Και «προληπτική» ανάπτυξη για «ενέργειες» που «διασαλεύουν την τάξη»...
Ιδιαίτερα επικίνδυνα αναδεικνύονται για το λαό τα σχέδια της κυβέρνησης να προμηθευτεί «μη επανδρωμένα αεροσκάφη». Στόχος της δεν είναι μόνο να τα χρησιμοποιεί για συντονισμό πυρόσβεσης ή το απαράδεκτο ανθρωποκυνηγητό προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα, αλλά και για την εναέρια επιτήρηση αστικών περιοχών στο εσωτερικό της χώρας, με πρόσχημα την «τρομοκρατία».
Θυμίζουμε, ότι εδώ και μήνες το υπουργείο Δημόσιας Τάξης είναι σε επαφή με εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων που ειδικεύονται στην κατασκευή τέτοιου τύπου αεροσκαφών. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα «αθόρυβα», μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούν να μεταφέρουν εικόνα, ήχο και άλλα δεδομένα (π.χ. εντοπισμό στίγματος κινητών) στο κέντρο επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ., βοηθώντας στο συντονισμό των αρχών. Παράλληλα, εξετάζεται το ζήτημα της επαναλειτουργίας των «καμερών ασφαλείας» στο κέντρο της Αθήνας, οι οποίες είναι ανενεργές.
Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι τον περασμένο Απρίλη, το υπουργείο Ναυτιλίας προκήρυξε πρόχειρο μειοδοτικό διαγωνισμό για την «παροχή υπηρεσιών χρήσης μη επανδρωμένου αεροσκάφους (UAV) για πτήσεις με σκοπό την επιτήρηση θαλάσσιων συνόρων».
Πλέον, υπάρχουν ανεπισήμως και ανοιχτές παραδοχές από στελέχη της κυβέρνησης που έχουν γνώση του ζητήματος ότι: Το κύριο αντικείμενο αυτών των αεροσκαφών θα είναι η αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», με το περιεχόμενο βέβαια που της αποδίδει κάθε φορά η αστική τάξη. Αναφέρουν, για παράδειγμα, επιχειρήσεις καταδίωξης όπου θα μπορούν να «σηκωθούν» τέτοια αεροσκάφη, αλλά και την ανάπτυξή τους «προληπτικά», για έλεγχο και επιτήρηση αστικής περιοχής, όποτε υπάρχουν στις αρχές «πληροφορίες» για επικείμενη «ενέργεια» που διασαλεύει την τάξη και ασφάλεια, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Ανοίγει έτσι δρόμος για τέτοια επιτήρηση και διαδηλώσεων, συλλαλητηρίων, μαζικών λαϊκών εκδηλώσεων, με την επίκληση κάθε είδους «πληροφοριών» και «κινδύνων».
Σημειωτέον, η ένταξη τέτοιων μέσων στο οπλοστάσιο των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων, δεν είναι καινούργια υπόθεση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβρη του 2013, καθορίζοντας τους νέους επιθετικούς προσανατολισμούς και προτεραιότητες της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της ΕΕ, έβαλε στόχο την ανάπτυξη «μη επανδρωμένων συστημάτων αεροσκαφών» (Remotely Piloted Aircraft Systems - RPAS) στο χρονικό πλαίσιο 2020 - 2025. Αντίστοιχες προτεραιότητες έχουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Σε αυτό το πλαίσιο, είχε γίνει στην Ελλάδα, από το υπουργείο Αμυνας, ειδική ημερίδα για τα RPAS, εξετάστηκε η προοπτική για τη «συνεισφορά» τους, όχι μόνο για στρατιωτική χρήση, αλλά σε ένα ευρύ πεδίο «πολιτικών εφαρμογών». Υπενθυμίζεται πως από το 2010, ο Οργανισμός Διαχείρισης Συνόρων της ΕΕ («Frontex»), έχει απευθυνθεί στην πολεμική βιομηχανία για να της παρουσιάσουν αυτόν τον εξοπλισμό.
Υπολογίζεται ότι, από το 2000 έως το 2012, έχουν γίνει τουλάχιστον εννιά μελέτες για τη χρήση UAV για πολιτικούς σκοπούς, χρηματοδοτούμενες από την ΕΕ. Ετσι κι αλλιώς, πολιτική χρήση των UAV έχουμε εδώ και καιρό στη δυτική Ευρώπη, συνήθως από τοπικές και ομοσπονδιακές αστυνομικές αρχές.
Σε Ολλανδία και Ελβετία, από το Νοέμβρη του 2007 χρησιμοποιείται για την επιτήρηση οπαδών σε ποδοσφαιρικούς αγώνες. Επίσης, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, στο Στρασβούργο τον Απρίλη του 2009, για τη σύλληψη «ταραξιών» στα γαλλικά σύνορα. Στη Βρετανία χρησιμοποιούνται από την αστυνομία από τα μέσα του 2007 για την επιτήρηση παρευρισκόμενων σε ροκ συναυλίες, αλλά και για την επιβολή των λεγόμενων εντολών αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
Στην Ολλανδία, το Φλεβάρη 2008, UAV υποστήριξαν αστυνομική επιχείρηση έξωσης καταληψιών. Κατασταλτικοί μηχανισμοί σε Βέλγιο, Γαλλία και Ιταλία τα έχουν χρησιμοποιήσει για να εντοπίσουν «λαθρομετανάστες», εργάτες δίχως χαρτιά, να στοχοποιήσουν διαδηλωτές. Τέλος, και η γερμανική Αστυνομία τα χρησιμοποιεί για επιτήρηση αστικών περιοχών.