Για ένα λεπτό συνομιλίας ο χρήστης πληρώνει στην εταιρία κινητής τηλεφωνίας 112 δραχμές. Στον ΟΤΕ πάνε μόνο οι 6,3 δραχμές, ενώ αυτός επιβαρύνεται με 16,95 δραχμές
Οταν η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σκανδαλώδη σύμβαση, παρέδωσε την κινητή τηλεφωνία στις δύο εταιρίες ΠΑΝΑΦΟΝ και ΤΕΛΕΣΤΕΤ, αποκλείοντας τον ΟΤΕ και υποχρεώνοντάς τον ταυτόχρονα να θέσει στη διάθεσή τους το δίκτυό του και μάλιστα να τις επιδοτεί από πάνω, τότε δεν είναι διόλου παράξενο το γεγονός ότι σε χρόνο - ρεκόρ οι δύο εταιρίες εδραίωσαν τη θέση τους στην αγορά. Εχουν ξεπεράσει μέχρι στιγμής τα 100 δισεκατομμύρια δραχμές τζίρο και παρά τα μεγάλα ποσά που ισχυρίζονται ότι έχουν επενδύσει, μόλις σε 3,5 χρόνια η δραστηριότητά τους γίνεται κερδοφόρα. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι εφάρμοσαν αρχικά πολιτική χαμηλών τιμολογίων, προκειμένου να προσελκύσουν πελάτες και να επιβάλουν αυτού του είδους την καταναλωτική ανάγκη στους Ελληνες, γίνεται φανερό ότι τα επόμενα χρόνια, θα αποκομίζουν υπέρογκα κέρδη.
Οι δύο εταιρίες δε θα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν, αν δε χρησιμοποιούσαν το σταθερό δίκτυο του ΟΤΕ. Οι συμβάσεις που υπέγραψε η κυβέρνηση της ΝΔ με τις δύο εταιρίες καταγγέλθηκαν ως "αποικιοκρατικές" και σκανδαλώδεις, ακόμη και από το ΠΑΣΟΚ, που τότε βεβαίως ήταν αντιπολίτευση. Η εκτίμηση αυτή σχετιζόταν όχι μόνο με τους όρους διασύνδεσης των δύο εταιριών με το δίκτυο του Οργανισμού, αλλά και με το γεγονός ότι ο ΟΤΕ αποκλειόταν διά νόμου από το δικαίωμα ν' αναπτύξει την κινητή τηλεφωνία στο σύστημα GSM, που θα χρησιμοποιούσαν οι δύο εταιρίες, αν και διέθετε την απαραίτητη υποδομή που δε διέθεταν οι δύο εταιρίες.
Με τις συμβάσεις αυτές δόθηκε η χρυσή ευκαιρία στην ΠΑΝΑΦΟΝ και την ΤΕΛΕΣΤΕΤ, να μονοπωλήσουν την αγορά και να διαμορφώνουν από κοινού τα τιμολόγιά τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους καταναλωτές. Οπως είναι γνωστό, το κόστος για κάθε λεπτό συνδιάλεξης ανέρχεται στις 112 δραχμές, ενώ ήδη πριν λίγες ημέρες οι δύο εταιρίες ανακοίνωσαν αύξηση στο τιμολόγιό τους(σχεδόν ταυτόχρονα) κατά τέσσερις δραχμές. Ετσι, με το νέο τιμολόγιο, που θα ισχύσει από τον Αύγουστο και Σεπτέμβρη, αντίστοιχα για τις δύο εταιρίες, οι συνδρομητές τους καλούνται να πληρώνουν 116 δραχμές το λεπτό. Το χειρότερο είναι ότι ο ΟΤΕ, εκτός από την παροχή της υποδομής του- υποδομής που ας μην ξεχνάμε έγινε με τα λεφτά του ελληνικού λαού και το μόχθο χιλιάδων εργαζομένων - αναγκάζεται και να επιδοτεί από τα δικά του ταμεία τα κέρδη τους.Σε κάθε 100 δραχμές έσοδα των δύο εταιριών, ο ΟΤΕ εισπράττει μόνο 5 δραχμές. Οταν, δηλαδή, ένας πελάτης π. χ. της ΠΑΝΑΦΟΝ τηλεφωνεί από το κινητό του στο σπίτι του, η σύνδεση γίνεται μέσω του δικτύου του ΟΤΕ. Αν μιλήσει ένα λεπτό, πληρώνει στην εταιρία 112 δραχμές. Ομως, από το ποσό αυτό, ο ΟΤΕ εισπράττει μόνο τις 6,3 δραχμές (το 5% στις 112 δραχμές είναι βέβαια 5,6, αλλά στην προκειμένη περίπτωση δε μετρά ο ακριβής χρόνος συνομιλίας αλλά το air - time, δηλαδή ο χρόνος διασύνδεσης των δύο δικτύων). Επίσης, για κάθε λεπτό χρήσης υπεραστικού δικτύου του ΟΤΕ οι δύο εταιρίες πληρώνουν στον Οργανισμό μόνο 5,10 δραχμές το λεπτό. Το σκάνδαλο γίνεται μεγαλύτερο από τη στιγμή που για τον ΟΤΕ, το κόστος διασύνδεσης ανέρχεται στις 16,95 δραχμές το λεπτό για αστική τηλεφωνία και στις 40 δραχμές το λεπτό για υπεραστική,σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δώσει στη δημοσιότητα συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων στον Οργανισμό, βασισμένοι σε μελέτη που έγινε στο πλαίσιο του CRASH PROGRAM.
