Αποσπάσματα από την ομιλία του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην Καλαμάτα
Ο Δ. Αρβανιτάκης |
«Σήμερα με την τεράστια πείρα που έχουμε αποκτήσει και συσσωρεύσει, πρέπει, κατά τη γνώμη μας, ένα μεγάλο τμήμα, ή ένα τμήμα αν θέλετε, του ελληνικού λαού να κάνει το βήμα μπροστά να συσπειρωθεί με το ΚΚΕ, ειδικά σήμερα που ξεφτίζουν όλο και πιο πολύ οι ψεύτικες υποσχέσεις, τα μεγάλα λόγια, οι φρούδες ελπίδες, τόσο από τα παραδοσιακά κόμματα της συγκυβέρνησης, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ -μέχρι τότε που ήταν-, όσο και από τους νέους διάττοντες αστέρες του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης κυβερνώσας αριστεράς.
Και ιδιαίτερα ακόμη, να προσθέσουμε, τώρα που το αυγό του φιδιού του ναζισμού, της Χρυσής Αυγής, έχει σπάσει το τσόφλι, θρεμμένο μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, τώρα πρέπει να γίνει το βήμα με το ΚΚΕ. Ο λαός και η νεολαία της Καλαμάτας και της Μεσσηνίας, είναι θετικό που δυναμώνει την αντίθεσή του στη Χρυσή Αυγή. Είναι θετικό που δυναμώνει η αντίθεση και άρνηση μαζικών φορέων και του λαού να γίνει η ναζιστική παραμάζωξη της φασιστικής, ναζιστικής Χρυσής Αυγής σε αυτή την πόλη. Και αυτή η πάλη του ελληνικού λαού, του λαού της Μεσσηνίας συνέβαλε και οδήγησε και περιφερειακές κρατικές αρχές, εδώ στον τόπο σας, να πουν ότι μετατίθεται (σ.σ. η ναζιστική παραμάζωξη), αλλά η επιχειρηματολογία τους που λένε να μη γίνεται καμία εκδήλωση μέχρι τέλη του Αυγούστου, από κανέναν, για την ησυχία της πόλης, δεν είναι τέτοια που να αντιμετωπίζει το ναζισμό και το φασισμό της Χρυσής Αυγής. Γιατί δεν είναι όλες οι συγκεντρώσεις και οι εκδηλώσεις όμοιες με αυτό που κάνουν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι ίδιες οι συγκεντρώσεις του ΚΚΕ, των συνδικάτων, πολιτιστικών φορέων και άλλων κομμάτων, που κάνουν εκδηλώσεις.
Πρέπει, δηλαδή, οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής να απομονωθούν και εδώ και σε όλη την Ελλάδα. Είναι ιδιαίτερα εδώ ανεπιθύμητοι, σε αυτόν εδώ τον τόπο που είναι ποτισμένος με αίμα αγωνιστών, κομμουνιστών, το οποίο έχυσαν ενάντια στο φασισμό, τον κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες του, δηλαδή ενάντια στους πολιτικούς προγόνους της Χρυσής Αυγής, τους ταγματασφαλίτες, τους συνεργάτες των Γερμανών και θαυμαστών του δικτάτορα Μεταξά. Είναι ανεπιθύμητοι, τα μαντρόσκυλα του συστήματος που εμφανίζονται ως δήθεν αντίπαλοι του συστήματος, αλλά είναι οι πιο πιστοί υποστηρικτές της πλουτοκρατίας, ορκισμένοι εχθροί των εργαζομένων, των αγώνων τους και βαθιά αντικομμουνιστές. Οι ίδιοι λένε, στα προγράμματά τους, στα κείμενά τους, ότι τάσσονται εξαρχής πρώτα απ' όλα ενάντια στον κομμουνισμό - διεθνισμό.
