Με μέσο ετήσιο ρυθμό 16,6% αυξάνονται οι φαρμακευτικές δαπάνες την τελευταία εξαετία φτάνοντας στα 7,88 δισ. ευρώ το 2007 με προοπτική τα 8,5 δισ. ευρώ το 2008
Ο βασικός τρόπος, όπως περιγράφτηκε στη χτεσινή συνέντευξη, είναι ο ανεξέλεγκτος τρόπος κοστολόγησης των φαρμάκων και η υποκατάσταση παλιών και δοκιμασμένων φαρμάκων με «νέα» φάρμακα - που διαφέρουν μόνο στην ονομασία με τα παλιά. Τα δελτία τιμών του 2007 περιείχαν 1.800 φάρμακα και εκείνα που ανέβασαν τις δαπάνες ήταν τα νέα καθώς στα παλιά που έληξε η πατέντα υπήρξαν μειώσεις. Ετσι η δαπάνη εκτινάχτηκε από 3,13 δισ. ευρώ το 2001 σε 7,88 δισ. το 2007 - βλέπε και Πίνακα - με την προοπτική να φτάσει τα 8,5 δισ. ευρώ το 2008.
Πρόκειται, όπως προκύπτει από μια επεξεργασία των στοιχείων απ' τον «Ρ», για μια μέση ετήσια αύξηση της τάξης του 16,6%, που διασφαλίζει την υψηλή κερδοφορία στον κλάδο, κάτι που αποκαλύπτουν ακόμα και μελέτες που γίνονται για λογαριασμό των επιχειρήσεων.
Σύμφωνα, για παράδειγμα, με μια μελέτη της «Stat Bank», που αφορά σε 238 εμπορικές επιχειρήσεις φαρμάκων, οι συνολικές πωλήσεις αυξήθηκαν από 9,36 δισ. ευρώ το 2005 σε 10,39 δισ. ευρώ το 2006, δηλαδή υπήρξε μια ποσοστιαία αύξηση κατά 11%. Αντίστοιχα, τα κέρδη προ φόρων αυξήθηκαν από 494,4 εκατομμύρια ευρώ το 2005 σε 586,6 εκατομμύρια ευρώ το 2006. Δηλαδή, η αύξηση της συνολικής κερδοφορίας ήταν 18,6%.
Αποκαλυπτικά για τον τρόπο εκτίναξης των τιμών ήταν τρία παραδείγματα που αναφέρθηκαν στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου.
Μέχρι το 2007 κυκλοφορούσε στην αγορά ένα αντικαρκινικό φάρμακο με 4 ευρώ την κάψουλα, που χρησιμοποιείται στην παρηγορητική θεραπεία. Στη συνέχεια εμφανίστηκε μια άλλη φαρμακοβιομηχανία που πρότεινε στον ΕΟΦ την αγορά ενός αντίστοιχου φαρμάκου με 18 ευρώ, αίτημα που, όπως ειπώθηκε, δεν έγινε δεκτό και συνοδεύτηκε απ' την πρόταση να κατεβάσει την τιμή στα 4 ευρώ για να το δεχτεί ο ΕΟΦ.
Τότε - πάντα κατά τον Δ. Βαγιωνά - ο βιομήχανος αγόρασε το εργοστάσιο που παρήγε το φάρμακο με τα 4 ευρώ. Μετά έκλεισε το εργοστάσιο που αγόρασε και στη συνέχεια ο φαρμακοβιομήχανος εμφάνισε «νέο» φάρμακο - πάντα κατά την ίδια μαρτυρία - για το οποίο με ένα απ' τα δελτία τιμών του 2007 και με βάση τον τρόπο κοστολόγησης πέτυχε τιμή 331 ευρώ για κάθε κάψουλα! Δηλαδή, πέτυχε τιμή 83 φορές παραπάνω για ένα φάρμακο που στην ουσία είχε διαφορετική ονομασία με εκείνο των 4 ευρώ.
