Σε μια επίδειξη μεγαλειώδους πρόκλησης, εμπαιγμού, ξεφτίλας και όποιων ανάλογων ουσιαστικών σκεφτείτε, προβαίνει η πολυεθνική ΙΚΕΑ με την πρόθυμη υποστήριξη «γνωστών πολιτικών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, καλλιτεχνών, μοντέλων και αθλητών», μεταξύ όλων αυτών και της Ντ. Μπακογιάννη, του Θ. Μπεχράκη και του Ν. Κακλαμάνη, που έσπευσαν όψιμα να εκφράσουν τα φιλάνθρωπα αισθήματά τους χέρι - χέρι με τη γνωστή πολυεθνική. Τι θα κάνει; Θα διαθέσει, λέει, το 20% του τζίρου της το Σάββατο 16 Δεκέμβρη για τον εξοπλισμό των νέων εγκαταστάσεων του Κέντρου Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων. Κι όλα αυτά, λέει, στο πλαίσιο του «προγράμματος εταιρικής κοινωνικής ευθύνης της εταιρείας». Ζήτω οι... φιλάνθρωπες πολυεθνικές...
«Στην ελληνική κοινωνία η έννοια του κράτους και η παραδοσιακή Αριστερά έχουν μια περίεργη σχέση. Παρόλο που η παραδοσιακή Αριστερά ταλαιπωρήθηκε περισσότερο από το ελληνικό κράτος, είναι αυτή που είναι υπέρμαχος αυτού του κράτους». Αυτά λέει -μεταξύ άλλων - ο Γ. Παπανδρέου σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής». Με άλλα λόγια και, στο βαθμό, που στην έννοια της παραδοσιακής Αριστεράς ο Γ. Παπανδρέου συμπεριλαμβάνει το (ή και το) ΚΚΕ, χρεώνει αυτομάτως στο τελευταίο στάση υπέρμαχου του αστικού κράτους. Εχουμε, επομένως, μια προκλητική και ακραία διαστρέβλωση της πολιτικής και των θέσεων του ΚΚΕ, που αγγίζει τα όρια της συκοφαντίας και της βρισιάς. Κι όλ' αυτά, για να δικαιολογηθεί η πολιτική της παραπέρα εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας, της Παιδείας κλπ., κλπ. Για να υπονομευτούν και πλαγιοκοπηθούν οι αγώνες των κομμουνιστών και του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος ενάντια στις προωθούμενες αντιδραστικές, διαρθρωτικές αλλαγές και υπέρ της διατήρησης και διεύρυνσης όλων όσα έχει κατακτήσει μέχρι σήμερα το λαϊκό κίνημα.
Κατά τ' άλλα, ο Γ. Παπανδρέου βολεύεται να εμφανίζει το κράτος ως κάτι το αταξικό, υπεράνω και εκτός της κοινωνίας, έτσι ώστε άλλες φορές να το παίζει «αντικρατιστής» (Παιδεία, Υγεία, κλπ.) κι άλλες «κρατιστής» («τρομονόμοι» και μηχανισμοί καταστολής, πολύμορφη ενίσχυση κεφαλαιοκρατών κλπ.), εξυπηρετώντας πάντα τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της ολιγαρχίας του πλούτου.
Γύρω στις 800.000 υπολογίζονται οι ιδιοκτήτες ακινήτων, που βρίσκονται στις περιοχές όπου λειτουργούν ήδη κτηματογραφικά γραφεία. Και είναι οι πρώτοι που άρχισαν τις μέρες αυτές να χαρατσώνονται με βάση το νόμο 3481/2006, περί Εθνικού Κτηματολογίου. Οποτε οι προαναφερόμενοι επισκεφθούν για οποιαδήποτε συναλλαγή τους τα κτηματογραφικά γραφεία θα υποχρεωθούν να πληρώσουν ποσοστό 1 τοις χιλίοις επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου τους, που εισπράττεται υπέρ της «Κτηματολόγιο ΑΕ». Σταδιακά, θα πληρώσουν και οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες το ίδιο χαράτσι. Και δεν είναι μόνον αυτό. Από τον επόμενο Μάρτη, όλοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα κληθούν, επίσης, να πληρώσουν το ειδικό τέλος των 35 ευρώ ανά ιδιοκτησία που προβλέπει ο ίδιος και πάλι νόμος.
