Τις τελευταίες μέρες ανακινείται και πάλι το ζήτημα το σχετικό με το κοινωνικοασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό σύστημα και προβάλλονται "λύσεις", που απηχούν τις κυβερνητικές προθέσεις. Στα πλαίσια αυτά και με το πρόσχημα του νοικοκυρέματος των ασφαλιστικών ταμείων, προβάλλεται η θέση για ενοποίηση των πολλών επικουρικών ασφαλιστικών ταμείων. Πράγματι, είναι γεγονός ότι όσον αφορά στους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε πολλά επικουρικά ταμεία (ΜΤΠΥ, Ταμεία Αρωγής, Ταμεία Πρόνοιας) που έχουν πρόβλημα νοικοκυρέματος και κάποια έχουν και πρόβλημα ελλειμμάτων. Γι' αυτά τους τα προβλήματα, όμως, την ευθύνη την έχουν όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις, που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται τα αποθεματικά και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία των Ταμείων με τις διορισμένες τους πλειοψηφίες στα Διοικητικά Συμβούλιά τους. Ενώ δηλαδή σ' αυτά τα Ταμεία εισφέρουν κάθε μήνα από 5% έως 10% ΜΟΝΟ οι ασφαλισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι κυβερνήσεις χωρίς να δίνουν γι' αυτά καμία κρατική επιχορήγηση, με τις διορισμένες τους διοικήσεις σ' αυτά, εκταμιεύουν τα αποθεματικά τους και τα έδιναν "δάνεια" ουσιαστικά άτοκα - με 2% έως 4% (!) τόκο - στους βιομήχανους. Το ίδιο συμβαίνει και με την ακίνητη περιουσία των Ταμείων. Για παράδειγμα, το τεράστιο οικόπεδο που βρίσκεται πίσω από την αμερικανική πρεσβεία, το οποίο ανήκει στο ΜΤΠΥ, το παρακρατούν οι Αμερικανοί με εξευτελιστικό ενοίκιο και με όρους που δεν επιτρέπουν την αποδέσμευσή του.
Τελευταία, πάλι, μετά την υπουργική απόφαση που θεωρεί μισθό την υπερωριακή αποζημίωση από τις εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ, και με βάση την οποία κάποιοι μεγαλογιατροί αύξησαν το μισθό τους μέχρι και στις 800.000 δραχμές, ήρθαν και οι δικαστές, οι οποίοι, επικαλούμενοι τη συνταγματική διάταξη που λέει ότι ο μισθός τους θα πρέπει να είναι ίσος ή ανώτερος του ανώτατου μισθού, απαίτησαν να πάρουν αναδρομικά από το 1987 τη διαφορά του μισθού τους από το νέο μισθό των μεγαλογιατρών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν αναδρομικά μέχρι και 20 εκατομμύρια δραχμές. Το εξοργιστικό, όμως, είναι ότι με νέα υπουργική απόφαση αποφασίστηκε να μην υποβληθούν και αυτή η αύξηση και τα αναδρομικά σε κρατήσεις υπέρ του Ταμείου Πρόνοιας. Ετσι, ενώ το Ταμείο Πρόνοιας έδωσε τα ανάλογα αναδρομικά στο εφάπαξ για όσους δικαστές είχαν βγει αυτό το διάστημα στη σύνταξη, δεν εισέπραξε τις ανάλογες εισφορές που δικαιωματικά έπρεπε να εισπράξει.
Τεράστιο πρόβλημα αποθεματικού αυτών των Ταμείων θα προκύψει και από την εφαρμογή των νόμων 2218 και 2240 περί Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, που εντάσσει χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τους αποκόβουν από αυτά τα Ταμεία, με αποτέλεσμα να πάψουν να καταβάλλουν τις εισφορές τους σ' αυτά και έτσι να μειωθούν τα έσοδά τους και να οδηγηθούν στη χρεοκοπία.
Από τα παραπάνω φαίνεται καθαρά πως μέσα από την ενοποίηση η κυβέρνηση επιδιώκει να εξισώσει προς τα κάτω την επικουρική ασφάλιση σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων. Επιδιώκει να ενοποιήσει τα υγιή με τα, από δική της υπαιτιότητα, ελλειμματικά Ταμεία και να μειώσει τα μερίσματα που αυτά τα Ταμεία δίνουν στους δικαιούχους. Τέτοιες, όμως, πονηρές σκέψεις και επιδιώξεις σίγουρα θα βρουν αντιμέτωπους όλους τους δημοσίους υπαλλήλους.
Το δημοσιοϋπαλληλικό συνδικαλιστικό κίνημα απαιτεί να επιλέγει μόνο του το σύνολο των διοικήσεων των Ταμείων και έτσι το ίδιο να διαχειρίζεται την περιουσία τους που είναι προϊόν αποκλειστικά των εισφορών των εργαζομένων στο δημόσιο. Και όσο για την περιβόητη ενοποίηση, πάλι μόνο το ίδιο το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα θα πρέπει να έχει τον πρώτο και κύριο λόγο. Και σίγουρα, βέβαια, θα δεχτεί μόνο εκείνες και τέτοιες ενοποιήσεις που θα οδηγούν σε αναβάθμιση των παροχών των Ταμείων προς τους ασφαλισμένους τους. Αλλά για να γίνει αυτό, η κυβέρνηση θα πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες της για την εξέλιξη της επικουρικής ασφάλισης και να ενισχύσει τα επικουρικά ταμεία με τα αναγκαία κονδύλια, που θα πρέπει να τα αφαιρέσει από τους "δανειοδοτούμενους" αυτών των Ταμείων και πολλαπλά χρηματοδοτούμενους από τον ιδρώτα του λαού ισχυρούς του χρήματος. Και επειδή τέτοιες ευαισθησίες δεν περιμένουμε από μια κυβέρνηση - εκπρόσωπο των Λάτσηδων και Βαρδινογιάννηδων, γι' αυτό μόνο με τον ενωμένο αγώνα μας θα αποτρέψουμε τα νέα αντιασφαλιστικά κυβερνητικά σχέδια.
* Ο Δημήτρης Αγκαβανάκης είναι αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