Μόνο για το 1995, η "χασούρα" για τον ΟΤΕ από το σύνολο των δοσοληψιών και υπηρεσιών που πρόσφερε στις δύο εταιρίες, όπως προκύπτει και από τα επίσημα στοιχεία των υπηρεσιών του, έφτασε τα 11.559.000.000 δραχμές!.Και όλα αυτά καταντούν εξωφρενικά και ανεξήγητα (; ), όταν στη Σουηδία οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας καταβάλουν το 33% των εισπράξεών τους ως τέλη διασύνδεσης στον αντίστοιχο εθνικό τηλεπικοινωνιακό φορέα, στη Γαλλία το 25%,ενώ αντίστοιχα είναι και τα ποσοστά στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, αλλά και στις ΗΠΑ.
Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια μονοπωλίου, που επιβλήθηκε στην αγορά με τις ευλογίες των κομμάτων του δικομματισμού και του εξαναγκασμού του ΟΤΕ να παρέχει τις υπηρεσίες του κάτω του κόστους, μπορεί εύκολα να εξηγηθεί και η γρήγορη κερδοφορία της ΠΑΝΑΦΟΝ και της ΤΕΛΕΣΤΕΤ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και με στοιχεία που οι ίδιες οι εταιρίες δίνουν, αναμένεται ήδη από φέτος να έχουν καθαρά κέρδη. Πιο συγκεκριμένα, από το καλοκαίρι του '93 μέχρι τέλος του '94 ο τζίρος της ΠΑΝΑΦΟΝ και της ΤΕΛΕΣΤΕΤ έφτασε στα 13,9 και 17,7 δισ. δραχμές, αντίστοιχα. Το 1995 ο τζίρος τους ήταν 35,2 και 37,7 δισ. δραχμές, αντίστοιχα.
Επίσης, σιγά σιγά επαληθεύεται ότι η κινητή τηλεφωνία αποδεικνύεται άκρως ανταγωνιστική προς τη σταθερή τηλεφωνία του ΟΤΕ. Μέχρι το τέλος του '95, οι χρήστες κινητών τηλεφώνων των δύο εταιριών ήταν 280.000, ενώ οι δύο εταιρίες υπολογίζουν ότι οι πελάτες τους θα είναι 420.000, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 8% των συνδρομητών του ΟΤΕ. Η εξέλιξη αυτή συνεπάγεται σοβαρές απώλειες στα έσοδα του Οργανισμού, που έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται αισθητές. Η αιμορραγία εσόδων του ΟΤΕ προβλέπεται ν' αυξηθεί και τα επόμενα χρόνια, αφού σύμφωνα με μελέτες της αγοράς οι χρήστες κινητών τηλεφώνων θα φτάσουν τις 850.000 στο τέλος του αιώνα. Επίσης, έρευνες ανεβάζουν τις απώλειες εσόδων των φορέων σταθερών δικτύων κατά το έτος 2010 από την ανάπτυξη των κινητών επικοινωνιών, σε ποσοστό 20 - 40% των εσόδων τους.
Εκτός από τα παραπάνω γίνεται φανερό επίσης το γεγονός, ότι η ανάπτυξη υπηρεσιών από τις εταιρίες αυτές θα ήταν αδύνατη χωρίς την εκμετάλλευση της υποδομής, που τους παρέχει ο ΟΤΕ. Το μέγεθος της κερδοφορίας τους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους προνομιακούς όρους εκμετάλλευσης του δημόσιου ΟΤΕ, που τους παραχώρησε η ΝΔ και τρία χρόνια τώρα διατηρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς αυτούς τους προνομιακούς όρους είναι πιθανό οι δύο εταιρίες να μην τολμούσαν να δραστηριοποιηθούν σε αυτόν τον τομέα. Στις πλάτες, δηλαδή, του δημόσιου τομέα, που τόσο λοιδορείται από τους εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου, στήνουν τις κερδοφόρες επιχειρήσεις τους.
Πώς, όμως, αντέδρασαν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι διορισμένες απ' αυτή διοικήσεις του ΟΤΕ σ' ένα ζήτημα που άπτεται του μέλλοντος της επιχείρησης και της ικανότητάς της να διατηρήσει τον κυρίαρχο ρόλο της στην τηλεπικοινωνιακή αγορά, μετά και τη σταδιακή απελευθέρωση όλων σχεδόν των υπηρεσιών στον ελεύθερο ανταγωνισμό; Καταρχήν, παρά τις επανειλημμένες διακηρύξεις της, αντί να καταργήσει τις ληστρικές συμβάσεις της ΝΔ εις βάρος του ΟΤΕ, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τις διατήρησε ως έχουν. Σε μια προσπάθεια μάλιστα να "χρυσώσει το χάπι" της δικής της ασυνέπειας, προσέφυγε- μέσω της Διοίκησης του ΟΤΕ - στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών, ζητώντας την αύξηση των τελών διασύνδεσης, έτσι ώστε να καλύπτουν, όμως, μόνο το κόστος... Κατά περίεργο τρόπο η ΕΕΤ αδυνατεί να ικανοποιήσει ακόμα και αυτό το δειλό αίτημα του ΟΤΕ. Συνεπώς, η επιδότηση των δύο εταιριών συνεχίζεται ανεμπόδιστα.
