Συνέντευξη με τον Σωτήρη Πουλικόγιαννη, πρόεδρο του νέου Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Νομού Αττικής και Εργαζομένων Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας
-- Ποια ανάγκη επέβαλε την ίδρυση του ενιαίου κλαδικού συνδικάτου; Πιστεύετε ότι η δράση του μπορεί να επιδράσει συνολικά στο εργατικό κίνημα;
-- Είτε σε συνθήκες κρίσης, είτε σε ανάκαμψη της οικονομίας, η επίθεση της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων κλιμακώνεται, παίρνει γενικευμένο χαρακτήρα. Από αυτή τη σκοπιά, ξέρουμε ότι όσο ηρωικός και να είναι ένας αγώνας σε ένα εργοστάσιο, σε έναν εργασιακό χώρο, δεν φτάνει για να ανακοπεί η επίθεση, να αποσπαστούν έστω και κάποιες κατακτήσεις.
Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, απαιτείται συντονισμένος αγώνας στον κλάδο, ενιαία απάντηση, που θα αναδείχνει ταυτόχρονα τη διέξοδο και την προοπτική. Χρειάζεται καλή οργάνωση, ενότητα των μεταλλεργατών σε ταξική κατεύθυνση απέναντι στην επίθεση που δέχονται ενιαία από το μεγάλο κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του και την ΕΕ.
Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης |
Θέλουμε να αποτελέσει το στρατηγείο του κλάδου στους δύσκολους αγώνες που έρχονται. Στόχος είναι να συμβάλουμε στην ανάπτυξη της πάλης σε όλα τα μέτωπα, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις νίκης συνολικά για το εργατικό κίνημα. Να δώσουμε χτύπημα στο συμβιβασμό, στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια, που σπέρνει η εργοδοσία και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός.
Αυτοί είναι που καλλιεργούν την αντίληψη ότι η σωτηρία για τους εργαζόμενους θα έρθει με τη σωτηρία των κερδών της επιχείρησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα στα Ναυπηγεία, στη Χαλυβουργία και στη Χαλυβουργική, στις επιχειρήσεις άλλων κλάδων, όπου κυριαρχούν συνδικαλιστικά οι δυνάμεις του συμβιβασμού και της ενσωμάτωσης.
Γι' αυτό καλούμε όλους τους συνάδελφους μεταλλεργάτες, όλων των ειδικοτήτων, όλων των επιχειρήσεων της Αττικής, τους εργαζόμενους σε όλες τις ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις της Ελλάδας, να ενώσουμε τη δύναμή μας και να αναδείξουμε το συνδικάτο σε δύναμη ικανή να παρεμβαίνει στις εξελίξεις, προς όφελος των κοινών μας συμφερόντων, σ' αυτές τις πολύ δύσκολες συνθήκες.
-- Σε ποια φάση βρίσκεται η ενοποίηση των συνδικάτων και ποιοι είναι οι επόμενοι σταθμοί στη συγκρότηση του κλαδικού;
-- Η διαδικασία συγκρότησης του νέου συνδικάτου, ξεκίνησε με την τροποποίηση του καταστατικού του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά. Μόλις εγκρίθηκε και τέθηκε σε ισχύ, έγινε κάλεσμα στα υπόλοιπα κλαδικά σωματεία της Αττικής να πάρουν αποφάσεις προσχώρησης. Είχαν προηγηθεί εξορμήσεις και συσκέψεις ενημέρωσης των εργαζομένων του κλάδου, όπου συζητήθηκε η αναγκαιότητα να προχωρήσει η ίδρυση του ενιαίου συνδικάτου.
Μέχρι αυτή τη στιγμή, έχουν πάρει απόφαση προσχώρησης το Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας «Ο Προμηθέας», το Συνδικάτο Μετάλλου Ελευσίνας «Η Μασίνα», καθώς επίσης η Πανελλήνια Ενωση Αμμοβολιστών Καθαριστών και το Σωματείο Ηλεκτρολόγων πλοίων. Το επόμενο βήμα, για να ολοκληρωθεί το πρώτο μέρος της προσπάθειας, είναι να αποφασίσει την προσχώρηση στο ενιαίο συνδικάτο και το συνδικάτο των Ναυπηγοξυλουργών.
Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Ολα τα συνδικάτα που προσχωρούν στο ενιαίο και οι διοικήσεις τους είναι καταξιωμένα στις συνειδήσεις των χιλιάδων μελών τους σαν μαχητές για τα συμφέροντα των εργαζομένων, έχουν δυνατούς δεσμούς με τους εργάτες του κλάδου.
Στις 9 Ιούλη, στις 6.30 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα γίνει η Γενική Συνέλευση του νέου συνδικάτου και τους επόμενους μήνες οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη διοίκησης. Ηδη, συνεδρίασε το Γενικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από τις διοικήσεις των σωματείων που πήραν αποφάσεις για προσχώρηση. Θέμα της συνεδρίασης ήταν η προετοιμασία της Γενικής Συνέλευσης, ώστε να είναι μαζική, ζωντανή, αντάξια της εκκίνησης που πρέπει να έχει ένα συνδικάτο σαν αυτό που τώρα συγκροτείται.
Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, είναι να δουν οι εργαζόμενοι το συνδικάτο σαν το εργαλείο με το οποίο θα δώσουμε τη μάχη για το μικρό και το μεγάλο πρόβλημα, το ειδικό ζήτημα μιας επιχείρησης ή ενός χώρου δουλειάς, για τα γενικότερα ζητήματα στον στρατηγικής σημασίας κλάδο του Μετάλλου, αλλά και τα προβλήματα που βασανίζουν την εργατική οικογένεια, όπως η Υγεία, η Παιδεία, ο Πολιτισμός, η αναψυχή και άλλα.
Αυτό σημαίνει ρίζωμα σε κάθε μικρό και μεγάλο εργοστάσιο. Σημαίνει Επιτροπές Αγώνα του συνδικάτου σε κάθε χώρο δουλειάς, που θα ακούει τους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους, θα τους οργανώνει, θα τους βάζει σε δράση. Σημαίνει αλλαγή συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων και απομόνωση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού σε κάθε επιχειρησιακό σωματείο του κλάδου.
-- Στον κλάδο του Μετάλλου, με ευθύνη τον ταξικών συνδικάτων, έχει συγκροτηθεί η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή. Τι πείρα βγαίνει από τη μέχρι τώρα δράση της;
-- Η συγκρότηση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα των Μεταλλεργατών ήταν αναγκαία. Βοήθησε και βοηθάει σημαντικά στην προσπάθεια να αναπτύξουμε κοινές δράσεις, να εκφραστεί έμπρακτα η αλληλεγγύη εκεί που ξεσπάει ένας αγώνας στον κλάδο.
Οσο η Πανελλαδική Συντονιστική θα καταξιώνεται στις συνειδήσεις των εργαζομένων, όσο θα αυξάνονται και θα δυναμώνουν τα συνδικάτα που τη συγκροτούν, τόσο θα παίζει καλύτερα το ρόλο της σαν διακριτός ταξικός πόλος στον κλάδο του Μετάλλου πανελλαδικά, απέναντι στη συμβιβασμένη γραμμή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου, που υπονομεύει συνειδητά τα συμφέροντα των εργαζομένων, ταυτίζεται με τα εργοδοτικά συμφέροντα και τις κυβερνητικές επιλογές.
-- Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός δυναμώνει την επίθεση στις ταξικές δυνάμεις και στον κλάδο του Μετάλλου. Πού οφείλεται και πώς εκφράζεται αυτή η κλιμάκωση;
-- Η συγκρότηση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Μεταλλεργατών, η δημιουργία του ενιαίου κλαδικού συνδικάτου μετάλλου Αττικής και η σημαντική ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων στο τελευταίο συνέδριο της ΠΟΕΜ, τον Σεπτέμβρη του 2013, όπου για μόλις τέσσερις ψήφους δεν βγήκαμε πρώτη δύναμη, ταρακούνησε για τα καλά τα νερά και σήμανε συναγερμό στις τάξεις της εργοδοσίας, του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και των παρατρεχάμενών τους.
Διαπιστώνουν και οι ίδιοι ότι περιορίζονται οι δυνατότητες που είχαν να χειραγωγούν τους εργαζόμενους. Αυτό τους ανάγκασε να ρίξουν τις μάσκες και να εξαφανίσουν όλα τα προσχήματα. Από κοινού ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και ΕΠ (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) προχώρησαν στον αποκλεισμό μας από το Προεδρείο και την Εκτελεστική της Ομοσπονδίας, αν και εκπροσωπούμε πάνω από το 38% των μεταλλεργατών, με τις 9 έδρες στη Διοίκηση.