Το άλλο παράδειγμα είναι για γνωστό αντικαταθλιπτικό φάρμακο που στη συσκευασία 1 mg Χ 30 δισκία κοστίζει 10 ευρώ ενώ στη συσκευασία 2 mg Χ 30 δισκία στοιχίζει 20 ευρώ. «Ο διπλασιασμός αυτός δε δικαιολογείται δεδομένου ότι το κόστος της δραστικής πρώτης ύλης είναι πολύ μικρό και σύμφωνα με την αναλογία η περιεκτικότητα των 2 mg έπρεπε να κοστολογείται με ένα ποσοστό 10-15% επιπλέον», αναφέρθηκε στη συνέντευξη Τύπου.
Συνολικά, όπως αναφέρθηκε, τα 100 πρώτα φάρμακα σε κατανάλωση καλύπτουν το 25% της φαρμακευτικής δαπάνης, ενώ ένα απλό σχήμα αντιβίωσης που κόστιζε 10 ευρώ το 2000, σήμερα κοστίζει 40 ευρώ.
Τα στοιχεία έρχονται να επιβεβαιώσουν τη θέση του ΚΚΕ ότι όσο το φάρμακο παραμένει εμπόρευμα στα χέρια των μεγαλοβιομηχάνων και μεγαλεμπόρων του κλάδου, που μονοπωλούν την παραγωγή και τη διακίνηση, τόσο τα λαϊκά στρώματα θα επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο για την υγεία τους και θα αποκλείονται από αναγκαία σκευάσματα, που θα έπρεπε να διατίθενται δωρεάν. Αναδεικνύεται έτσι η μόνη συμφέρουσα για το λαό διέξοδος, που προβλέπει τη λειτουργία κρατικού οργανισμού φαρμάκου, ο οποίος θα έχει την ευθύνη της έρευνας, παραγωγής, εισαγωγής, ελέγχου και διάθεσης όλων των σύγχρονων σκευασμάτων που κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά.
Στον αντίποδα, οι προτάσεις του ΠΦΣ κινούνται σε διορθωτικές επεμβάσεις στα πλαίσια της αγοράς που πότε ευνοούν τη μια και πότε την άλλη ομάδα επιχειρηματιών ή όσων εμπλέκονται στη διακίνηση του φαρμάκου (π.χ., επανακοστολόγηση των φαρμάκων, αλλαγή της ισχύουσας αγορανομικής διάταξης, εφαρμογή της νοσοκομειακής συσκευασίας, δοκιμαστική εφαρμογή των αντιγράφων φαρμάκων στα νοσοκομεία και κατάργηση των πολλαπλών συσκευασιών).
Επίσης, ο ΠΦΣ τάχτηκε κατά της επαναφοράς της λίστας και υπέρ της επιστροφής 4% των κερδών της φαρμακοβιομηχανίας στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως προβλέπει ο νόμος 3457/2006. Το ποσό επιστροφής υπολογίζεται σε 100 εκατ. ευρώ.
Δραματική προειδοποίηση των εργαζομένων
«Εκπέμπουμε SOS. Ο "Ευαγγελισμός" βουλιάζει, καθώς στα κομβικά σημεία του νοσοκομείου - όπως τα επείγοντα, τα χειρουργεία, οι μονάδες, τα εργαστήρια, η αιμοδοσία και τα νοσηλευτικά τμήματα - η κατάσταση είναι απαράδεκτη έως επικίνδυνη, λόγω του τεράστιου όγκου δουλειάς και του μειωμένου προσωπικού».
Αυτή τη δραματική προειδοποίηση απευθύνει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εργαζομένων στον «Ευαγγελισμό» (ΣΕΝΕ), τονίζοντας ότι το νοσοκομείο λειτουργεί πλέον με τα πρότυπα της επιχείρησης, καθώς χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο τα έσοδα των απογευματινών ιατρείων - που το 2007 ξεπέρασαν τα δύο εκ. ευρώ - για την αγορά εξοπλισμού, την πληρωμή εργολάβων και υπερωριών του προσωπικού. Λόγω της έλλειψης προσωπικού, δε λειτουργούν δύο χειρουργεία και το προσωπικό αδυνατεί να πάρει άδεια και χιλιάδες χρεωστούμενα ρεπό.
