Νοσοκομεία με ράντζα στους διαδρόμους θα «υποδεχτούν» τους ασθενείς... |
Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα καταργηθούν τα νοσοκομεία «Πολυκλινική», «Πατησίων», «Αμαλία Φλέμινγκ», «Σπηλιοπούλειο», «Αγία Βαρβάρα», στη Θεσσαλονίκη το «Ειδικών Παθήσεων», «Αφροδίσιων Νοσημάτων», «Παναγία», το «Ινστιτούτο Ερευνας Νοσημάτων Θώρακος, Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας», ενώ σε διαθεσιμότητα θα μπουν και υπάλληλοι από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Υγείας. Σε διαθεσιμότητα, δηλαδή στον «προθάλαμο της απόλυσης», μπαίνουν συνολικά σε πρώτη φάση 1.618 εργαζόμενοι, ανάμεσά τους και 210 γιατροί των πρώην νοσοκομείων του ΙΚΑ που είχαν απορροφηθεί στα παραπάνω νοσοκομεία μετά το κλείσιμο αυτών των νοσοκομείων. Και έπεται συνέχεια.
Πώς γίνεται «απλά» να μεταφερθούν κλινικές και τμήματα σε άλλα νοσοκομεία και ταυτόχρονα να εξοικονομηθούν χρήματα; Είναι βέβαιο πως θα καταργηθούν εκατοντάδες νοσοκομειακά κρεβάτια, αλλά και ολόκληρα τμήματα. Δηλαδή, θα χαθούν εκ νέου υπηρεσίες για το λαό. Ενα παράδειγμα:
Από κινητοποίηση έξω από την «Πολυκλινική» |
Εξάλλου, η υπάρχουσα εμπειρία είναι «πικρή». Οταν έκλεισε το 1ο Θεραπευτήριο του ΙΚΑ (σ.σ. είχε 180 κρεβάτια), αρκετοί εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν στο «Σισμανόγλειο», όμως εκεί δεν άνοιξε ούτε ένα κρεβάτι. Το ίδιο και με το 3ο του ΙΚΑ, του οποίου οι εργαζόμενοι διασκορπίστηκαν σε «Πολυκλινική» και «Ευαγγελισμό». Τώρα κλείνει και η «Πολυκλινική». Πόσα κρεβάτια, πόσα τμήματα και πόσους επισκέπτες μπορεί άραγε να «σηκώσει» ο «Ευαγγελισμός»; Ηδη «στενάζει», κάποια περιστατικά τα στέλνουν στην «Πολυκλινική» γιατί δεν χωράνε και σε ορισμένες κλινικές του τείνουν να σταθεροποιηθούν τα ράντζα. «Αέρας» έγιναν και τα 100 κρεβάτια του 7ου Θεραπευτηρίου ΙΚΑ, οι εργαζόμενοι του οποίου μοιράστηκαν στο «Αγίων Αναργύρων» και στο Κωνσταντοπούλειο («Αγία Ολγα»).
«Κάτω τα χέρια από το νοσοκομείο μας». Κινητοποίηση έξω από το «Αγία Βαρβάρα» |
Οταν μεταφέρονται κλινικές από την «Πολυκλινική» στο Θριάσιο (σ.σ. για να συγχωνευτούν με άλλες, όχι για να ανοίξουν νέες), ο κάτοικος του κέντρου της Αθήνας θα διανύσει 30 χλμ. για να τις επισκεφθεί ή θα το πάρει απόφαση πως τις έχασε; Στο «Αγία Βαρβάρα» γίνονταν το χρόνο περίπου 25.000 εισαγωγές, 100.000 επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία, 1.500 χειρουργεία, εκατοντάδες χιλιάδες εξετάσεις στα εργαστήρια. Πού θα απευθύνεται τώρα ο κόσμος του Αιγάλεω, της «Αγίας Βαρβάρας», του Χαϊδαρίου; Είτε στην «κόλαση» του «Αττικόν» με τα 100 μόνιμα ράντζα και την 9ωρη αναμονή στην εφημερία, είτε - αν έχει χρήματα - στον ιδιωτικό τομέα. Αντίστοιχα στο Σισμανόγλειο η αναμονή στα Επείγοντα και στα εξωτερικά ιατρεία έχει αυξηθεί κατά 40%. Στην εφημερία φτάνει τις 6 - 7 ώρες!