Η συγκρότηση αυτού του προγραμματικού στην ουσία προεδρείου, έγινε κατά απαίτηση των σιδηροβιομηχάνων, όπως αποδείχτηκε και από τις εξελίξεις. Δεν είναι όμως το μόνο στοιχείο που αποκαλύπτει το ρόλο και τον πραγματικό στόχο αυτών των δυνάμεων. Ας δούμε ορισμένα ακόμα παραδείγματα:
Οι δυνάμεις του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού αρνούνται να προχωρήσουν σε οργάνωση ενιαίου αγώνα των μεταλλεργατών εδώ και τώρα. Ακόμα όμως και όταν εξαγγέλλουν κινητοποιήσεις, υπονομεύουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, αφού καλούν τους μεταλλεργάτες να στρατευθούν όχι κάτω από τα δικά τους αιτήματα, με βάση τις δικές τους ανάγκες, αλλά κάτω από τις απαιτήσεις των βιομηχάνων και των κερδών τους.
Τέτοιος ήταν ο αγώνας στον οποίο καλούσαν, με αίτημα να δοθεί φθηνότερη Ενέργεια στις χαλυβουργίες. Ζητούν, δηλαδή, από τους χιλιάδες μεταλλεργάτες δηλαδή που δεν είχαν φέτος να αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης να ζεστάνουν τα παιδιά τους ή που ζουν ακόμη με κομμένο ρεύμα, να παλέψουν όχι για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης της οικογένειάς τους, αλλά για να έχουν οι βιομήχανοι φθηνό ρεύμα, στον ανταγωνισμό τους με άλλους κλάδους ή άλλες επιχειρήσεις του Μετάλλου στο εξωτερικό.
Καλούν δήθεν σε αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ζητώντας «λύση να 'ναι κι ότι να 'ναι». Ούτε κουβέντα για τις αποφάσεις κυβέρνησης - ΕΕ που κλείνουν τα ναυπηγεία. Ούτε κουβέντα για τη Ναυπηγοεπισκευαστική Βιομηχανία που έχει ανάγκη ο λαός και οι εργαζόμενοι, για τον κοινό αγώνα που πρέπει να αναπτυχθεί από όλους τους εργαζόμενους στη Ζώνη, στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά, ενάντια στις ορέξεις των επιχειρηματιών.
Καλούν σε αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στην Αμυντική Βιομηχανία και την ίδια ώρα έχουν αποδεχτεί ως λύση τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για απολύσεις και μειώσεις μισθών, στο όνομα δήθεν της διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του κουφαριού που θα μείνει. Ούτε λόγος για οργάνωση κοινού αγώνα όλων των εργαζομένων στην Αμυντική Βιομηχανία, για την ανάπτυξη του κλάδου προς όφελος του λαού και των εργαζομένων.
Μιλούν για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) και εννοούν τυπικά το θεσμό, αποκομμένο από τις κατακτήσεις μας. Ταγμένοι στο θεό της ανταγωνιστικότητας των κερδών των βιομηχάνων, είναι έτοιμοι για χοντρό παζάρι. Βέβαια, ούτε κουβέντα για οργάνωση του αγώνα όλων των μεταλλεργατών κόντρα στις απολύσεις, για τους απλήρωτους συναδέλφους, για μέτρα προστασίας των ανέργων, για υπογραφή ΣΣΕ που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των οικογενειών μας.
-- Πώς απαντάτε σε όλα αυτά;
-- Εμείς προειδοποιούμε κι αποκαλύπτουμε: Είναι επικίνδυνοι, είναι η φωνή και τα μάτια της εργοδοσίας στο εργατικό κίνημα. Καλούμε τους μεταλλεργάτες να τους απομονώσουν, να τους γυρίσουν την πλάτη. Να δώσουμε τη μάχη ο καθένας από το δικό του μετερίζι, για να γίνει πραγματικότητα ο συντονισμός των εργαζομένων στον κλάδο του Μετάλλου, ώστε να αναπτυχθούν αγώνες με καλύτερες προϋποθέσεις, να καταγράψει βήματα η ανασύνταξη του κινήματος.