Κυριακή 10 Σεπτέμβρη 2000
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 5
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ
Υποτέλεια με το τσουβάλι - ρεζιλίκι με τη σέσουλα!

Γρηγοριάδης Κώστας

Αυτά συμβαίνουν συχνά στις... αμερικανικές ταινίες. Ειδικά σε εκείνες που περιγράφουν γλαφυρότατα τις σχέσεις των αρχινονών με τα πρωτοπαλίκαρά τους (και με τα... λιγότερο πρωτοπαλίκαρα ίδιες είναι οι σχέσεις των αφεντικών). Το σενάριο είναι απλό:

Εχει ο αρχιμαφιόζος διαφορές με κάποιον τρίτο. Ποιος θα «καθαρίσει»; Μα το πρωτοπαλίκαρο. Το στέλνει το παλικάρι, λοιπόν, να κάνει τη «δουλιά». Προηγουμένως, βέβαια, του έχει «τσιμπήσει» στοργικά το μαγουλάκι (τα συνηθίζουν αυτά οι μαφιόζοι) και του 'χει πετάξει κάνα δυο «καλά λόγια» για το πόσο περήφανο τον κάνει (τον αρχινονό) που του είναι τόσο αφοσιωμένο (το πρωτοπαλίκαρο). Ελα όμως που καμιά φορά η «δουλιά» στραβώνει. Και από κει που ο λεβέντης μας πήγε να πουλήσει «νταηλίκι», βγήκε έχοντας εισπράξει το «ρεζιλίκι» με τη σέσουλα! Το τι «μπάτσες» πέφτουνε μετά από το αφεντικό δε λέγεται...

***

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω - όπως θα αντιλαμβανόταν και χωρίς τη δική μας βοήθεια ο αναγνώστης - σχέση... ουδεμίαν έχουν με τα όσα προέκυψαν κατά την επίσκεψη του κ.Γιώργου Παπανδρέου στο Βελιγράδι. Ας το σκεφτούμε:

Είναι ο Κλίντον και η Ολμπράιτ «αρχιμαφιόζοι»; Είναι η ελληνική κυβέρνηση «πρωτοπαλίκαρό τους» στα Βαλκάνια; Μήπως έστειλαν οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι τον κ. Παπανδρέου στη Γιουγκοσλαβία για να παρέμβει στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας ενόψει των εκεί εκλογών; Μήπως εκείνοι τον έβαλαν να δηλώσει με απίστευτο θράσος ότι «ήρθα εδώ για να πω στον γιουγκοσλαβικό λαό τι πρέπει να κάνει (!!!); Τελικά έβγαλαν εκείνη την ανακοίνωση οι Αμερικάνοι, χαρακτηρίζοντας «ατυχή» πρωτοβουλία τη συνάντηση του κ. Παπανδρέου με το Μιλόσεβιτς, επειδή θεώρησαν ότι ο «άνθρωπός τους» έπρεπε να «φάει μερικές ψιλές», αφού δεν τα κατάφερε και τόσο καλά;... Και, πάντως, τι να σημαίνει η «διορθωτική» (σσ: εδώ γελάνε) δήλωση του Μπερνς που ακολούθησε, σύμφωνα με την οποία ο κ. Παπανδρέου είχε «ενημερώσει» πριν πάει στη Γιουγκοσλαβία τους «συμμάχους» και ότι έχει μερικά... ελαφρυντικά για το φιάσκο; Μήπως ότι, αν και δεν τα πήγε καλά τώρα, εντούτοις θα συνεχίσουν να τον έχουν στη δούλεψή τους, αφού στα «καλά παιδιά», στα παιδιά με τέτοιο «πρότερο βίο», αξίζει μια «δεύτερη ευκαιρία»;...

Ελάτε τώρα. Αυτά μόνο στις ταινίες συμβαίνουν. Στις αμερικάνικες...

***

Για να... γυρίσουμε τώρα από τον κινηματογράφο στην πολιτική και δη την εξωτερική, χρήσιμο θα ήταν να απαντήσει η κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Παναδρέου σε μια απορία την οποία διατύπωνε προχτές μια υψηλά ιστάμενη προσωπικότητα του πολιτικού συστήματος της χώρας, με καταφανή - πλην ευγενικά καλυμμένη - ειρωνεία: «Δηλαδή - ρωτούσε χαμογελώντας - γιατί πήγε ο υπουργός Εξωτερικών στο Βελιγράδι; Για να πείσει τον Μιλόσεβιτς να γίνουν οι εκλογές όπως τις θέλει η Δύση, για να τις χάσει και μετά να τον παραδώσουν οι αντίπαλοί του στους Αμερικάνους; Γι' αυτό πήγε ο κ.Παπανδρέου στο Βελιγράδι»;..

Αν από πλευράς εκείνων που έχουν ταυτιστεί με το «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ», δεν μπορούν να απαντήσουν απ΄ευθείας ο κ. Σημίτης ή ο υπουργός του, ας απαντήσει ο κ. Αλεξ Ρόντος. Πρόκειται για τον αμερικανοτραφή σύμβουλο του ΥΠΕΞ, ο οποίος μετέφερε το θερμό μήνυμα της κυβέρνησης στην προ ολίγων μηνών μάζωξη της σερβικής αντιπολίτευσης στην Αθήνα, την οποία ο ίδιος διοργάνωσε. Ηταν εκεί όπου μέσα στο κακό συναπάντημα εμφανίστηκε και ο «πρίγκιψ» (κατά τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο) Καραγιόργεβιτς να διεκδικεί το «στέμμα της Σερβίας». Ο κ. Ρόντος θα ξέρει γιατί πήγε ο κ. Παπανδρέου στο Βελιγράδι, αφού ξανά, όπως και τότε, στα μέσα και στα έξω ήταν...

