Μιλά στο «Ρ» ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Ελλάδας Δημήτρης Φέτσης
Η συνέντευξη του προέδρου της ΓΣΕΒΕΕ Δημήτρη Φέτση στο «Ρ» είναι η ακόλουθη:
- Μέσα στο 2002 η επίθεση της κυβέρνησης σε βάρος των ΕΒΕ της χώρας πήρε νέες και μάλλον πρωτόγνωρες διαστάσεις. Από την άλλη πλευρά όμως ξεδιπλώθηκαν και σημαντικοί αγώνες ενάντια στις ρυθμίσεις για τη «συνάφεια», το κλείσιμο των λεγόμενων ανέλεγκτων υποθέσεων της 6ετίας κλπ. Ποιο είναι το βασικό συμπέρασμα από τις εξελίξεις αυτές;
- Πράγματι το 2002 όπως και τα προηγούμενα χρόνια οι κρατικές ρυθμίσεις στην οικονομία συνεχίστηκαν σε βάρος των Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων (ΕΒΕ), των εργαζομένων.
Για τους ΕΒΕ, το 2002, το τίμημα ήταν βαρύ. Υπολογίζεται ότι θα βεβαιωθούν περίπου 4 δισ. ευρώ, που προέρχονται από τις λεγόμενες ανέλεγκτες χρήσεις και τη «συνάφεια» τριετίας. Να σημειωθεί ότι στο ίδιο διάστημα η πολιτική των αναδιαρθρώσεων αύξησε με ταχείς ρυθμούς τα υπερκέρδη για το μεγάλο κεφάλαιο.
Ακόμη ο Προϋπολογισμός για το 2003 προδιαγράφει για τις μικρές επιχειρήσεις συνέχιση της φοροεπίθεσης. Η κυβέρνηση προκειμένου να καλύψει την υστέρηση των εσόδων από τις φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου επιβάλλει νέα χαράτσια στους ΕΒΕ.
Αυτή η κατάσταση είναι φυσικό να δημιουργεί ανησυχία και αβεβαιότητα. Η ΓΣΕΒΕΕ, αντιδρώντας, προσπάθησε να δώσει την αναγκαία δυναμική αντίστασης με αγωνιστικές κινητοποιήσεις, οι οποίες είναι μια νότα αισιοδοξίας. Το συνδικαλιστικό κίνημα άρχισε να ξεδιπλώνεται έστω και αν η συσπείρωση που έγινε από τους συναδέλφους δεν ήταν ανάλογη με τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Το ζήτημα της συσπείρωσης είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει το συνδικαλιστικό κίνημα: Τα σωματεία και οι ομοσπονδίες να βρουν τρόπους επαφής και ενημέρωσης των συναδέλφων. Να ξαναγυρίσουμε στη βάση, να ανατρέψουμε την αντίληψη της παράδοσης. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να αναπτύσσεται στη βάση των «έξυπνων» διαβουλεύσεων του παζαριού και της συναίνεσης, που προωθούσε η προηγούμενη ηγεσία. Οι συνάδελφοι χρειάζεται να αισθανθούν τη βοήθεια και το στήριγμα του σωματείου, να αποκτήσουν εμπιστοσύνη και να κατανοήσουν την αποτελεσματικότητα της οργανωμένης πάλης.
- Πόσο τα γεγονότα αυτά δίδαξαν τους ΕΒΕ για τη στάση που πρέπει να κρατούν; Επίσης η αλλαγή στη διοίκηση της ΓΣΕΒΕΕ τι καινούριο έφερε και τι σηματοδοτεί;
- Η νέα διοίκηση στη ΓΣΕΒΕΕ προβάλλει το μήνυμα ότι ο όγκος και η διάσταση των προβλημάτων δεν είναι ούτε τυχαία ούτε πρόσκαιρο φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα των αναδιαρθρώσεων που συντελούνται στη χώρα με τη σφραγίδα της ΕΕ. Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει καθήκον με τη συσπείρωση και τον αγώνα των συναδέλφων να δημιουργήσει εμπόδια στην πολιτική της κυβέρνησης. Θεωρώ ότι αυτό το αποδέχεται η μεγάλη πλειονότητα των ΕΒΕ. Σήμερα γίνεται περισσότερο κατανοητό το γεγονός ότι ο επιχειρηματικός κόσμος δεν είναι ενιαίος. Το ζήτημα του άνισου ανταγωνισμού και της εκμετάλλευσης από το μεγάλο κεφάλαιο δε λύνεται με «πολιτικές προσαρμοστικότητας» στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων ρυθμίσεων. Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση η ανησυχία και η αβεβαιότητα πρέπει να μετατρέπονται σε μια νέα δυναμική και να γίνουν στοιχεία αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής, αλλά και καταδίκης των κομμάτων και των συνδικαλιστών που προβάλλουν αυτές τις απόψεις.
