Η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος Εργασίας του Βελγίου μεταβίβασε στον πρώτο γραμματέα της ΚΕ του ΚΕΚΡ Βίκτορ Τιούλκιν την Επιστολή - Εκκληση των εργατών του βελγικού εργοστασίου αυτοκινήτων "Ρενό" προς τους Ρώσους εργάτες, την οποία ο Τιούλκιν με τη σειρά του τη μεταβίβασε στο Πληροφοριακό - Αναλυτικό Κέντρο του ΚΕΚΡ για το Εργατικό Κίνημα, με την υπόδειξη να διαδοθεί ευρέως και να εκλαϊκευτεί μέσα στο εργατικό περιβάλλον.
Στην Επιστολή αναφέρεται ότι στις αρχές του 1997 ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βίκτορ Τσερνομίρντιν επισκέφτηκε το Παρίσι. Η διεύθυνση του εργοστασίου "Ρενό" του υποσχέθηκε να εκσυγχρονίσει το εργοστάσιο αυτοκινήτων "Λένινσκι Κομσομόλ" της Μόσχας (ΑΖΛΚ), να ανοίξει μια πίστωση 1,5 δισ. γαλλικών φράγκων και ήδη στις αρχές του επόμενου χειμώνα να ξεκινήσει η παραγωγή σ' αυτό 120.000 αυτοκινήτων τύπου "Μεγκάν".
Στις 27 Φλεβάρη 1997 η γαλλική ηγεσία ανακοινώνει ότι θα κλείσει στο Βέλγιο, στην πόλη Βιλβόρντ, κοντά στις Βρυξέλλες, το εργοστάσιο "Ρενό", στο οποίο εργάζονται 3.100 εργάτες και υπάλληλοι. Οι εργάτες κήρυξαν απεργία.
Στις 11 Μάρτη στους δρόμους του Παρισιού πραγματοποιήθηκε κοινή διαδήλωση, στην οποία πήραν μέρος 20.000 Γάλλοι και 5.000 Βέλγοι εργάτες, καθώς και Πορτογάλοι και Ισπανοί εργάτες της πολυεθνικής εταιρίας "Ρενό", διαμαρτυρόμενοι ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου "Ρενό" στο Βιλβόρντ και τη μείωση των θέσεων εργασίας στη Γαλλία και την Ισπανία.
Την 1 Ιούνη ο "σοσιαλιστής" Λιονέλ Ζοσπέν κέρδισε τις εκλογές στη Γαλλία, χάρη στην υπόσχεσή του να "σώσει τη Ρενό". Ωστόσο, ήδη στις 28 Ιούνη επιβεβαιώνεται το κλείσιμο του εργοστασίου στο Βιλβόρντ και οι Βέλγοι εργάτες απολύονται.
Στη συνέχεια η πράξη παίχτηκε στη Ρωσία. Την 1 Νοέμβρη ο εκπρόσωπος της "Ρενό" Σβεϊτσέρ και ο δήμαρχος της Μόσχας Γιούρι Λουζκόφ υπέγραψαν στη Μόσχα συμβόλαιο ότι το εργοστάσιο ΑΖΛΚ θα παράγει λιμουζίνες "Μεγκάν". Στην τελετή αυτή παραβρέθηκε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν.
Αυτή είναι η προϊστορία. Παρουσιάζοντας αυτά τα γεγονότα, οι συντάκτες της Επιστολής, εργάτες του Βελγίου, απευθυνόμενοι στους Ρώσους εργάτες γράφουν:
"Εχοντας υπόψη αυτά τα γεγονότα, στην ημερήσια διάταξη τίθεται το ζήτημα της πρακτικής διεθνούς συνεργασίας των εργατών της πρώην ΕΣΣΔ, της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ισπανίας σε συγκεκριμένους ταξικούς αγώνες. Πρέπει να απορριφθούν όλα τα εθνικιστικά συνθήματα ότι δήθεν οι άλλες χώρες, οι λαοί και οι εργάτες τους φταίνε για τη μείωση των θέσεων εργασίας. Οφείλουμε να εξηγήσουμε ότι η ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ χειροτέρευσε επίσης τις συνθήκες των εργαζομένων στις καπιταλιστικές χώρες. Πρέπει να προειδοποιηθούν και οι εργάτες της Μόσχας: Μόλις οι ιδιοκτήτες της "Ρενό" βρουν φτηνή εργατική δύναμη στο Ταταρστάν ή στην Κιργιζία, μπορούν να μεταφέρουν κι εκεί το εργοστάσιό τους. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι μόνο ο σοσιαλισμός θα λύσει το πρόβλημα της ανεργίας. Θα ήταν πολύ καλά, αν οι Βέλγοι εργάτες θα είχαν τη συμπαράσταση και την υποστήριξη των Σοβιετικών συναδέλφων τους. Ανάλογες διενέξεις μπορούν να ξεσπάσουν στο μέλλον και σε άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες - "Βόλβο", "Φολκσβάγκεν" - και γι' αυτό όλοι εμείς πρέπει να αναπτύξουμε και να δυναμώσουμε τη διεθνή ενότητα της εργατικής τάξης".
Σχετικά με τα παραπάνω, εκ μέρους του "Ρ" παρακάλεσα τον υπεύθυνο του Πληροφοριακού - Αναλυτικού Κέντρου του ΚΕΚΡ για το Εργατικό Κίνημα Βλαντίμιρ Αντρέγιεφ να πληροφορήσει για τη δουλιά που θα γίνει γύρω από την Επιστολή - Εκκληση των Βέλγων εργατών.
"Μόλις λάβαμε την Επιστολή, αμέσως προχωρήσαμε στον πολλαπλασιασμό της. Θα τη στείλουμε σε όλες τις αριστερές και πατριωτικές εφημερίδες. Θα την τυπώσουμε στην επόμενη έκδοση του "Εργατικού Δελτίου", το οποίο θα διακινήσουμε τις προσεχείς μέρες στο εργοστάσιο ΑΖΛΚ. Φυσικά, η κατάσταση εκεί είναι δύσκολη. Πολλοί εργάτες κοιμούνται και ονειρεύονται πως χάρη στο συμβόλαιο με τη "Ρενό" θα έρθει σχεδόν το μάννα εξ ουρανού. Το εργοστάσιό τους περνάει δύσκολες μέρες. Ενώ φέτος άρχισαν ωστόσο να πληρώνουν τους μισθούς, το χρέος για το περασμένο έτος δεν έχει ακόμα ξοφληθεί. Γι' αυτό, οι εργάτες έχουν ακόμα αυταπάτες και ελπίζουν στις πιστώσεις και στις αλλαγές προς το καλύτερο. Πρωταρχικό μας καθήκον είναι να εξηγήσουμε στους εργάτες ότι σήμερα θεωρούν τη Ρωσία ως τριτοκοσμική χώρα. Οι πολυεθνικές εταιρίες χρειάζονται φτηνή εργατική δύναμη και δεν έχουν ανάγκη από μια ισχυρή και οικονομικά αναπτυγμένη Ρωσία. Θέλουμε να δείξουμε πως οι εργάτες στη Δύση αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Η κοινή διαδήλωση στο Παρίσι των εργατών διαφόρων χωρών αποτελεί χειροπιαστό παράδειγμα για μας. Γι' αυτό, είμαστε ευγνώμονες στους εργάτες του Βελγίου για την Επιστολή - Εκκληση προς του εργάτες της Ρωσίας".
Ναντιέζντα ΓΚΑΡΙΦΟΥΛΙΝΑ