Σύμφωνα, με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, τα επόμενα δέκα χρόνια ο ελληνικός λαός θα πληρώσει το τεράστιο ποσό των 1.125 εκατ. ευρώ, για να ολοκληρωθεί - υποτίθεται - το έργο του Εθνικού Κτηματολογίου. Χρειάζεται να θυμίσουμε, άραγε, ότι το «μεγαλύτερο των μεγάλων έργων», όπως έλεγε παλιότερα ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Κ. Λαλιώτης, βρίσκεται ήδη στη δεύτερη δεκαετία του; Κι, ακόμη, ότι στη διάρκεια της πρώτης ξοδεύτηκαν επίσης τεράστια ποσά, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ενώ κανείς αρμόδιος δεν έχει πάρει την παραμικρή - πολιτική ή οποιαδήποτε άλλη - ευθύνη γι' αυτό το «μεγάλο φαγοπότι»;
Και τι καλύτερο δώρο προς τους επιχειρηματίες και τις ΑΕ από το να τους «χαρίζει» χρέη. Είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση θα τους γίνει ιδιαίτερα συμπαθής. Αντιθέτως το «δώρο» προς τους εργαζόμενους θα είναι ένας ακόμη προϋπολογισμός σκληρής λιτότητας και η γνωστή σε όλους εισοδηματική πολιτική με τις «αυξήσεις» ελεημοσύνης.
Η διαφορά όμως μεταξύ δώρου και των χρεών του ΙΚΑ είναι η εξής: Τα δώρα τα κάνεις με δικά σου χρήματα. Η κυβέρνηση όμως δωρίζει στους επιχειρηματίες τα χρήματα των εισφορών των εργαζομένων που σε καμία περίπτωση δεν είναι δικά της.
ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ στην αγορά κατά τον υπουργό Ανάπτυξης Δημήτρη Σιούφα, ο οποίος διαπίστωσε ότι οι αυξήσεις των περισσότερων προϊόντων είναι κάτω από τον πληθωρισμό, οπότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Και μόνο από τη δήλωσή του αυτή, ακόμη και αν είναι έτσι τα πράγματα (που δεν είναι) προκύπτει με σαφήνεια ότι έχουμε αυξήσεις στα προϊόντα. Αντιθέτως, δεν έχουμε αυξήσεις στους μισθούς, που ούτως ή άλλως έχουν εξαιρετικά μειωμένη αγοραστική αξία.
Ομως οποιοδήποτε οικονομικό στοιχείο κι αν δώσει στη δημοσιότητα το υπουργείο, καταρρέει ...στα ταμεία των σούπερ μάρκετ όταν βγαίνει η απόδειξη του λογαριασμού. Καταρρέει επίσης στον μηνιαίο προϋπολογισμό που κάνει κάθε σπίτι. Εκεί το συμπέρασμα είναι ένα: Τα χρήματα δε φτάνουν.
ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ κατάρτισης και εκτέλεσης των προϋπολογισμών ζήτησε χτες το ΠΑΣΟΚ μέσω της Βάσως Παπανδρέου, γιατί - λέει - το σημερινό σύστημα έχει προβλήματα «διαφάνειας» και «αποτελεσματικότητας».
Ακόμη και αν προσπεράσουμε το γεγονός ότι με το ίδιο περίπου σύστημα είχαν συνταχθεί και οι προϋπολογισμοί του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορούμε παρά να σχολιάσουμε ότι σε έναν προϋπολογισμό το ...περιεχόμενο είναι που έχει σημασία. Και δυστυχώς στο ζήτημα αυτό ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν έχουν καμία πραγματική διαφωνία.Η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, μέσω του προέδρου του, στην πρόταση Καραμανλή για επιστολική, ή με οποιοδήποτε πρόσφορο μέσο, ψήφο των ομογενών, που τάχτηκε υπέρ της προώθησης ψήφου των ομογενών, τονίζοντας μάλιστα ότι «το ΠΑΣΟΚ θα κατοχύρωνε το δικαίωμα ψήφου στους απόδημους από τις εκλογές του 2008, αν ήταν στην κυβέρνηση, και όχι από τις μεθεπόμενες εκλογές», αποδεικνύει τη συμπαιγνία των εταίρων του δικομματισμού στο συγκεκριμένο ζήτημα.