Σκέψεις με αφορμή την τραγωδία...
Περίσσεψε η μέχρι τώρα καθημερινή ενημέρωση των ΜΜΕ για τα τραγικά γεγονότα στο σχολείο της ρωσικής Βόρειας Οσετίας. Ενέργεια λογική θα 'λεγε κανείς για μια τέτοιας έκτασης εγκληματική πράξη. Ομως, σε παρόμοια γεγονότα πρέπει να διακρίνεται η δραματικότητα αυτού καθεαυτού του γεγονότος από τη μια και οι γενεσιουργές αιτίες από την άλλη. Αυτό το κύριο ζήτημα δεν αντιμετωπίστηκε κατ' ουσία από τα ΜΜΕ που έμειναν στην εξιστόρηση του εγκλήματος, με κίνδυνο να το εκφυλίσουν σε δακρύβρεχτο σίριαλ ως συνηθίζουν.
Με βάση αυτή τη διαπίστωση, επισημαίνεται ότι η απαρχή, η ρίζα της ειδεχθούς τρομοκρατικής πράξης σε βάρος εκατοντάδων παιδιών βρίσκεται στα τραγικά γεγονότα του 1990 - '91 που άλλαξαν τον ρου της διεθνούς εξέλιξης στον πλανήτη. Είναι η διάβρωση, ανατροπή και διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης. Σε εκείνη ακριβώς την πράξη γράφτηκε το άμεσο μέλλον της ανθρωπότητας που βλέπουμε και ζούμε σήμερα. Από την πρώτη στιγμή της πλανητικής αλλαγής του 1990 - '91, οι κάθε λογής κεκράχτες της καπιταλιστικής ελευθερίας, τα κάθε λογής πεμπτοφαλαγγίτικα πρακτορεία ομιλούσαν για τη νέα εποχή ειρήνης και προόδου.
Αριστεροί, δημοκράτες, πατριώτες και λόγιοι του έθνους ανακατεμένοι με πρακτοράκια μυστικών υπηρεσιών υμνούσαν το τέλος του «ψυχρού πολέμου» και την έλευση της απόλυτης ελευθερίας που έφερνε το τέλος των ιδεολογιών. Αντί αυτού, η ανθρωπότητα μπήκε αμέσως στην παρατεταμένη μέχρι σήμερα περίοδο του «θερμού πολέμου». Το τραγικό παρόν των δολοφονημένων παιδιών της ρωσικής Οσετίας είναι ένα από τα παραγόμενα αποτελέσματα αυτής της νέας εποχής. Προστέθηκε στα παιδιά της Παλαιστίνης, του Ιράκ, της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και συνεχίζεται με άγνωστες προεκτάσεις.
Μια βαρύνουσα ερώτηση κι ένας έντονος προβληματισμός προκύπτουν από το βαρύ κλίμα των ημερών. Πρόκειται για το ρόλο των κάθε λογής απολογητών της σοβιετικής ανατροπής και διάλυσης. Για τις ευθύνες που φέρουν έναντι της ανθρωπότητας οι διάφοροι παπαγάλοι που ξεστρατίζουν τη λαϊκή συνείδηση και εξακολουθούν να φορτώνουν στο σοβιετικό κοινωνικό σύστημα την τωρινή μετασοβιετική κατάντια αυτών των λαών, την πείνα, την ηθική εξαθλίωση με εκτεταμένη πορνεία κι εγκληματικότητα. Ενώ η υλική και ηθική εξαθλίωση είναι ένα τραγικό κοινωνικό γεγονός, η άνευ όρων και αρχών αυξανόμενη τρομοκρατία είναι ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός που σημαδεύει την πορεία του πλανήτη με άδηλες συνέπειες.
Πρόκειται για την επιβολή μιας πολιτικής που μέχρι τώρα βρισκόταν στο χώρο του περιθωρίου. Οπως οι συνήθειες του λούμπεν περιθώριου ανυψώθηκαν στα ύπατα αξιώματα της αστικής κοινωνίας έτσι και η περιθωριακή πολιτική με την πιο αποκρουστική τρομοκρατική μορφή παίρνει τη θέση της στην επίσημη διεθνή σκακιέρα. Ο Πρόεδρος π.χ. των ΗΠΑ δεν έχει σχέση αντιπαλότητας με τον Ρώσο Πρόεδρο αλλά με τον εκάστοτε Μπιν Λάντεν του διεθνούς περιθωρίου. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της πολιτικής αλλαγής που εκπορεύτηκε από τη διάβρωση, την ανατροπή και διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και σε αυτή βρίσκεται η γενεσιουργός αιτία της εγκληματικής τρομοκρατικής πράξης στο σχολείο της ρωσικής Οσετίας. Θιασώτες αυτής της τραγικής εξέλιξης είναι οι πάσης φύσεως «αριστεροί» και «δημοκράτες» απολογητές της σοβιετικής ανατροπής.
Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