Επισκέπτες της «Πολυκλινικής» υπογράφουν για να μην καταργηθεί το νοσοκομείο |
Η κοροϊδία του υπουργείου Υγείας για βελτίωση των υπηρεσιών Υγείας δεν γνωρίζει σύνορα. Λέει το υπουργείο πως οι εργαζόμενοι του Ινστιτούτου Ερευνας Θώρακος, Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας θα μεταφερθούν και θα ενισχύσουν τα νοσοκομεία «Σωτηρία» και «Αγιος Σάββας». Πριν μερικούς μήνες στο «Σωτηρία» καταργήθηκαν, μέσω των νέων Οργανισμών, 135 κρεβάτια, 4 Πνευμονολογικές Κλινικές και το Τμήμα Κυστικής Ινωσης. Οι γιατροί μεταφέρθηκαν σε άλλα νοσοκομεία. Και τώρα υποτίθεται το ...«ενισχύει» με προσωπικό του Ινστιτούτου; Μήπως θα ξανανοίξουν αυτές οι κλινικές, όπου σημειωτέον, γίνονταν εξειδικευμένες εξετάσεις και θεραπείες των πνευμόνων; Ποιον κοροϊδεύει η κυβέρνηση;
Μια άλλη πλευρά των επικίνδυνων περικοπών είναι η εξής: Η λειτουργία μονάδων (Εντατικής θεραπείας, Τεχνητού Νεφρού, Καρδιολογικής) χωρίς άλλες ειδικότητες και χωρίς χειρουργική κάλυψη, θέτει σε κίνδυνο τους ασθενείς. Τι θα γίνει αν ένας νοσηλευόμενος σε κάποια κλινική ή μονάδα παρουσιάσει επιπλοκή και χρειαστεί τη συνδρομή γιατρού με ειδικότητα που δεν την έχει πλέον; Θα μεταφερθεί σε άλλο νοσοκομείο; Η ολόπλευρη επιστημονική στήριξη, που μπορεί σήμερα να προσφέρει ένα νοσοκομείο, δεν θα υπάρχει.
Αυτό συμβαίνει π.χ. και στο «Αγία Βαρβάρα» και στην «Πολυκλινική». Από την «Πολυκλινική» μεταφέρονται προς «Ευαγγελισμό», Θριάσιο, Λαϊκό όλα σχεδόν τα τμήματα και όσα απομένουν συγχωνεύονται με αυτά των παραπάνω νοσοκομείων, άρα αποδυναμώνονται. Πώς θα λειτουργήσει εκεί Καρδιολογική Μονάδα - υποστηρικτική στον «Ευαγγελισμό» - χωρίς να υπάρχουν άλλες βασικές ειδικότητες; Ποιος, για παράδειγμα, θα διασωληνώσει τον ασθενή αν χρειαστεί, αφού όλο το αναισθησιολογικό τμήμα μεταφέρεται; Τι θα γίνει αν στη μονάδα προκύψει ανάγκη για άλλη ειδικότητα - π.χ. χειρουργική; Θα μεταφερθεί ο ασθενής σε κρίσιμη κατάσταση χιλιόμετρα μακριά; Μήπως θα «διαπιστωθεί» στην πράξη ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν οι μονάδες και θα καταλήξουν να κλείσουν κι αυτές «για την ασφάλεια των ασθενών»;
Επιπλέον, η «εξοικονόμηση» θα έρθει από τους εργαζόμενους που αργά ή γρήγορα, σε πρώτη ή δεύτερη φάση θα πεταχτούν στο δρόμο. Ηδη τα εργαλεία υπάρχουν: Αξιολόγηση, οργανισμοί των νοσοκομείων κ.ά. Με τους πρόσφατους οργανισμούς των νοσοκομείων καταργήθηκαν οι κενές οργανικές θέσεις. Δεν αποκλείεται, δηλαδή, σε δεύτερη φάση κάποιοι εργαζόμενοι να θεωρηθούν «υπεράριθμοι» και μετά από 8 μήνες να απολυθούν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να καθησυχάσει και λέει στους εργαζόμενους των νοσοκομείων υποδοχής πως θα «ανακουφιστούν» από την εντατικοποίηση της δουλειάς. Αν όμως θεωρηθεί πως κάποιοι «περισσεύουν» και πρέπει να απολυθούν, δε θα γίνει διάκριση ανάμεσα στους μεν και στους δε, αφού πλέον θα ανήκουν σε έναν οργανισμό; Επίσης δεν έχει ξεκαθαριστεί τι θα γίνει σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι ζητήσουν να μετακινηθούν σε νοσοκομείο όπου είναι κατειλημμένες οι συγκεκριμένες ειδικότητες. Αυτοί που όπως όλα δείχνουν βλέπουν πρώτοι την πόρτα της ανεργίας είναι οι εργαζόμενοι στα εργολαβικά συνεργεία των νοσοκομείων, στη σίτιση, στη φύλαξη, στα μαγειρεία, στην καθαριότητα και αλλού.
Πολλοί συνδικαλιστές και αυτοαποκαλούμενες «αριστερές» πολιτικές δυνάμεις έχουν κατά καιρούς «αναπτύξει» το παραμύθι πως όλοι οι υπουργοί Υγείας ήταν «άσχετοι», «διεστραμμένοι», «δεν είχαν σχέδιο».
