους αγωνιστές και την πολιτική τους έκφραση, το ΚΚΕ, που στέκονται ενάντια στην "κεντροαριστερή" αναλγησία, μη επιτρέποντάς του να περάσει τη λογική της παθητικότητας και της "νομοτέλειας" του ραγιαδισμού στο λαό, προέβη στο τελευταίο του αντικομμουνιστικό άλμα. Ιδού τι είπε:
"Ανέφερα πριν, ότι ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής Αριστεράς, ηττημένο ιδεολογικά και πτοημένο πολιτικά, από τη νέα φάση του παγκόσμιου καπιταλισμού, κηρύσσει την εθνική περιχαράκωση και τον απομονωτισμό. Δε θεωρώ καθόλου τυχαίο, ότι ένα κομμάτι της πιο συντηρητικής ευρωπαϊκής Δεξιάς, συναντάται στην πράξη, στην ίδια κατεύθυνση του φοβικού απομονωτισμού και εθνικιστικής περιχαράκωσης. Τα ίδια κλισέ καλλιεργούνται από τις δυο κατευθύνσεις, η ίδια πολιτική φόβου. Ο κίνδυνος είναι σαφής. Υπάρχει εδώ ένα "αυγό του φιδιού", με το ρατσισμό, την ξενοφοβία, την έλλειψη ανοχής και κατανόησης στο διαφορετικό..."!
Ω, τι θράσος! Ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που:
φτάνει στο σημείο να υπονοεί "παράλληλη" πορεία του ΚΚΕ με τον Λεπέν...
Για αυτό το "κεντροαριστερό" ήθος και αυτή την τακτική σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής αντιπαράθεσης μια λέξη ταιριάζει: Αίσχος!
Ν. ΜΠ.
Τελικά αν εκδοθούν κάρτες απεριόριστων... συμμετοχών σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις περί "Κεντροαριστεράς", δυο, τουλάχιστον, θα τις λάβουν συστημένες, ως αριστίνδην μέλη των... αναζητήσεων. Ο κ. Παπαγιαννάκης και η κ. Δαμανάκη. Ναι, ήταν και χτες εκεί...
***
Και εκεί που αναμενόταν ο πρωθυπουργός, υπήρξε η υψηλού επιπέδου συνάντηση μεταξύ Βέλτσου - Τσουκάτου... Με δεδομένη την έφεση του πρώτου στις καταδύσεις στα δοκίμια του Ντεριντά, λέτε ο Τσουκάτος να ζητούσε τις απαντήσεις για το καλύτερο... ξεφούσκωμα των τρακτέρ των αγροτών, στις σκέψεις του Γάλλου διανοητή;
***
Ο Παρ. Αυγερινός προλογίζοντας τη χτεσινή ομιλία του Κ. Σημίτη έδωσε το στίγμα των... ευσεβών πόθων. Ο 19ος αιώνας, είπε, ήταν ο αιώνας της αναζήτησης των αριστερών ιδεών. Ο 20ός ήταν ο αιώνας της δοκιμής, της εφαρμογής αυτών των ιδεών. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της αναθεώρησης, κατέληξε... Αυτό είναι το σύμπτωμα του αναθεωρητισμού. Νομίζει ότι θα είναι κυρίαρχος στον αιώνα τον άπαντα...
***
Αυτή είναι η προσφορά μας "απέναντι στην αποσάθρωση του κοινωνικού, που προκαλεί ο νεοφιλελευθερισμός", έγραφε το κείμενο της ομιλίας που διάβαζε χτες ο Κ. Σημίτης. Ομως το "σαρδάμ" έκανε το θαύμα του και, στη θέση της λέξης "νεοφιλελευθερισμός", ο πρωθυπουργός - γλώττα λανθάνουσα, γαρ - πρόφερε τη λέξη "σοσιαλισμός"... Δεν έκανε και σπουδαίο λάθος ο άνθρωπος. Αλλωστε ο δικός του "σοσιαλισμός" ακριβώς την "αποσάθρωση του κοινωνικού" υπηρετεί.
***
Κριτική στη λογική του νεοφιλελευθερισμού, που ισχυρίζεται ότι οι ικανοί "επιτυχαίνουν", θέλησε να κάνει ο πρωθυπουργός. Τούτη, δηλαδή, τη φορά, έπεσε... κοντά, αφού τι "επιτυχαίνουν", τι "επιτυγχάνουν". Με τούτα και με τ' άλλα, δε θα αργήσει να αποδειχτεί ότι εκείνος ο άνθρωπος, ο Μιλτιάδης ο Εβερτ, πήγε "τσάμπα"...
***
Κατά του "καπιταλισμού - καζίνο" τάχτηκε ο πρωθυπουργός. Η αντίδραση της Βάσως Παπανδρέου δεν έγινε ευκρινής, αφού καθόταν, μεν στην πρώτη σειρά των επισήμων, αλλά πολύ πλάγια. "Σοσιαλισμού" και "καζίνο", γωνία...
***
Το λέει και το ξαναλέει. Οτι η σοσιαλδημοκρατία είχε πετύχει τις προηγούμενες δεκαετίες την πολιτική της "πλήρους απασχόλησης". Αλήθεια, δεν είχε ξανακούσει ποτέ για ανεργία στο παρελθόν, ο πρωθυπουργός;
***
Στην αίθουσα των βιομηχάνων και μεγαλεμπόρων, όπου εδρεύει το Επιμελητήριό τους, ξεδιπλώθηκαν οι σκέψεις του πρωθυπουργού, χτες. Τέτοια που είναι η "Κεντροαριστερά", τέτοια και τα "μαυσωλεία" της, όπως θα έλεγαν οι συνήθως εμβριθείς "σημειολόγοι" του κυβερνητικού επικοινωνιακού επιτελείου...
Με αφορμή τη χτεσινή ομιλία του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
"Με την ομιλία του στο ΙΣΤΑΜΕ ο Κ. Σημίτης επιβεβαίωσε και πάλι ότι εκείνο που τον ανησυχεί είναι το γεγονός ότι η πολιτική του ΚΚΕ βρίσκει πλατιά απήχηση στους εργαζόμενους, είναι εξαιρετικά διεισδυτική. Αυτό ακριβώς εξωθεί τον πρωθυπουργό και την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στη διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και στην επίθεση εναντίον του, με την αναβίωση της αντικομμουνιστικής "θεωρίας" του "κόκκινου και μαύρου φασισμού".
Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, στους οποίους αναφέρθηκε ο Κ. Σημίτης, αναπτύσσονται εκεί που συσσωρεύεται η φτώχεια και η εξαθλίωση, ό,τι δηλαδή φέρνει η πολιτική του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κυβερνήσεων στην Ευρώπη. Αυτή την πολιτική αντιπαλεύει το ΚΚΕ".