Τρίτη 18 Γενάρη 2022
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 23
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ (1935 - 2022)
Με το ξεχωριστό ύφος του έδωσε χρώμα στην καθημερινότητά μας

Με θλίψη τον αποχαιρετά το ΚΚΕ

EUROKINISSI

«

Εφυγε» από τη ζωή, σε ηλικία 87 ετών, ο σπουδαίος ζωγράφος Αλέκος Φασιανός, ο δημιουργός εκείνος που «με το ξεχωριστό ύφος και την απλότητα των γραμμών του έδωσε χρώμα και ποίηση στην καθημερινότητά μας», όπως αναφέρει το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του ΚΚΕ.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί σήμερα στις 2 το μεσημέρι από το Κοιμητήριο Παπάγου.

Ο Αλ. Φασιανός γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα. Η αρχαιοελληνική και η βυζαντινή τέχνη τον καθορίζουν από τα παιδικά του κιόλας χρόνια και λόγω προσωπικών του βιωμάτων. Εως τα 17 του χρόνια ζωγράφιζε μόνος του προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις σε εικαστικές του αναζητήσεις και προβληματισμούς. Από το 1955 έως το 1960 φοιτά στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο εργαστήριο του καθηγητή Γιάννη Μόραλη. Στη διάρκεια της ίδιας περιόδου, παρακολουθεί το εργαστήριο του ζωγράφου Γιάννη Τσαρούχη, του οποίου το πνεύμα λειτουργεί καταλυτικά για εκείνο του νεαρού ζωγράφου και κινητοποιεί το μελλοντικό του έργο. Ως σπουδαστής πραγματοποίησε και την πρώτη του ατομική έκθεση.

Με την ολοκλήρωση των σπουδών του δέχεται και την πρώτη ανάθεση από τον αρχιτέκτονα Αρη Κωνσταντινίδη, στον οποίο είχε ανατεθεί να κατασκευάσει, για ολόκληρη την Ελλάδα, τα ξενοδοχεία «Ξενία». Την ίδια περίοδο σύχναζε στο καφέ «Brazilian», τόπο συνάντησης λογοτεχνών και διανοουμένων της εποχής. Εκεί θα γνωρίσει τους Οδυσσέα Ελύτη, Τάκη Σινόπουλο, Ελένη Βακαλό, Νίκο Καρούζο, Μίλτο Σαχτούρη, Ανδρέα Εμπειρίκο κ.ά. Αργότερα θα εικονογραφήσει πολλές από τις συλλογές αυτών των λογοτεχνών.

Με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην Ecole des Beaux-Arts από το 1962 έως το 1964. Η πρώτη μεγάλη του έκθεση έγινε στην γκαλερί «Μέρλιν» (Αθήνα 1966) ενώ την επόμενη χρονιά η επιτυχημένη έκθεση στην Gallerie 2+3 στο Παρίσι θα σηματοδοτήσει την αρχή μιας μεγάλης καριέρας. Εκτοτε πραγματοποιήθηκαν πάνω από 70 ατομικές και αναδρομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

«Κόκκινο απόγευμα», 1974
«Κόκκινο απόγευμα», 1974
Ο Αλέκος Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, τον σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο («Αμερική» του Κάφκα, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, 1975, «Ελένη» του Ευριπίδη, 1976, «Ορνιθες» και «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων, όπως του Ελύτη, του Σολωμού, του Καβάφη, του Ταχτσή, του Λουί Αραγκόν, του Απολινέρ, του Ιβ Ναβάρ και πολλών άλλων. Εχει επίσης εκδώσει δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Ασχολήθηκε επίσης με την αρχιτεκτονική μελέτη και το design.

Στη μακρά δημιουργική του διαδρομή έλαβε πολλές διακρίσεις και τιμήθηκε με πολλά βραβεία.

Το ΚΚΕ αποχαιρετά με θλίψη τον εμβληματικό ζωγράφο

Με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αποχαιρετά τον Αλέκο Φασιανό. Σημειώνεται αναλυτικά:

«Αποχαιρετούμε με θλίψη τον σπουδαίο και εμβληματικό ζωγράφο Αλέκο Φασιανό, που μας "έμαθε έναν καινούργιο τρόπο να αγαπάμε", όπως εύστοχα είχε πει γι' αυτόν ο κομμουνιστής ποιητής Λουί Αραγκόν. Ο Αλέκος Φασιανός με το ξεχωριστό ύφος και την απλότητα των γραμμών του έδωσε χρώμα και ποίηση στην καθημερινότητά μας. Οι ανθρώπινες φιγούρες του, οι κολυμβητές, οι ποδηλάτες, τα ερωτευμένα ζευγάρια, οι καπνιστές, οι άγγελοι αποπνέουν ένα βαθύ συναίσθημα και μια πλατιά αγάπη για τον άνθρωπο. Αποτελούν έκφραση του πλούσιου ψυχικού κόσμου ενός σεμνού, παρά τη φήμη και τη διεθνή αναγνώριση, καλλιτέχνη. "Οταν δεν ζωγραφίζω είμαι δυστυχής", συνήθιζε να λέει, και αυτή τη χαρά, τη συγκίνηση της δημιουργίας, που ξεπηδά αβίαστα μέσα από τις εικόνες του, τη νιώθει καθένας που έρχεται σε επαφή με τη ζωγραφική του.

Στο εργαστήρι του στην Αθήνα, τη δεκαετία του ΄60
Στο εργαστήρι του στην Αθήνα, τη δεκαετία του ΄60
Οι τιμές και η δόξα δεν χαρίστηκαν στον Αλέκο Φασιανό. Μια μακρόχρονη μελέτη και εργασία κρύβεται πίσω από τη λιτότητα και την καθαρότητα της φόρμας του, κύρια πάνω στην αρχαία ελληνική τέχνη, που την είχε αφομοιώσει βαθιά, αλλά και πάνω στο έργο του Γιάννη Τσαρούχη.

Γεννημένος το 1935 στο Μεταξουργείο, μυήθηκε από μικρός στην αρχαία ελληνική γραμματεία και τέχνη από την φιλόλογο μητέρα του. Συμμετέχοντας στις αναζητήσεις της ονομαζόμενης "Γενιάς του '30" διαφοροποιήθηκε από τους καλλιτέχνες της γενιάς του, καθώς δεν εντάχθηκε φανερά σε κάποιο καλλιτεχνικό ρεύμα της εποχής του δημιουργώντας ένα εντελώς προσωπικό στιλ. Το 1960 έφυγε με υποτροφία στο Παρίσι, όπου έμεινε τελικά για δεκαετίες, στη διάρκεια των οποίων συναναστράφηκε και συνεργάστηκε με μεγάλους διανοούμενους και καλλιτέχνες. Το επίσημο γαλλικό κράτος τον τίμησε πολλές φορές αποδίδοντάς του το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, καθώς και του Ιππότη και Αξιωματικού της τάξης των Γραμμάτων και Τεχνών. Η πιο πρόσφατη αναγνώρισή του ήταν το 2021 όταν παρασημοφορήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με το αξίωμα του Διοικητή της τάξης των Γραμμάτων και Τεχνών, μια σπουδαία διάκριση καθώς μόνο 20 τέτοια παράσημα δίδονται κάθε χρόνο από τη Γαλλία.

Ο Αλέκος Φασιανός παρουσίασε το έργο του σε περισσότερες από 70 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Τον Αλέκο Φασιανό με ανακοινώσεις αποχαιρέτησε ο πολιτικός κόσμος, το υπουργείο Πολιτισμού και το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.


Κορυφή σελίδας
Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