Μαρτυρίες της δημοτικής αρχής του Πυθαγορείου
Από τη σύσκεψη στο Πυθαγόρειο |
Ο δήμαρχος εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για τον τρόπο που οι πυροσβεστικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την πυρκαγιά. Ο προσανατολισμός τους κυρίως ήταν να προστατέψουν τα σπίτια και όχι τα δάση και τις καλλιέργειες. Πέρα από το γεγονός ότι ο τρόπος αντιμετώπισης της φωτιάς αφήνει πολλά ερωτηματικά, όπως είπε. Κι αυτό, γιατί, όπως μας τόνισαν οι κάτοικοι πολλών χωριών, η φωτιά ξεκίνησε χωρίς αέρα και από τις 4 μέχρι τις 7 την άλλη μέρα θα μπορούσε να έχει τεθεί υπό έλεγχο.
Ομως, υποτιμήθηκε ή δεν υπήρξε ετοιμότητα και σχέδιο, με αποτέλεσμα να ξεφύγει και να γίνει ανεξέλεγκτη. Από κει και πέρα, διαμαρτύρονται οι κάτοικοι, συνέβησαν τραγικά γεγονότα, καθώς δεν υπήρχε κανένα σχέδιο και συντονισμός, που θα επέτρεπε την αξιοποίηση των όποιων μέσων. Συνέβησαν τραγελαφικά πράγματα.
Πυροσβεστικά οχήματα πήγαιναν στο πύρινο μέτωπο χωρίς νερό, ενώ δεν υπήρχε πρόβλεψη κάποιος να οδηγεί τα αυτοκίνητα σε υπάρχουσες δεξαμενές για να γεμίσουν και, έτσι, αναγκάζονταν να εγκαταλείπουν τα μέτωπα για να γεμίσουν νερό, γυρίζοντας πίσω! Αλλά και το προσωπικό δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Ολα αυτά αποδείχνουν πως δεν υπήρχε σχέδιο για πρόληψη και καταστολή ή τα σχέδια που ήταν στα χαρτιά ήταν έξω από την πραγματικότητα. Ετσι, φθάσαμε στη σημερινή τραγική κατάσταση των τεράστιων καταστροφών.
Προκύπτει, λοιπόν, και μέσα από τη ζωή η ανάγκη ενός Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, που θα προβλέπει, θα δημιουργεί την κατάλληλη υποδομή και θα προετοιμάζεται με τον καλύτερο τρόπο σε μέσα και προσωπικό, για την αποτελεσματικότερη πυροπροστασία, είπε ο δήμαρχος Πυθαγορείου.
Βεβαίως, σ' αυτόν το Φορέα και τα σχέδια Δασοπροστασίας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει ουσιαστικό ρόλο και να εντάσσονται οι εθελοντές δασοπυροσβέστες.
Οσον αφορά τις καταστροφές, όλοι είναι κατηγορηματικοί: Ο πρωτογενής τομέας έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό. Οι αγρότες δεν μπορούν να επιβιώσουν, αν δεν ενισχυθούν αποφασιστικά. Δεν έχουν άλλο εισόδημα να ζήσουν. Τα χωριά κινδυνεύουν με δημογραφική κατάρρευση, να τα εγκαταλείψουν μαζικά οι κάτοικοί τους. Αλλά πληγέντες είναι όλοι οι κλάδοι της οικονομίας, οι μικρομεσαίοι, ο τουρισμός. Χρειάζεται λοιπόν ειδικό πρόγραμμα για τη Σάμο, πρόγραμμα για τη στήριξη των ορεινών όγκων και των αγροτών, πρόγραμμα για τη στήριξη ολόκληρου του νησιού και των κατοίκων του. Γι' αυτό σημασία έχει τι χειροπιαστό θα δώσει η κυβέρνηση.
Γενικόλογα μέτρα δεν αρκούν, δεν είναι αποδεκτά. Κι εδώ οι Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι κάτοικοι του νησιού έχουν καθαρό πως, άμεσα, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, πρέπει να αποζημιωθούν οι πληγέντες και να ενισχυθούν να ξαναφτιάξουν τις καλλιέργειές τους και μέχρι οι καλλιέργειες να αποδώσουν, σε μια 5ετία - 7ετία, να αποζημιώνονται οι αγρότες.
Οσον αφορά την προστασία των δασών και των καμένων εκτάσεων, χρειάζεται σχέδιο και επιχορηγήσεις για έργα προστασίας και να αξιοποιηθεί το ντόπιο δυναμικό. Να δοθεί επιστημονική βοήθεια για την ανάπτυξη και αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, πέρα από τις ποσοστώσεις και τους περιορισμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κι αυτό επιβάλλεται από την ίδια την τραγική κατάσταση που αντιμετωπίζουν όλες οι περιοχές που πληγήκανε. Ο κόσμος είναι απελπισμένος και αγανακτισμένος, όπου κι αν βρεθήκαμε στα χωριά.