Σύσσωμοι οι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν χτες στο λόμπι του ξενοδοχείου, απαιτώντας υπογραφή ΣΣΕ που να ικανοποιεί τις ανάγκες τους
Από τη συγκέντρωση στο «Λήδρα Μάριοτ» |
Η νέα επιχείρηση της εργοδοσίας ήρθε λίγο καιρό μετά την αποτυχημένη και από κοινού προσπάθεια με την πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου να πείσουν τους εργαζόμενους να υπογράψουν επιχειρησιακή σύμβαση με σφαγή των μισθών. Προχτές η εργοδοσία κυκλοφόρησε ένα χαρτί που ονόμασε δήλωση συγκατάθεσης, με το οποίο καλούσε τους εργαζόμενους να αποδεχτούν τις μειώσεις, εξουσιοδοτώντας έτσι τη διεύθυνση να τις εφαρμόσει. Σε αυτήν την κατεύθυνση, χτες, καλούσε τους εργαζόμενους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις.
Αμεση ήταν η αντίδραση των εργαζομένων που προχώρησαν στην κινητοποίηση, ενώ από την πρώτη στιγμή βρέθηκε στο πλευρό τους το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττικής.
Χαρακτηριστικά της άψογης συνεργασίας που έχει η εργοδοσία με την πλειοψηφία του επιχειρησιακού σωματείου ήταν όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης. Οι εργαζόμενοι ενημερώθηκαν ότι η διεύθυνση έχει «μαντρώσει» εργαζόμενους της ρεσεψιόν σε δωμάτιο του ξενοδοχείου για να υπογράψουν ατομική σύμβαση. Οι συγκεντρωμένοι έσπευσαν άμεσα στη «σουίτα», όπου μέσα βρήκαν εργαζόμενους με «το πιστόλι στον κρόταφο», τις ατομικές συμβάσεις πάνω στο τραπέζι, τον διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού του ξενοδοχείου και τον πρόεδρο και στέλεχος της ΔΑΚΕ του επιχειρησιακού σωματείου!!! Οι εργαζόμενοι εξοργίστηκαν και άρχισαν να φωνάζουν μπλοκάροντας ταυτόχρονα τη διαδικασία, ενώ τα στελέχη ξενοδοχείου - σωματείου τράπηκαν σε φυγή.
Με ανακοίνωσή του το κλαδικό συνδικάτο υπογραμμίζει ότι οι εργαζόμενοι «έδωσαν μέχρι τώρα τη μάχη να αντέξουν στις πιέσεις, στους εκβιασμούς και τις απειλές, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι δεν αποδέχονται μείωση μισθών. Αυτή τη μάχη θα συνεχίσουν έχοντας στο πλευρό τους το Συνδικάτο και τη συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρησιακών σωματείων των ξενοδοχείων της Αττικής. Αν η εργοδοσία θέλει να υπογράψει συλλογική σύμβαση εργασίας, αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από εκείνη που θα ικανοποιεί τις ανάγκες των εργαζομένων και των οικογενειών τους».