Στο πρώτο ημίχρονο, παρά το γρήγορο ρυθμό, δεν είχαμε ιδιαίτερες συγκινήσεις. Το συνεχές πρέσινγκ και η πολυκοσμία στο χώρο του κέντρου δεν άφηναν περιθώρια για πολλά. Ετσι αμφότερες οι ομάδες στηρίχτηκαν στις πολλές πάσες και στη συνεχή κυκλοφορία μήπως βρουν μια ευκαιρία. Αυτή που το κατάφερε, δύο φορές, ήταν η Ρωσία αλλά ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματά της (αστοχία) τη φρέναρε.
Με το ξεκίνημα της επανάληψης οι Ιβηρες πέτυχαν γκολ. Και ουσιαστικά, εκεί έληξε ο αγώνας. Οι «κόκκινοι» κατέρρευσαν. Φαινόταν πως δεν είχαν την ψυχολογία ν' αντεπιτεθούν. Ακόμα και σε αμαρκάριστες πάσες έκαναν λάθος. Επιπλέον η «αχίλλειος πτέρνα» τους (κέντρο άμυνας) ξαναφάνηκε γυμνή. Απέναντι λοιπόν σε μια ομάδα με δυνατότητες και γνώση, όπως η Ισπανία, όλα έγιναν εύκολα. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία οι «Φούριας ρόχας» πέτυχαν άλλα δύο γκολ και σφράγισαν με πανηγυρικό τρόπο την πρόκρισή τους.