Μιλάνε να δημιουργηθεί ή να φτιαχτεί ένα κράτος των εθνικιστών, στο οποίο κράτος των εθνικιστών λένε και διατυμπανίζουν ότι αναγνωρίζουν την καπιταλιστική ιδιοκτησία και αυτή την ιδιοκτησία θα υπηρετεί το λεγόμενο εθνικιστικό τους κράτος. Αυτά λένε. Κατά τα άλλα, κοροϊδεύουν, λέγοντας κάθε τόσο ότι δεν είναι με τον Μαρξ, ούτε με τον Ροκφέλερ. Με το κεφάλαιο είναι. Είναι με τους μεγάλους ιδιοκτήτες καπιταλιστές. Θεωρούν ακόμα, όπως γνωρίζετε, τους μετανάστες κυρίως τους σκουρόχρωμους, τους τσιγγάνους, ως εχθρούς και τους αντιμετωπίζουν όπως ο Χίτλερ τους Εβραίους. Η Χρυσή Αυγή είναι γέννημα του συστήματος, είναι κόμμα της αστικής τάξης. Και σαν τέτοιο μπορεί να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά. Θα την αντιμετωπίσει αποφασιστικά η Λαϊκή Συμμαχία των εργατών, των φτωχών αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων. Μόνο αυτή η συμμαχία μπορεί να τους αντιμετωπίσει αποφασιστικά. Αυτή η συμμαχία θα αντιπαλεύει κάθε αντιδραστική ιδεολογία και πολιτική, μαζί και τον εθνικοσοσιαλισμό της Χρυσής Αυγής».
Οσον αφορά τις προσδοκίες που καλλιεργούν τα άλλα κόμματα στο λαό, σχετικά με την ανάπτυξη και τις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις για το μείγμα της διαχείρισης που θα εφαρμόσουν, σημείωσε: «Η ιδεολογική τρομοκρατία της κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν στα περί εθνικών στόχων και θυσιών, προκειμένου η χώρα να αποφύγει τη χρεοκοπία, να παραμείνει στην Ευρωζώνη, τώρα συνεχίζεται με τη λογική των προσδοκιών για την επανεκκίνηση της οικονομίας, με την αναμονή - προσμονή της ανάκαμψης που είναι στο δρόμο και έρχεται, γιατί η χώρα δήθεν έχει πιάσει τους στόχους.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο καθένας και η καθεμιά είναι ένα: Ποιος, αλήθεια, πιστεύει ότι αυτά τα οξυμένα προβλήματα δε θα είναι παρόντα και αύριο, ακόμη και αν η οικονομία επανεκκινήσει, όπως λέει η κυβέρνηση, ανακάμψει ή αν γίνει η παραγωγική ανασυγκρότηση με τους υγιείς επιχειρηματίες που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ;
Εμείς δεν αποκλείουμε καθόλου το επόμενο διάστημα να υπάρξει μια κάποια καπιταλιστική ανάκαμψη. Αλλωστε, είναι φυσιολογικό, μετά την κρίση, όταν μάλιστα έχει υποτιμηθεί σε τέτοιο βαθμό η εργατική δύναμη, έχει προχωρήσει η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση κεφαλαίου μέσα και από την καταστροφή, το κλείσιμο επιχειρήσεων, να έρθει και μια ανάκαμψη.
Τι αποκλείουμε όμως ως Κόμμα: Οτι αυτή η καπιταλιστική ανάκαμψη -με όποιο μοντέλο κι αν επιτευχθεί- με το μοντέλο της κυβέρνησης ή με το μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται να δώσει πίσω τα δικαιώματα που χάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, να πάρει πίσω τους αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους, να βάλει φρένο στην επιδείνωση των όρων ζωής και εργασίας, να απορροφήσει τους 1,7 εκατομμύρια ανέργους. Ισα-ίσα, οι επενδύσεις θα πατήσουν ακριβώς πάνω σε αυτή την πραγματικότητα, που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, με τους αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους, πριν και σήμερα.
