Ο ... πυρετός των πολυεθνικών
Ο πανικός απλώνεται στην Ευρώπη, γράφουν διάφορες ευρωπαϊκές εφημερίδες, καθώς οι σχετικές με την ασθένεια των "τρελών αγελάδων" ειδήσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Και ενώ, οι εγχώριοι κυβερνητικοί αρμόδιοι προσπαθούν να καθησυχάσουν την κοινή γνώμη της χώρας μας, μια σειρά κρίσιμες πλευρές της όλης υπόθεσης μένουν για την ώρα στο απυρόβλητο και την αφάνεια.
Ζήτημα πρώτο: Η υπόθεση των "τρελών αγελάδων" και των πιθανών κινδύνων, που συνεπάγονται για τον καταναλωτή, έχουν σημειωθεί εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Σε πρόσφατη, μάλιστα, δήλωσή του ο Ζ. Ντελόρ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποκάλυψε ότι είχε ζητήσει "από τη Μεγάλη Βρετανία, το 1989, να λάβει σειρά μέτρων". Και όμως, όπως αποδείχνεται σήμερα, ούτε η κυβέρνηση της Μ. Βρετανίας πήρε στα μετέπειτα χρόνια τα μέτρα που της είχαν υποδειχτεί, ούτε προχώρησαν παραπέρα οι αναγκαίες επιστημονικές έρευνες για να πιστοποιήσουν αν και πόσο η ασθένεια αυτή είναι επιβλαβής για τον άνθρωπο, ούτε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή κάποιο άλλο όργανο της ΕΕ φανέρωσε την παραμικρή ανησυχία ή ευαισθησία. Εστω και για τη μη εφαρμογή των μέτρων, που ζητήθηκαν και όφειλε η Μ. Βρετανία να υλοποιήσει. Και όχι μόνον αυτό, αλλά γίνεται φανερό ότι η βρετανική κυβέρνηση γνώριζε και γνωρίζει - ακόμη και σήμερα - πολύ περισσότερα απ' όσα έχει δημοσιοποιήσει...
Ζήτημα δεύτερο: Κανείς Ελληνας αρμόδιος δεν μπορεί να βεβαιώσει για το αν έγινε εισαγωγή και σε ποιες ποσότητες τέτοιων κρεάτων στη χώρα μας. Και αυτό, γιατί εδώ και μερικά χρόνια ισχύει η "ελεύθερη διακίνηση προϊόντων" ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ. Χωρίς τον παραμικρό περιορισμό και έλεγχο.
Ζήτημα τρίτο: Σύμφωνα με τις έρευνες ορισμένων επιστημόνων, η ασθένεια της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας - όπως είναι η επιστημονική ονομασία της νόσου των "τρελών αγελάδων" - έχει την πηγή της στο "σπάσιμο" της τροφικής αλυσίδας των βοοειδών, μέσω της διατροφής τους με ακατάλληλες και βιομηχανοποιημένες ζωοτροφές, που είχαν ως συστατικό και κονιορτοποιημένα κόκαλα προβάτων. Γεγονός, βέβαια, που δε συμβαίνει για πρώτη φορά και τα ανάλογα παραδείγματα, από διάφορους τομείς της σύγχρονης καπιταλιστικής παραγωγής, είναι πολλά και περισσεύουν κι έχουν όλα την αφετηρία τους στην όλο και μεγαλύτερη και με κάθε μέσο εντατικοποίηση της παραγωγής. Στη μεγιστοποίηση των κερδών κάποιων μεγάλων πολυεθνικών.
Ζήτημα τέταρτο: Δεν αποδείχνουν, μήπως, όλα τα προηγούμενα τον εξαιρετικά χαμηλό - αν όχι ανύπαρκτο - βαθμό προστασίας του κάθε εργαζόμενου καταναλωτή από ανάλογα περιστατικά; Δεν αποδείχνουν ότι τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, καθώς οι τάσεις της παγκοσμιοποίησης - σύμφωνα με τον πρωθυπουργικό όρο - κυριαρχούνται όλο και περισσότερο από τις γιγάντιες πολυεθνικές και το μόνο ιερό και όσιο που αυτές γνωρίζουν, την όλο και μεγαλύτερη αύξηση των κερδών τους; Απλά παραδείγματα είναι οι διάφορες αντιλήψεις και πρακτικές περί "απελευθέρωσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας", "ελεύθερης διακίνησης προϊόντων και αγαθών" κτλ., που μόνο την ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου απελευθερώνουν. Οπως και οι αντιλήψεις που θέλουν τη "μεγαλύτερη σύνδεση της επιστήμης με την παραγωγή" και υποτάσσουν τελικά την πρώτη στη δεύτερη (διάβαζε στο πολυεθνικό κεφάλαιο). Η αυτές που θέλουν και απαιτούν τον όλο και μεγαλύτερο περιορισμό του κράτους και των αντίστοιχων ελέγχων και περιορισμών - πάντα με το πρόσχημα της γραφειοκρατίας. Οπως και πολλές άλλες.