Τον περασμένο Δεκέμβρη αποφάσισε τελικά με καθυστέρηση τουλάχιστον δύο χρόνων, την έκδοση άδειας για την ανάπτυξη από τον ΟΤΕ του νέου συστήματος κινητής τηλεφωνίας DCS - 1800, αφού είναι αποκλεισμένος από το GSM. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υπεύθυνοι των δύο ιδιωτικών εταιριών - που έσπευσαν να προσβάλουν την απόφαση αυτή - θεωρούν δεδομένο ότι λόγω του είδους του συστήματος DCS - 1800, για να γίνει πλήρως ανταγωνιστικός ο ΟΤΕ πρέπει να κάνει επενδύσεις πολύ μεγαλύτερες απ' ό,τι οι ίδιες και γι' αυτό εκτιμούν ότι τελικά στην καλύτερη περίπτωση θα μπορέσει να αποσπάσει μόνο ένα μερίδιο της αγοράς, της τάξης του 20% - 25%.
Το ζήτημα της καθυστέρησης και της ύποπτης κωλυσιεργίας για την ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας του ΟΤΕ δεν είναι αμελητέο, αν αναλογιστεί κανείς, ότι κάθε μέρα που περνάει σημαίνει καινούριους πελάτες για τους ανταγωνιστές του και περιορισμό της αγοράς σε βάρος του. Ας σημειωθεί, πως στο πενταετές Επιχειρησιακό Σχέδιο του ΟΤΕ, το 1996 αναμένονταν έσοδα από την κινητή τηλεφωνία, αλλά η μέχρι σήμερα πρακτική της διοίκησης μαρτυρά, πως όλα αυτά θα παραμείνουν "σχέδια επί χάρτου".
Θεωρώντας αυτά ως δεδομένα, οι ιθύνοντες του ΟΤΕ προωθούν τη "λύση" της ίδρυσης θυγατρικής σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρία - πιθανόν του εξωτερικού - στο πλαίσιο της γραμμής ιδιωτικοποίησης που έχει χαράξει η κυβέρνηση, και πέραν της μεθόδου της μετοχοποίησης.
Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, παραχωρήθηκαν μεν άδειες κινητής τηλεφωνίας σε ιδιωτικές εταιρίες, αφού όμως πρώτα δραστηριοποιήθηκαν στο χώρο αυτό οι κρατικοί τηλεπικοινωνιακοί φορείς. Στη χώρα μας, όχι μόνο απέκλεισαν τον ΟΤΕ για χάρη των ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά και τώρα που πάει - όπως πάει - να μπει στο παιχνίδι, προκύπτουν πάλι... ιδιωτικά συμφέροντα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις συνδικαλιστών του ΟΤΕ, ο Οργανισμός διαθέτει σήμερα αρκετά πλεονεκτήματα, τα οποία του επιτρέπουν να παρέχει στην αγορά την κινητή τηλεφωνία αρκετά φθηνότερα από το γνωστό ολιγοπώλιο. Αυτά είναι: α) Το εκτεταμένο δίκτυο διασύνδεσης που απαιτείται, είναι ήδη εγκατεστημένο στο μεγαλύτερο μέρος του. β) Εξαιτίας της μεγαλύτερης χωρητικότητας που διαθέτει το σύστημα DCS - 1.800, όταν αναπτυχθεί πανευρωπαϊκά, δίνει τη δυνατότητα να παρέχει πολύ φθηνότερα τις ίδιες υπηρεσίες με το GSM, δηλαδή εκτός από την τηλεφωνία, τη μετάδοση δεδομένων, μικρά μηνύματα, FAX, κ. τ. λ. γ) Ο ΟΤΕ μπορεί να χρησιμοποιήσει τα δικά του ιδιόκτητα κτίρια για την εγκατάσταση των Σταθμών Βάσης του συστήματος, καθώς και να επιτύχει καλύτερο και πιο οικονομικό τρόπο διασύνδεσης, αφού είναι ο ιδιοκτήτης του σταθερού δικτύου. Τέλος, ο ΟΤΕ είναι σε θέση να εγκαταστήσει τις κινητές τηλεφωνίες με τις λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αφού θα στήσει τις απαραίτητες κεραίες σε δικά του κτίρια.
Τα ερωτήματα λοιπόν που προκύπτουν είναι: Θα προχωρήσει μόνος του ο ΟΤΕ στην ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα που έχει, προς όφελος των καταναλωτών; Εστω και τώρα, οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ αλλά και γενικότερα, θα πιέσουν αγωνιζόμενοι προς αυτήν την κατεύθυνση;