(...) Το βασικό ζήτημα συνεπώς δεν είναι αν θα επιτευχθεί ή όχι η καπιταλιστική ανάπτυξη και με ποιο μείγμα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το βασικό ερώτημα είναι ανάπτυξη για ποιον, με ποιον σκοπό, ποιος ωφελείται από αυτήν. Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει; Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα ή τα μονοπώλια;
Και στο ερώτημα αυτό και οι δύο πόλοι του συστήματος απαντάνε με σαφήνεια. Ανάπτυξη με επίκεντρο τα μονοπώλια, την ανταγωνιστικότητα, τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ. Αν τώρα ο ένας -ο ΣΥΡΙΖΑ- μιλάει για υγιή επιχειρηματικότητα, αυτό δεν είναι ένδειξη ότι είναι φιλολαϊκό κόμμα, είναι απόδειξη ότι κοροϊδεύει το λαό ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη προς όφελος και του κεφαλαίου και του λαού. Είναι απόδειξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αντίπερα όχθη από τα λαϊκά συμφέροντα. Οτι εκφράζει τμήματα το κεφαλαίου που διεκδικούν μια διαφορετική -αντιλαϊκή πάντα- διαχείριση προς όφελός τους. Δεν είναι τυχαία η αναφορά του προέδρου του ΣΕΒ στο ΣΥΡΙΖΑ για τα κοινά σημεία που έχουν».
Σχετικά με τα καθήκοντα των κομμουνιστών, υπογράμμισε: «Τρεις μήνες μετά το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, το Κόμμα μας εξοπλισμένο με αυτές τις Αποφάσεις, με το Πρόγραμμά του, τη συμβολή των μελών, φίλων του Κόμματος και άλλων ανθρώπων, βρίσκεται μπροστά και καθημερινά στην πάλη, δίνει το "παρών" σε κάθε μάχη, σε κάθε καθημερινό πρόβλημα, σε κάθε αγώνα του λαού για την επιβίωσή του στις συνθήκες της κρίσης, δυναμώνοντας τη λαϊκή συμμαχία των εργαζομένων με τους αυτοαπασχολούμενους και τη φτωχή αγροτιά.
Δεν κρύβουμε ότι σαν ΚΚΕ στις δύσκολες σημερινές συνθήκες έχουμε πολλά να κάνουμε. Εχουμε πολλά καθήκοντα και παλεύουμε και θα τα φέρουμε σε πέρας. Αλλά παρά τα πολλά καθήκοντα έχουμε έναν και μοναδικό στόχο. Να φέρουμε σε πέρας, μαζί με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, τον έναν στόχο, το μοναδικό, για τον οποίον ιδρύθηκε πριν 95 χρόνια το ΚΚΕ: Να ανατρέψουμε την εξουσία της αστικής τάξης για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί να χάσει ο φτωχός λαός από το σοσιαλισμό. Κερδισμένος θα 'ναι. Δεν έχει τίποτα να χάσει, κερδισμένος θα 'ναι ο αυτοαπασχολούμενος που σήμερα είναι καταχρεωμένος στις τράπεζες και κλείνει το μαγαζί του. Δεν έχει να χάσει τίποτα η φτωχή αγροτιά, η καταλασπωμένη, η εκμεταλλευμένη από τα μονοπώλια, που δεν μπορεί ακόμα κι αν καλλιεργεί να διαθέσει τα προϊόντα της. Γι' αυτό συντρόφισσες και σύντροφοι, η "νέα Ελλάδα" που λέει ο Σαμαράς, όσα και να λέει, όσες δυσκολίες και να υπάρχουν σήμερα, η "νέα Ελλάδα" που λέει ο Σαμαράς, δε θα φτιαχτεί με τα σάπια υλικά του καπιταλισμού, της ιδιοκτησίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, της ανταγωνιστικότητας, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Ούτε η νέα Ελλάδα θα φτιαχτεί με τα υλικά της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης "υγιούς" επιχειρηματικότητας και της ΕΕ, την οποία λέει θα εξανθρωπίσει. Η νέα Ελλάδα της προκοπής, της ευημερίας του λαού, της κατάργησης της εκμετάλλευσης θα φτιαχτεί με τα ιδανικά, τις αξίες του σοσιαλισμού, με την εργατική - λαϊκή εξουσία».