Με τις κινητοποιήσεις δώσαμε την πρώτη απάντηση, οργανώνουμε την αντίστασή μας και συνεχίζουμε.
- Πώς διαγράφεται σήμερα η οικονομική κατάσταση των ΕΒΕ; Τι σημαίνει για τους εργαζόμενους του κλάδου η συγκέντρωση κεφαλαίων που παρατηρείται και η επέκταση του μεγάλων επιχειρήσεων; Τι αλλάζει στους όρους του λεγόμενου ανταγωνισμού;
- Αυτή η πολιτική υπηρετεί έναν γενικότερο σχεδιασμό, διαχειρίζεται τα φαινόμενα της κρίσης και του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών σε βάρος των εργαζομένων, των ΕΒΕ, των αγροτών κλπ. Στο πλαίσιο αυτό, η θέση των ΕΒΕ θα γίνει πιο εξαρτημένη από το μεγάλο κεφάλαιο, που θέλει την ασυδοσία και δεν ανέχεται στην αγορά εμπόδια από τις μικρές επιχειρήσεις, συνεπώς και η οικονομική κατάσταση θα εξελιχτεί ακόμη πιο δύσκολη και η προοπτική είναι δυσοίωνη.
Σήμερα όλα μπαίνουν στην υπηρεσία των πολυεθνικών, που στην πράξη έχουν την πλήρη ασυδοσία στην εγκατάστασή τους, στην παραπλάνηση των καταναλωτών, με ψευδοεκπτώσεις και προσφορές, με εκβιασμούς προς τους μικρούς προμηθευτές κλπ.
Πρόσφατα ακόμη και τα υπουργεία και φορείς όπως το ΙΝΚΑ τέθηκαν στην υπηρεσία των πολυεθνικών και των μονοπωλίων, κατασυκοφαντώντας τους ΕΒΕ για τις τιμές. Μπροστά στην ακρίβεια και στην αγανάκτηση του κόσμου, φτάσανε να οργανώσουν μποϊκοτάζ, με στόχο να στρέψουν τους καταναλωτές όχι βέβαια ενάντια στα μονοπώλια που καθορίζουν τους κανόνες της αγοράς και τις τιμές, αλλά ενάντια στον μπακάλη, το φούρναρη, το μανάβη... Εχουμε, δηλαδή, μια τεράστια και μεθοδευμένη προσπάθεια σε βάρος των ΕΒΕ.
- Τι αλλαγές δρομολογούνται με το προωθούμενο από την κυβέρνηση νέο ασφαλιστικό σύστημα των ΕΒΕ;
- Το ασφαλιστικό βρίκεται στα γρανάζια της ίδιας πολιτικής. Να σημειώσω ότι οι κρατικές ρυθμίσεις στο ασφαλιστικό τα τελευταία χρόνια δεν είναι τυχαίες. Σκοπό έχουν να μειωθούν δραστικά οι κρατικές επιχορηγήσεις, να υπονομευτεί ο κοινωνικός και δημόσιος χαρακτήρας του συστήματος, και ως εκ τούτου, ένα μεγάλο μέρος των ασφαλισμένων να αναζητήσει ασφαλιστική κάλυψη στον ιδιωτικό τομέα. Οι συνέπειες βέβαια για τους ασφαλισμένους θα είναι οδυνηρές.
Πράγματι, θα έχουμε εξελίξεις στο ασφαλιστικό. Το συνδικαλιστικό κίνημα καλείται να υπερασπιστεί ανυποχώρητα τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης - συντάξεις που θα καλύπτουν τις βασικές ανάγκες των συνταξιούχων, αναβαθμισμένες παροχές υγείας για όλους.
Θεωρώ ότι στη χώρα μας υπάρχουν οι κοινωνικοοικονομικές προϋποθέσεις για:
Οι ανησυχίες μας και η αβεβαιότητα για την προοπτική των μικρών επιχειρήσεων είναι βάσιμα δικαιολογημένη. Στη στρατηγική του το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να έχει σκοπό και να διεκδικεί πολιτική σχεδιασμένης οικονομίας, περιορισμό της ασυδοσίας των μονοπωλίων, ανάπτυξη και περιφερειακών πολιτικών και προγραμμάτων, στήριξη της συνεταιριστικοποίησης των μικρών επιχειρήσεων. Για το σκοπό αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να βρει τρόπους καλύτερης ενημέρωσης και επαφής με τους συναδέλφους ώστε να αισθανθούν ότι το σωματείο είναι το στήριγμά τους και να πυκνώσουν τις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η ΓΣΕΒΕΕ έχει καθήκον να σταθεί αγωνιστικά δίπλα στους συναδέλφους και σε συνεργασία με τις άλλες κοινωνικές δυνάμεις, τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους συνταξιούχους κλπ. να προωθήσει ένα κοινό μέτωπο απέναντι στη νεοφιλελεύθερη πολιτική και στα μονοπώλια.
Θα δώσουμε τη μάχη μας με αισιοδοξία.