«Δελεάζουν τμήμα του προσωπικού από τα χειρουργεία με υπερωριακή αμοιβή για απογευματινά χειρουργεία αντί να φέρουν μόνιμο προσωπικό και να λειτουργούν τα χειρουργεία όσο χρειάζεται», υπογραμμίζει ο ΣΕΝΕ και καταγγέλλει ότι για να αυξήσουν τον αριθμό των νευροχειρουργικών χειρουργείων το υπουργείο Υγείας και η διοίκηση του νοσοκομείου επιλέγουν για το σκοπό αυτό - μέσω των ΣΔΙΤ - το νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν». Επίσης, λόγω της έλλειψης προσωπικού σταμάτησε, όπως και πριν δυο χρόνια, να δέχεται αιμοδότες τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα, με αποτέλεσμα να μειωθεί κατά 50% - 60% η συλλογή αίματος.
Το ίδιο δραματική είναι η κατάσταση στα εργαστήρια, στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Ακόμα, δε δόθηκαν οι άδειες του 2007 και τα χρωστούμενα ρεπό ξεπερνούν τις 16.000, ενώ οι κενές οργανικές θέσεις φτάνουν τις 1.300.
Μέχρι και το Σεπτέμβρη μπορεί να «σβαρνίσει» η κυβέρνηση την αφόρητη κατάσταση των απλήρωτων εφημεριών στα νοσοκομεία, καθώς εξαρτά την πληρωμή τους απ' την απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η προοπτική αυτή θα εξαρτηθεί απ' τη σημερινή συνεδρίαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που θα προσδιορίσει την ημερομηνία συζήτησης, η οποία δεν αποκλείεται να είναι το Σεπτέμβρη, καθώς το καλοκαίρι δε συνεδριάζει η Ολομέλεια.
Ετσι η κυβέρνηση, πατώντας στη συμβιβαστική πρακτική των ηγεσιών της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) και αξιοποιώντας το Ελεγκτικό Συνέδριο, προσδοκά στην υπογραφή της κλαδικής σύμβασης, που στην πράξη προωθεί τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Αμέριστη συνδρομή στην κυβερνητική πολιτική προσφέρει η πρακτική της «Αγωνιστικής Ενότητας Γιατρών» (ΣΥΝ), που με κάθε μέσο διεκδικεί την επιλεκτική εφαρμογή κοινοτικών οδηγιών. Ετσι αφού οδήγησε την Ομοσπονδία σε έκτακτο συνέδριο και αρνούμενη να καταδικάσει συνολικά τις κοινοτικές οδηγίες, κατέληξε στην ίδια πρακτική: Τη συγκρότηση νέας διαπραγματευτικής ομάδας για την κλαδική σύμβαση εργασίας.
Πλην όμως και εκεί οι συνοδοιπόροι τους στον ευρωμονόδρομο απογύμνωσαν την ΑΕΓ, καθώς ΔΗΚΝΙ και ΠΑΣΚ Γιατρών, για λόγους τακτικής και όχι από διαφωνία στη στρατηγική της διευθέτησης, δεν πήραν μέρος στη νέα διαπραγματευτική ομάδα και την άφησαν με την ΑΣΙ και τη «Νυστέρι - Γένοβα» και τους εκπροσώπους ορισμένων τοπικών ενώσεων με την ηχηρή απουσία της ΕΙΝΑΠ. Δικαιώνεται έτσι η θέση της «Δημοκρατικής Πανεπιστημονικής Κίνησης Γιατρών», που απ' την αρχή τάχτηκε κατά της συμμετοχής σε οποιοδήποτε «διάλογο» και υπέρ της διεκδίκησης σταθερού πρωινού ημερήσιου χρόνου εργασίας με πενθήμερο εξάωρο και μια εφημερία τη βδομάδα.