***

Φυσικά, τόσο οι κύριοι της κυβέρνησης όσο και οι αμερικανο-σύμβουλοί τους, λίγη αξία έχει τι θα πουν για αυτή τη νέα τους απρέπεια. 'Η για την ακρίβεια, ό,τι πουν θα έχει την «αξία» των λόγων που προέρχονται από ένα φτηνό, αναξιοπρεπές και δουλικό παρακολούθημα της αμερικανικής πολιτικής στα Βαλκάνια.

Ενα φτηνό παρακολούθημα... Τίποτα λιγότερο δεν είναι η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Και ως προς το παραπάνω δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών η από θεσσαλονίκης προτροπή του πρωθυπουργού. Γιατί στη Θεσσαλονίκη, ο Κ. Σημίτης, μιλώντας για τις επερχόμενες εκλογές σε ένα ξένο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, ουσιαστικά προέτρεψε σε ανατροπή του Μιλόσεβιτς! 'Η μήπως δε δικαιώνει η κυβέρνηση τον τίτλο του υποτακτικού των Αμερικανών, όταν ο εκπρόσωπός της δηλώνει στην Αθήνα (τη στιγμή που ο Παπανδρέου συναντιόταν με τον Μιλόσεβιτς!) ότι η κυβέρνηση «σέβεται τις διεθνείς της υποχρεώσεις» (!) και θα συλλάμβανε τον Μιλόσεβιτς αν έπεφτε στα χέρια της!

***

Κατόπιν τούτων, η περήφανη απάντηση των Σέρβων έναντι του Βαλκάνιου «Χατζηαβάτη» των ΗΠΑ, που βρέθηκε στο έδαφός τους, και τα... εναέρια «καψώνια» στα οποία υπέβαλαν τόσο τον Κ. Σημίτη, όσο και τον υπουργό του, μόνο ως «δυστροπία» δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Πώς να χαρακτηριστεί όμως η κυβερνητική στάση; Μια στάση που όταν δε θυμίζει ναυαγό στο αρχιπέλαγος της εξάρτησης, όταν δεν εκδηλώνεται ευθέως ως συνενοχή στα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, δηλώνει συμπεριφορά αρχοντοχωριάτη, τον οποίο ο τσιφλικάς έχρισε «επιστάτη» και κείνος το παίζει ο... μάγκας του αφεντικού.

Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση την «πάτησε», όπως εκείνο το... Στελθ που είχαν καταρρίψει πέρσι οι Σέρβοι. Ειδικά, δε, όταν οι Σέρβοι «υπενθύμιζαν» δημοσίως στον Παπανδρέου να μεταφέρει στους συμμάχους του ότι κακώς τον έστειλαν εκεί που τον έστειλαν και να πάει αλλού να κάνει τον «περιφερειάρχη», το ρεζιλίκι έγινε απερίγραπτο! «Α, δεν είναι έτσι, η πολιτική μας εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον» (!), διαμαρτύρεται η κυβέρνηση...

Αλήθεια πιο εθνικό συμφέρον εξυπηρετεί η σφαγή αμάχων, πέρα από το συμφέρον των πλουτοκρατών της εγχώριας ολιγαρχίας που θέλει να έχει μερίδιο από το πλιάτσικο στα Βαλκάνια; Ποιο εθνικό συμφέρον εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν οι ελληνικές κυβερνήσεις όταν επεμβαίνουν στα εσωτερικά των χωρών της Βαλκανικής και ανάλογα με τις... έξωθεν συστάσεις, τη μια στηρίζουν τον Μπερίσα, την άλλη στηρίζουν τον Νάνο (στην Αλβανία), τη μια στηρίζουν τον Βιντένοφ και την άλλη τον Κοστόφ στη Βουλγαρία κ.ο.κ.

***

Κανένα ελληνικό συμφέρον δεν υπηρετεί η κυβέρνηση με αυτή την πολιτική της, όσον αφορά τον ελληνικό λαό. Το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου δηλώνει «ψηφοφόρος» της αντιπολίτευσης στη Γιουγκοσλαβία μπορεί να είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το αμερικανικό του διαβατήριο, αλλά είναι παντελώς άσχετο με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Και επιβλαβές.

Γιατί αυτή η πολιτική, όσο κι αν προσποιείται το αντίθετο ο πρωθυπουργός, όσο κι αν ο Κ. Σημίτης διεκδικεί την πατρότητά της (σσ: τέτοια κατρακύλα!), όσο κι αν τη βαφτίζει «ελληνική» (!), είναι η στυγνή, η ιμπεριαλιστική, η αμερικανική, η ευρωατλαντική πολιτική στα Βαλκάνια.

Είναι μια πολιτική από την οποία πρέπει να απαλλαγεί ο ελληνικός λαός. Οχι μόνο γιατί βάζει φωτιά στο σπίτι του γείτονα, αλλά γιατί αποτελεί ωρολογιακή βόμβα που αν δεν απενεργοποιηθεί θα «σκάσει» μέσα και στο δικό του σπίτι.


Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


Κορυφή σελίδας
Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