Μαρία Χουρδάκη: "ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ - ΠΡΟΛΗΨΗ. Πρωτογενής τομέας. Οικογένεια - Παιδεία - Τ. Αυτοδιοίκηση" ( "Σύγχρονη Εποχή" )
Υπέροχο, σπουδαίο είναι το βιβλίο της ψυχολόγου, καθηγήτριας και επίτιμης προέδρου του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μαρίας Χουρδάκη, "ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ - ΠΡΟΛΗΨΗ. Πρωτογενής τομέας. Οικογένεια - Παιδεία - Τοπική Αυτοδιοίκηση",το οποίο επανεξέδωσε η "Σύγχρονη Εποχή".Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το 1992 και εξαντλήθηκε, τότε, αμέσως.
Το βιβλίο αποτελεί επιστημονική προσέγγιση του μεγάλου και ιερού, (όπως το θεωρεί η συγγραφέας), θέματος της πρόληψης. Της δοκιμασμένης, μάλιστα, στην πράξη πρόληψης, σε μια υπερτριαντάχρονη διαδρομή με λαμπρά αποτελέσματα. "Στα 33 χρόνια της εργασίας μας, πολλών ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, με χιλιάδες γονείς και νέους, δεν είχαμε ούτε ένα κρούσμα ναρκωτικών. Οχι βέβαια γιατί αλλάξαμε τις κοινωνικές συνθήκες ζωής. Μα γιατί στον κυκεώνα της ζωής μιλήσαμε απλά οι άνθρωποι προς ανθρώπους, λαχτάρα και ανθρωπιά, αγάπη για τους νέους και τον άνθρωπο" (σελ. 36), αναφέρει η συγγραφέας.
Εκείνο που διαπερνά το βιβλίο, απ' την αρχή ως το τέλος και αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη, είναι η εκ βαθέων "έγνοια και λαχτάρα" της Μ. Χουρδάκη για τη "διαμόρφωση θετικής, συγκροτημένης προσωπικότητας του εφήβου - νέου". "Θωρακίζουμε το νέο άνθρωπο να αγωνίζεται", γράφει στη σελ. 45. Ενδιαφέρουσα είναι και η δομή του βιβλίου. Χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη αναφέρεται γενικά στην πρόληψη. Η δεύτερη στην εκπαίδευση της οικογένειας και τις σχολές γονέων και η τρίτη στην Παιδεία και τις προσπάθειες πρόληψης. Το αξιόλογο αυτής της δόμησης του βιβλίου, είναι ότι έτσι θα βρει χρήσιμες πληροφορίες και κίνητρα για δράση ο γονιός, ο καθηγητής και κάθε νέος. Κι όχι μόνο αυτό. Το βιβλίο επισημαίνει: "Η πρόληψη σ' όλα της τα στάδια, αποτελεί σίγουρα ευθύνη της Πολιτείας. Είναι ο μοναδικός φορέας που έχει τη δύναμη να την προβάλλει, να την οργανώσει με ανάλογη πολιτική βούληση, ευαισθησία, αγάπη για τα νιάτα, με νόμους, με διάθεση ενισχυμένων οικονομικών πόρων, με τη συνεργασία μη κυβερνητικών οργανώσεων, ειδικών επιστημόνων κλπ. Μα ο βηματισμός αυτός είναι απαράδεκτα αργός, δυσκίνητος και το πρόβλημα αρκετά φλέγον: Θυσιάζονται νέα παιδιά", γράφει στην εισαγωγή η Μ. Χουρδάκη και υπογραμμίζει: "Είναι πίστη μας πως στο μεγάλο αγώνα για την πρόληψη των ναρκωτικών η μεγάλη η πολυάριθμη κοινωνική ομάδα των γονέων έρχεται σε κύρια προτεραιότητα" (σελ. 27).
Μέσα απ' τη γενική θεώρηση, αλλά την τριακονταετή εφαρμογή αναδύονται οι σκέψεις που διατυπώνονται στο βιβλίο. Σκέψεις, που "ίσως αποτελέσουν τον άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η έγνοια, η λαχτάρα για την τύχη του ανθρώπου". (σελ. 50).
Γιώργος ΜΟΥΣΓΑΣ