Για «να 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς»...
«Κούρντιζαν το σταματημένο ρολόι/
στα χέρια των σκοτωμένων/ και
όδευαν μαζί με τους νεκρούς/ στην
καινούρια ζωή,/ πέραν απ' το θάνατο/
κοντά στο μέγα αύριο».
(Θανάσης Κ. Καπετανάκης)
Ο ηρωικός Δεκέμβρης του 1944 γράφτηκε στη νεότερη ιστορία. Είναι σταθμός. Σημάδεψε ανεξίτηλα τις εξελίξεις. 58 χρόνια μετά, έχει αξία να μνημονεύεται. Η επέμβαση του Σκόμπι με τα τανκς έδινε το «φιλί της ζωής» στην καταρρέουσα αστική τάξη. Βύθιζε την Ελλάδα στο αίμα: Οι Βρετανοί προκαλούν τον εμφύλιο πόλεμο. Την 1η του Δεκέμβρη, ο Σκόμπι απειλούσε το λαό με λιμοκτονία, αν δεν υπάκουε: «Στέκομαι σταθερά πίσω από την τωρινή κυβέρνηση μέχρι να μπορέσει να εγκαθιδρυθεί το ελληνικό κράτος. Μια "νόμιμη" ένοπλη δύναμη πίσω του. Να μπορέσουν να γίνουν "ελεύθερες εκλογές". Αν δεν το πετύχουμε όλοι μαζί αυτό, το συνάλλαγμα δεν θα παραμείνει σταθερό, ο λαός δεν θα φάει» (ο Σκόμπι, υπογράμμισε τα δεν). Οι αρουραίοι της πολιτικής καμαρίλας, που φυλάχτηκαν στο απυρόβλητο του Καΐρου, έδιναν το «οκέι» στο μακελάρη.
Πριν το Δεκέμβρη του '44, ο Λούλος, ανταποκριτής του «Nation», περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα: «Επιτράπηκε σε χιλιάδες προδότες - κουίσλιγκς να τριγυρίζουν ελεύθερα. Βασιλικές οργανώσεις εξοπλίζονταν κρυφά. Μέλη των οργανωμένων από τους ναζί Ταγμάτων Ασφαλείας εξοπλίζονταν. Αγριες ιστορίες "κόκκινης τρομοκρατίας" πέρναγαν σαν ειδήσεις στον ντόπιο και ξένο Τύπο! Ανώτεροι επίσημοι διαφόρων υπουργείων (είχαν υπηρετήσει πιστά την κυβέρνηση των ναζί, των κουίσλιγκς), κρατήθηκαν στα πόστα τους - προκαλώντας τρόμο σ' όποιον αντετίθετο στους μοναρχοφασίστες». Μέσα σ' αυτό το κλίμα, ο Τσόρτσιλ μιλούσε στη σύσκεψη των Ελλήνων πολιτικών, περισσότερο σαν μπράβος της εποχής της Αναγέννησης παρά σαν πολιτικός: Ενισχύοντας όλα τα πιο ακραία αντιδραστικά στοιχεία, διαθέτοντας στρατό, όπλα, όπως τα χρησιμοποίησε σε ανθρακοφόρα περιοχή στη Νότια Ουαλία, όπου κατέπνιγε την εξέγερση ανθρακωρύχων, όταν ζητούσαν αυξήσεις, κανόνες ασφαλείας της εργασίας τους). Η εντολή του ήταν σαφής: Να υποταχθεί ο ΕΛΑΣ στους υποτιμητικούς όρους του. Ο ΕΛΑΣ αντιστάθηκε.
Σ' αυτό το κλίμα της φασιστικής τρομοκρατίας, ερήμωσης της υπαίθρου, των αστικών περιοχών, ο αδούλωτος λαός της Αθήνας ξεκίνησε ειρηνικά διαδηλώνοντας: Εργάτες, φοιτητές, γυναίκες, διανοητές στον Αγνωστο Στρατιώτη. Χωρίς προειδοποίηση, οι φαλαγγίτες του Σκόμπι, μαζί με πράκτορες ορκισμένους αντικομμουνιστές, όπως αναφέρει ο Αγγλος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, Χάρολντ Λάσκι - καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, από αρχεία του Φόρεϊν Οφις, σχεδιασμένα, ανοίγουν πυρ, δολοφονώντας τους διαδηλωτές με πολυβόλα, πυροβόλα, ολμοβόλα, ελαφρά όπλα αντιτάνκ. Βρετανικά τεθωρακισμένα αυτοκίνητα στο πιο άγριο, κτηνώδες - δολοφονικό - σχεδίασμα: 23 νεκροί, πάνω από 200 τραυματίες, εκ των οποίων πολλοί ήταν αγόρια, κορίτσια, κάτω των 20 χρόνων. Στις 39 μέρες, η εργατική τάξη αντιστάθηκε στη βία, ο Δεκέμβρης ζει. Φωτίζει το δρόμο της ταξικής πάλης, των αγώνων. Καταξιώθηκε από την ιστορία: Πάλεψαν / θυσιάστηκαν για «να 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς» (Κ. Βάρναλης).
Παναγιώτης ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