Το σχέδιο είναι υπαρκτό, συγκεκριμένο και ξεκάθαρα διατυπωμένο εδώ και χρόνια από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών: Το κρατικό χρήμα για κοινωνικές παροχές πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο και η Υγεία να γίνει όσο το δυνατόν περισσότερο ατομική ευθύνη. Ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, ο τομέας Υγεία - Πρόνοια θεωρείται προνομιακός για να επιτευχθεί η ανάκαμψη. Κάθε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι - από τα 10.000 του στόχου - κάθε τμήμα - από τα 774 του στόχου - που θα κλείνει, κερδισμένη θα είναι η «επιχειρηματικότητα». Αυτόν το δρόμο ανάπτυξης υπηρετούν. Πολύ σημαντική για τους επιχειρηματίες που θα κληθούν να επενδύσουν είναι η μείωση του μισθολογικού κόστους. Των χρημάτων, δηλαδή, του κρατικού προϋπολογισμού που θα δαπανώνται για Υγεία, Πρόνοια και άλλες κοινωνικές παροχές. Ετσι, περισσότερο κρατικό χρήμα, περισσότερα κίνητρα θα μπορούν να δίνονται στους επενδυτές που θα φέρουν την «ανάπτυξη», τις θέσεις εργασίας κ.λπ. Αυτό είναι το λεγόμενο «φως στο τούνελ»: Πιο μαύρο, πιο βάρβαρο κι από το σκοτάδι.
Λένε πως δεν υπάρχουν χρήματα για να σπαταλώνται στις «παθογένειες» της Υγείας, μα δεν εννοούν τα βάσανα των ασθενών και των ασφαλισμένων. Δεν εννοούν την κατάργηση των πληρωμών. Δεν καταργούν - για παράδειγμα - τα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων όπου σπρώχνεται ο κόσμος από ανάγκη και πληρώνει. Επειτα, οι λίστες αναμονής για χειρουργεία, θεραπείες, εξετάσεις θα οδηγήσουν να καταργηθεί το φακελάκι ή να «φουντώσει»; Η περιστολή των δαπανών του ΕΟΠΥΥ για φάρμακα, εξετάσεις, υπηρεσίες, έθιξε τις φαρμακευτικές εταιρείες και τις ιδιωτικές κλινικές ή επέβαλε μεγαλύτερες απευθείας πληρωμές στους ασφαλισμένους; Το «νοικοκύρεμα» στις κρατικές δαπάνες Υγείας οδήγησε στην αύξηση των παροχών του ΕΟΠΥΥ και στην αναβάθμιση των νοσοκομείων; Δε δίνονται, για παράδειγμα, χρήματα από το κράτος για τον εργαστηριακό τομέα του ΕΟΠΥΥ και οι ασφαλισμένοι παραπέμπονται στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Αυτό ποιον συμφέρει; Τον ΕΟΠΥΥ - που χρεοκοπεί - ή τον ασφαλισμένο που δίνει 15% συμμετοχή από την τσέπη του; Αυτό ακριβώς σημαίνει η υποχώρηση της κρατικής ευθύνης για την υγεία και τη μεταφορά της στο κάθε άτομο, στην κάθε οικογένεια.
Πάντως, τα χρήματα υπάρχουν ή βρίσκονται όταν πρόκειται για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ξεκινούν να καταβάλλονται ληξιπρόθεσμες οφειλές του ΕΟΠΥΥ προς τους παρόχους Υγείας ύψους κοντά στα 94 εκατ. ευρώ που αφορούν αγορά υπηρεσιών του πρώην ΟΠΑΔ και του ΙΚΑ ως τις 31/12/2011. Πρόκειται κυρίως για διαγνωστικά κέντρα, ιδιωτικές κλινικές, ψυχιατρικές ιδιωτικές κλινικές, φυσικοθεραπευτήρια, φαρμακευτικές εταιρείες, αυτοαπασχολούμενους φυσικοθεραπευτές και γιατρούς. Το 2012 ο ΕΟΠΥΥ αγόρασε υπηρεσίες Υγείας που, όσον αφορά μόνο ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα, κόστισαν 832 εκατ. και 432 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.
«Η Ελλάδα είναι σαν την έρημο που περιμένει μια στάλα βροχής. Και τα ληξιπρόθεσμα είναι αυτή η στάλα. Μην τα καθυστερείτε», είπε ο πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες σε σύσκεψη που έγινε στον ΕΟΠΥΥ. Επομένως, δεν είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Αν αυτά τα χρήματα δίνονταν για τη στήριξη του δημόσιου τομέα Υγείας οι υπηρεσίες θα ήταν πολύ πιο αναβαθμισμένες. Δηλαδή από τη μια «λεφτά δεν υπάρχουν» για δωρεάν Υγεία και Φάρμακο για το λαό κι από την άλλη τεράστια ποσά δίνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, από τα ασφαλιστικά Ταμεία και απευθείας από τους ασφαλισμένους για αγορά υπηρεσιών Υγείας. Η κατάργηση της επιχειρηματικότητας θα έδινε τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν οι υποδομές και το προσωπικό των ιδιωτικών δομών σε ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας για όλους. Μόνο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων θίγονται από αυτή την προοπτική.