...και την κατασκήνωση στο 8ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ |
Με την ανατροπή του σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη άνοιξε ο ασκός του Αιόλου για τα Βαλκάνια τη δεκαετία του '90, με έναν γύρο διαδοχικών πολέμων, εξαιτίας ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που προϋπήρχαν, αλλά και των νέων αναδυόμενων ανταγωνισμών με επίκεντρο τη διανομή των νέων αγορών που άρχισαν να διαμορφώνονται. Σενάρια περί «μεγάλης Αλβανίας», εκκαθάριση των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο, θέματα ανεξαρτησίας κρατών - προτεκτοράτων κ.λπ. Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ ανέλαβαν να χαράξουν καινούργια σύνορα, επενέβησαν απροκάλυπτα στην περιοχή και επιδίωξαν «διευθετήσεις διαφορών» στο Αιγαίο... Με απίστευτο κυνισμό πραγματοποίησαν την επιδρομή κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999, σκορπίζοντας τον θάνατο και την καταστροφή.
Ισοπεδώθηκαν υποδομές, σχολεία και νοσοκομεία, τηλεοπτικοί σταθμοί, ακόμα και πρεσβείες τρίτων χωρών. Χρησιμοποιήθηκαν βόμβες διασποράς και για πρώτη φορά απεμπλουτισμένου ουρανίου. ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ έριξαν 31.000 τέτοια βλήματα, που αντιστοιχούν σε 10 τόνους αυτού του επικίνδυνου υλικού, ενώ η Γιουγκοσλαβία χρησίμευσε ως εργαστήριο για τις επεμβάσεις που ακολούθησαν.
Στις 24 Μάρτη 1999, πρώτη μέρα του πολέμου, η ΕΕΔΥΕ συνδιοργανώνει με το Συντονιστικό Σωματείων της Αθήνας μεγάλο αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο στην πλατεία Κάνιγγος, και ακολουθεί πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία. Μία μέρα μετά γίνεται στη Θεσσαλονίκη μεγάλη φιλειρηνική πορεία που καταλήγει έξω από το λιμάνι της πόλης.
Αυτή ήταν η αρχή μιας συνεχούς και κλιμακούμενης λαϊκής και νεανικής κινητοποίησης, που εκφραζόταν σχεδόν σε καθημερινή βάση στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της χώρας. Η λυσσασμένη αντίδραση του αστικού κράτους στις μαζικές κινητοποιήσεις εναντίον των βομβαρδισμών, στην αλληλεγγύη στον λαό της Γιουγκοσλαβίας, εκδηλώνεται με άγρια καταστολή πολλών από εκείνες τις διαδηλώσεις.
Από τις διαδηλώσεις... |
Αλλεπάλληλες συνεχίστηκαν οι διαδηλώσεις λαού και νεολαίας στην Ελλάδα, με αντιιμπεριαλιστικές πορείες στην αμερικάνικη πρεσβεία. Αλλεπάλληλοι οι αποκλεισμοί του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, που είχε μετατραπεί από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστών, καθώς εκεί έφταναν τρένα και φάλαγγες φορτηγών με πλοία. Αλλά και άλλες διαδηλώσεις και αποκλεισμοί, όπως η περικύκλωση βάσεων στον Αραξο, στο Ακτιο κ.λπ.
Αξίζει να θυμίσουμε το χαρακτηριστικό περιστατικό στις 29 Απρίλη 1999, όταν εν μέσω πολέμου οι αγωνιστές κατάφεραν να μπερδέψουν και να αποπροσανατολίσουν μια φάλαγγα από 113 ΝΑΤΟικά φορτηγά, και αντί να πάνε στους Ευζώνους μπήκαν κι έκοβαν βόλτες ...στη Λαχαναγορά της Θεσσαλονίκης, δεχόμενα την «περιποίηση» των μανάβηδων με λαχανικά και ζαρζαβατικά!
Οπως αξίζει να θυμίσουμε και την περήφανη στάση νέων στρατευμένων, ναυτών που υπηρετούσαν τη θητεία τους στο αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής», το οποίο στάλθηκε στην εμπόλεμη ζώνη υπό τις διαταγές του ΝΑΤΟ, εκείνοι όμως με δημόσιες επιστολές τους δήλωσαν ότι αρνούνται τη συμμετοχή τους στην αποστολή. Στις 18 Απρίλη, μέρα απόπλου του αντιτορπιλικού, χιλιάδες νέοι με κόκκινες σημαίες διαδήλωναν έξω από τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, δηλώνοντας τη συμπαράστασή τους στους ναύτες και απαιτώντας καμία συμμετοχή, «κανένας φαντάρος στη Γιουγκοσλαβία».
Παρά το σταμάτημα των βομβαρδισμών, η Γιουγκοσλαβία μετρούσε τις πληγές της και τα Βαλκάνια συνέχιζαν να είναι «καζάνι που βράζει».
Οι διαδηλώσεις στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα συνεχίζονται και το φθινόπωρο και κορυφώνονται τον Νοέμβρη, με αφορμή την προκλητική επίσκεψη του αρχιμακελάρη Προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και τη μετατροπή της Αθήνας σε αστυνομοκρατούμενη πόλη. Ενα λαϊκό δικαστήριο τον δικάζει για τα φριχτά εγκλήματα και τις σφαγές αμάχων που βαφτίζονται «παράπλευρες απώλειες» στη Γιουγκοσλαβία, και χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους σε ένα τεράστιο συλλαλητήριο τη μέρα της επίσκεψης, που παρά το άγριο χτύπημα και το ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις καταστολής, δεν μπόρεσαν να σβήσουν τον απόηχό του.