-- Μιλήσατε για πρόταση διεξόδου, που θα διεκδικήσει την πολιτική εξουσία και επανειλημμένα σας έχω ακούσει να εκφράζετε επιφυλάξεις για το κατά πόσο μπορούν να αποσπαστούν κατακτήσεις στο έδαφος αυτού του συστήματος. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, χωρίς μικρά ρήγματα, πώς είναι δυνατόν να έρθει η μεγάλη ρήξη, έτσι όπως περιγράφετε τη λαϊκή εξουσία;
-- Η πρόοδος είναι θέμα συσχετισμού δύναμης, δεν μπορεί να ξέρεις κάθε φορά πώς διαμορφώνεται ο συσχετισμός δύναμης. Εξαρτάται σε ποια φάση είσαι. Ποιο είναι το μικρό ή το μεγάλο ρήγμα; Δεν μπορείς να τα προκαθορίσεις αυτά.
Π.χ. τι είναι μικρό ρήγμα; Εγώ θα έλεγα μικρό ρήγμα είναι σχετικά να υπάρχει όσο γίνεται μια πιο γρήγορη αλλαγή στο συσχετισμό δύναμης στο κίνημα. Γιατί πώς θα αλλάξεις τη γενική κατάσταση όταν παραμένει αυτός ο συσχετισμός; Δηλαδή στους κλάδους, στους τόπους δουλειάς, οι εργαζόμενοι να οργανωθούν στα σωματεία, να γίνονται μαζικές διαδικασίες. Ξέρετε, στις σημερινές συνθήκες όταν γίνεται μία επίθεση κατά κράτος και όταν πια η δικτατορία του κεφαλαίου δεν είναι διατεθειμένη να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις, που τις έκανε παλιότερα προκειμένου να εξαγοράσει, μπορεί να παλεύεις για ένα διάστημα και να μην έχεις μικρά ρήγματα, αλλά αυτή η πάλη να οδηγήσει σε πιο μεγάλα στην πορεία. Μακάρι να έχεις και μικρά, δε σνομπάρουμε... Γιατί εδώ μιλάμε για πόνο και για πάθος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Βεβαίως, επιμέρους ρήγματα μπορεί να έχεις. Το θέμα είναι αν αυτά γίνουν αυτοσκοπός, το σύστημα είναι αρκετά δυνατό για να ξαναγεμίσει αυτά τα ρήγματα.
Εμείς παλεύουμε μακάρι να συγκρατήσουμε καταρχήν τον κατήφορο, αλλά δεν μπορούμε να βάλουμε σινικά τείχη «τώρα παλεύουμε για να συγκρατήσουμε τον κατήφορο και αύριο θ' αρχίσουμε τον ανήφορο». Οταν οι μάζες μπουν μπροστά, τότε μπορεί να βρεθείς και μπροστά σε έκπληξη. Πρέπει να βγάλει από πάνω του το φόβο ο κόσμος. Γιατί του λένε αν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα καταστρέφεται η Ελλάδα... Αν δεν φύγει από αυτόν το φόβο, δεν μπορείς να έχεις κανένα ρήγμα.