Ολοι τους, και οι συμφωνούντες και οι «διαφωνούντες» υπουργοί, ενέκριναν το νέο πακέτο μέτρων που παρουσίασε ο πρωθυπουργός.
Ολοι τους, κι αυτοί που εκβιάζουν για συναίνεση και οι άλλοι που εκβιάζουν με εκλογές, συμφωνούν ότι το νέο πακέτο μέτρων είναι μονόδρομος για το σύστημα.
Με αυτά τα δεδομένα λογικό και το ακόλουθο: Να κάνουν όλοι μαζί το μυαλό των ανθρώπων κιμά. Τώρα, ζητάνε να έχει αγωνία ο κόσμος γιατί η καθυστέρηση στη λήψη μέτρων έχει χαλάσει τις σχέσεις με την τρόικα, να έχει αγωνία ο κόσμος γιατί χάθηκε χρόνος για τις αποκρατικοποιήσεις.
Η μέθοδος παλιά: Παρουσιάζουν ως αυτονόητο το αποτέλεσμα και καλούν σε συστράτευση για να μη χαλάσει η σούπα.
Με κάθε συζήτηση σ' αυτό το γήπεδο χάνεται η μπάλα.
Ισχύει το ίδιο και στη μεθόδευση για τους φόρους. Ολο το νοιάξιμο των «διαφωνούντων» είναι για το μείγμα, περνώντας σαν αυτονόητο ότι πρέπει να επιβληθούν νέοι φόροι, την ώρα που η λαϊκή απαίτηση είναι κανένας φόρος στο λαϊκό εισόδημα, να πληρώσουν αυτοί που έχουν και κατέχουν.
Στα βραδινά δελτία με δυσκολία έκρυβαν τη χαρά τους διάφοροι. Το κλίμα είχε στρωθεί από τα κύρια άρθρα στα έντυπά τους. Τόσο εκείνοι που πρόβαλλαν τη συναίνεση σα μονόδρομο όσο και εκείνοι που έδειχναν εκλογές, έκαναν καθαρό πως αν η αστική τάξη έχει ένα πρόβλημα αυτό αφορά κύρια στη σταθερότητα μέσα στην οποία θα κληθεί η όποια κυβέρνηση να εφαρμόσει το δεδομένο πρόγραμμα.
Η συμφωνία τους στο περιεχόμενο και οι διαφωνίες τους στη διαχείριση ενισχύουν τη θέση ότι η εργατική τάξη πρέπει να κάνει πέρα κι αυτούς και το μονόδρομό τους. Σε κάθε παραλλαγή διαχείρισης τα θύματα είναι ίδια.
Αυτοί που είναι πλέον προκλητικοί είναι οι κυβερνητικοί. Ούτε λίγο ούτε πολύ καταγγέλλουν τους ίδιους τους ψηφοφόρους τους στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα ότι έριξαν τη χώρα έξω. Καιρός ήταν να συμβεί κι αυτό. Εχουν ήδη τσακίσει συνταξιούχους, έχουν ήδη τσακίσει τα νέα παιδιά. Τώρα πρέπει να ξεμπερδέψουν και μ' αυτούς που θεωρούσαν δεδομένους. Ωστε να είναι γενικευμένο το μήνυμα της υποταγής: `Η σκύβετε ή χάνεστε.
Η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει. Κι εδώ γίνονται βαρύτερες οι ευθύνες όσων την ώρα της μεγάλης επέλασης του κεφαλαίου, επιμένουν σε προτάσεις για εναλλακτική διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης. Γιατί καλλιεργούν αυταπάτες που βουλιάζουν τον κόσμο, τώρα που έχει ανάγκη ένα αίτημα, μια διέξοδο, να χτυπήσει τον έναν αντίπαλο.
Δεν είναι κακοί άνθρωποι όλοι αυτοί οι «εναλλακτικοί». Απλά τρέμουν μόνο μην και γυρίσει ανάποδα ο ντουνιάς. Εχοντας συνδέσει οι περισσότεροι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τις τύχες τους με τα κόκαλα που πέφτουν απ' το τραπέζι των καπιταλιστών, πιστεύουν πράγματι πως η λύση βρίσκεται στο να την σκαπουλάρει το σύστημα. Οι ίδιοι που βλέπουν σαν αντίπαλο όποιον διαδηλώνοντας εμποδίζει την κίνηση στο δρόμο, είναι αυτοί που σπεύδουν να χειροκροτήσουν όποιον συγκεντρωθεί στην πλατεία ήσυχα μιλώντας για «ελευθερία του πολιτισμού» και «ευημερία για όλους». Και μετά ...νάνι.
Κι όμως, οι μέρες είναι γκαστρωμένες, που λέγαν κι οι παλιοί. Το μαρτυρά κάθε κουβέντα στο σούπερ μάρκετ όταν φτάνοντας στο ταμείο το μισό καλάθι επιστρέφει στα ράφια, το μαρτυρά το παιδί που άλλα διάβαζε, άλλα ξέρει και γι' άλλα πρέπει να γράψει στις εξετάσεις, το μαρτυρά κάθε μάνα που έχει γίνει μάγος για να μπορέσει να στήσει την καθημερινή κατσαρόλα, το μαρτυρά ο παππούς που βλαστημά γιατί όταν πιάνανε τα χέρια του δεν κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω κι ορκίζει το εγγόνι να γίνει καλύτερο απ' αυτόν...
Το καζάνι που βράζει έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Κι έτσι ανησυχεί αυτούς που δεν αρκούνται στην πολιτική συναίνεση όσων έτσι κι αλλιώς συμφωνούν στον πυρήνα της εφαρμοζόμενης πολιτικής, αλλά μετράνε τους κινδύνους για το σύστημα. Από τις κάλπικες κόντρες μεταξύ υπουργών, ως την προβολή «κινημάτων» ανώδυνων για το σύστημα, όλα προσπαθούν να κρατήσουν ανοιχτή τη βαλβίδα της εκτόνωσης.
Οι καιροί θα γίνουν πιο δύσκολοι όχι μόνο γιατί σκληραίνει ο ανταγωνισμός μεταξύ των μονοπωλίων κι αυτόν τον ανταγωνισμό είναι που πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα, αλλά και γιατί η αντίσταση δεν έχει πάρει ακόμα τη μορφή που αντιστοιχεί στο περιεχόμενο των καιρών.
Κι εδώ ακριβώς είμαστε: Στο πώς θα κάνουμε τα πάντα για να φτάσει στον καθένα η ανάλυση, η πρόταση, το σχέδιο του ΚΚΕ για την πάλη ενάντια στον κύριο αντίπαλο, τα μονοπώλια και την εξουσία τους, για τη λαϊκή συμμαχία που έχει τη δύναμη και να ανατρέψει και να χτίσει νέο κόσμο.