Τη Δευτέρα 17 Δεκέμβρη, για δυο νεαρά παλικάρια από την Αίγυπτο, το νήμα της ζωής κόπηκε μόλις στα 25 και 27 τους χρόνια. Οταν έπεσαν από τα 15 μέτρα ύψος, όπου η εργοδοσία τα είχε αναγκάσει ν' ανέβουν για να σπατουλάρουν, σε μια οικοδομή στο Κερατσίνι, πάνω σε μια κατασκευή που τελικά δεν άντεξε το βάρος τους. Ο ένας πέθανε επί τόπου. Ο δεύτερος ξεψύχησε στο δρόμο προς το νοσοκομείο, ενώ το κορμί του «ξερνούσε» αίμα από παντού.
Σε σύνολο 113 νεκρών το 2007, οι 69 προέρχονται από τον κλάδο των Κατασκευών (ποσοστό πάνω από 60%). Στα 128 θανατηφόρα «ατυχήματα» που καταγράφηκαν το 2006, τα 61 αφορούσαν τις Κατασκευές (περίπου 50%).
Υψηλά ποσοστά «εργατικών ατυχημάτων» συγκεντρώνει και ο κλάδος του Λιανικού Εμπορίου: από τα 6.255 που κατέγραψε το ΣΕΠΕ το 2006, τα 1.031 έγιναν στο συγκεκριμένο κλάδο. Την ίδια χρονιά, στις Κατασκευές σημειώθηκαν 797 «ατυχήματα».
Σε μια προσπάθεια να περιορίσει την ενοχή μπλε και πράσινων κυβερνήσεων και της εργοδοσίας, το ΣΕΠΕ κατατάσσει τα «ατυχήματα» ανάλογα με το αν οφείλονται σε «παθολογικά αίτια», κάνοντας λόγο ακόμα και για «τροχαία»! Αναρωτιέται όμως κανείς: οι «παθολογικές» αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν έναν εργαζόμενο στο θάνατο, είναι άσχετες με το εργασιακό του περιβάλλον; Ποιος φταίει για το θάνατο της 44χρονης καπνεργάτριας της ΣΟΚΟΤΑΜΠ και μάνας δυο παιδιών που, τον Ιούνη του 2006 κατέρρευσε λιπόθυμη και στη συνέχεια ξεψύχησε; Είναι άσχετο το ότι η εργάτρια, όπως κι εκατοντάδες ακόμα συνάδελφοί της, δούλευε μέσα σε θερμοκρασία 50 βαθμών Κελσίου και με την υγρασία να ξεπερνά πολλές φορές το 80%;
Αυτή είναι η αλήθεια. Ενώ τα κόμματα του κεφαλαίου «φιλολογούν» για την ανάπτυξη της τεχνολογίας η οποία - ισχυρίζονται - ότι επιτρέπει ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας στον εργάτη και την εργάτρια, ζητώντας μάλιστα με θράσος και κυνισμό να πεταχτούν από τη λίστα των ΒΑΕ εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που δουλεύουν μέσα σε μεγάλους κινδύνους, η εργατική τάξη δε σταματά να θρηνεί νεκρούς και σακατεμένους ούτε μέρα.
Μόνη απάντηση είναι η ενίσχυση των ταξικών αγώνων. Η ισχυροποίηση των ταξικών συνδικάτων, του ΠΑΜΕ. Η δράση του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας αποτελεί απόδειξη για τα παραπάνω. Η σταθερή παρέμβαση του συνδικάτου στα γιαπιά και τα εργοτάξια, η ανάπτυξη δεσμών με τους εργάτες του κλάδου, η δράση των παραρτημάτων του, έχουν συμβάλλει αποφασιστικά στην πραγματοποίηση ελέγχων, τη διακοπή εργασιών, τη διοργάνωση δυναμικών κινητοποιήσεων που οδήγησαν στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας στους τόπους δουλιάς.