Να αυξηθεί κατά πέντε έτη έως το 2010 η μέση πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης, εισηγείται το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο |
Η ουσιαστική διαπραγμάτευση της ΔΔ επί του σχεδίου του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, αποτέλεσε το βασικό ζήτημα της ατζέντας της Συνόδου Κορυφής, αλλά, εκτός των δηλώσεων, δεν υπήρξε καταγραφή της «προόδου». Τα συμπεράσματα αναφέρουν ότι, μετά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Ρώμης η ΔΔ «ευρίσκεται πλέον σε εξέλιξη». Η διαπραγμάτευση θα συνεχιστεί «σε πολιτικό επίπεδο», ενώ η Ιταλική Προεδρία «θα προβεί σε διαβουλεύσεις», δηλαδή σε διμερείς επαφές με τα κράτη - μέλη, και στη βάση ενός γραπτού ερωτηματολογίου. Ολοι, εκτός του Κ. Σημίτη εξέφρασαν «ανησυχία» για την παγιοποίηση των διαφορετικών προσεγγίσεων, ιδιαίτερα της Ισπανίας και της Πολωνίας. Ο Σ. Μπερλουσκόνι, ως προεδρεύων του Συμβουλίου, εξέφρασε τη «θέληση να εμπλέξει όλα τα κράτη - μέλη στην εξεύρεση ενός συμβιβασμού χωρίς εκπτώσεις» και επανέφερε την πρόταση για έκτακτη συνεδρίαση της ΔΔ σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων προς το τέλος του Νοέμβρη.
Η Κομισιόν και η Ιταλική Προεδρία προωθούν ως «προτεραιότητα» μια στρατηγική «ανάκαμψης της ευρωπαϊκής οικονομίας», που επαναφέρει τα αποτυχημένα «διευρωπαϊκά δίκτυα» του Ζακ Ντελόρ στην επικαιρότητα, ελπίζοντας «στην προσέλκυση του ιδιωτικού κεφαλαίου» και στα «μεγάλα έργα» προσανατολισμένα, κυρίως, στη «διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού και των τηλεπικοινωνιακών δικτύων». Ορισμένα από τα «πανευρωπαϊκά έργα προτεραιότητας» θα μπορούσαν να αρχίσουν από το Γενάρη του 2004, αλλά αυτό δεν αφορά στα ελληνικά έργα «υποδομής» στις μεταφορές. Η κυβέρνηση τα προπαγανδίζει προεκλογικά. Ο προεδρεύων Ιταλός υπουργός Οικονομίας Τζ. Σρεμόντι δήλωσε ότι «πρέπει να ξεφύγουμε από τους θεωρητικούς σχεδιασμούς». Δηλαδή; «Στον προηγούμενο σχεδιασμό διευρωπαϊκών δικτύων, είχαμε αυτοκίνητο χωρίς βενζίνη. Τώρα η βενζίνη είναι το ιδιωτικό κεφάλαιο».
Με (...) αφορμή την «ανταγωνιστικότητα» που προϋποθέτει «τόνωση της μεγέθυνσης», το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επαναφέρει από το (...) παράθυρο το ζήτημα των συντάξεων. Επαναλαμβάνει, βέβαια, ότι το συνταξιοδοτικό είναι «ευθύνη» των κυβερνήσεων και όχι, ακόμα, των Βρυξελλών. Αλλά σχεδόν επιβάλλει την αύξηση «κατά πέντε έτη» της ηλικίας συνταξιοδότησης. Ολόκληρη η σχετική παράγραφος 22 των συμπερασμάτων έχει ως εξής:
«Τα κράτη - μέλη ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για συνταξιοδοτικά συστήματα που θα μπορούν να προσφέρουν επαρκείς παροχές, θα είναι οικονομικά βιώσιμα και θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του εκσυγχρονισμού. Το έργο αυτό, μολονότι εμπίπτει στην ευθύνη των κρατών - μελών, πρέπει να ενισχυθεί. Εν προκειμένω: