Η πολιτική τελετή πραγματοποιήθηκε χτες στο Μαρούσι
Ο Γ. Μωραΐτης |
Πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον ΓΓ της, Δ. Κουτσούμπα, και της ΚΝΕ με τον Γραμματέα του ΚΣ, Ν. Αμπατιέλο, συνόδευσαν τον Γιώργη Μωραΐτη στην τελευταία του κατοικία. Σε θέσεις τιμητικής φρουράς στο φέρετρό του κατά την τελετή εναλλάσσονταν μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, του ΚΣ της ΚΝΕ, της Κομματικής Οργάνωσης Στερεάς Ελλάδας, απ' όπου καταγόταν, και της ΚΟΒ του «Ριζοσπάστη».
Επικήδειους λόγους εκφώνησαν ο Κ. Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και διευθυντής του «Ριζοσπάστη», ο Ν. Ρεμπάπης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, ο Π. Πολίτης, μέλος της ΤΕ Φθιώτιδας, εργάτης στη ΛΑΡΚΟ και πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου του νομού, ο Χρ. Τσιντζιλώνης, πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ο Σπ. Χαλβατζής, αντιπρόεδρος του ΣΦΕΑ 1967 - 1974, ο Π. Ναθαναήλ, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΕΛ) και η Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.
Ο Δ. Κουτσούμπας με μέλη της ΚΕ και του ΠΓ στέκονται τιμητική φρουρά στο πλάι του Γ. Μωραΐτη. Στο βήμα ο Κ. Παπασταύρου |
Ο σ. Γιώργης "έφυγε" πλήρης ημερών όχι γιατί έφυγε στα 91 του χρόνια, αλλά γιατί έζησε μια πλήρη, μια ολοκληρωμένη ζωή, γεμάτη από δημιουργικότητα, αφοσιωμένη στον αγώνα για το σοσιαλιστικό - κομμουνιστικό μέλλον, ζώντας μεγάλες και κορυφαίες στιγμές της Ιστορίας, του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ως ένας από τους πρωταγωνιστές τους, ως ένας από τους χιλιάδες ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές του Κόμματός μας. Ποτέ του δεν ξεχώρισε τον εαυτό του από όλους αυτούς τους χιλιάδες. Μας μάλωνε όταν θελήσαμε πριν μερικά χρόνια στον "Ριζοσπάστη" να τον τιμήσουμε για την προσφορά του στο Κόμμα και την εφημερίδα, μας έλεγε ότι "δεν χρειάζονται αυτά". Συνέχισε μέχρι την τελευταία περίοδο να δουλεύει ακούραστα για την προετοιμασία των βιβλίων του, το τελευταίο μάλιστα κυκλοφόρησε πριν έναν περίπου χρόνο, με υλικό του από σημειώσεις που ήταν γραμμένες σε μικρά χαρτάκια και τετραδιάκια μέσα στις φυλακές».
Καταδεικνύοντας την ικανότητά του να δρα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, τόνισε ότι «ο σ. Γιώργης διακρίθηκε ως μαχητής όλων των όπλων, και με το τουφέκι και με τον ασύρματο στον ΔΣΕ, και στην παρανομία μαχόταν και με τα πενιχρά μέσα της φυλακής, σκαλίζοντας κείμενα στους τοίχους ή γράφοντας με μικρά γραμματάκια ολόκληρα βιβλία, αλλά και με τη γραφομηχανή και την πένα. Σε όλα αυτά τα μέσα διακρίθηκε αποδεικνύοντας την ικανότητα του κομμουνιστή να βγάζει σε πέρας όποιο καθήκον τού αναθέσει το Κόμμα, ό,τι και αν χρεωθεί».
Ειδική αναφορά έκανε στον «Ριζοσπάστη», τον οποίο ο σ. Γιώργης υπηρέτησε με αφοσίωση. Οπως υπογράμμισε ο Κ. Παπασταύρου, «είχε πάντα ιδιαίτερη έγνοια για τον "Ριζοσπάστη", στον οποίο αφιέρωσε σχεδόν 40 χρόνια από την 75χρονη κομματική του δράση. Είχε πάντα συντροφικές παρατηρήσεις για τη βελτίωση του περιεχομένου της, για την εκλαΐκευση, τα θέματα της αρθρογραφίας. Με τη στάση του διαπαιδαγωγούσε νεότερους συντρόφους στην εφημερίδα, κυρίως στο ζήτημα ότι η χρέωση στην εφημερίδα είναι υψηλό κομματικό καθήκον και ευθύνη, από τον ίδιο τον χαρακτήρα της ως καθημερινού οργάνου της ΚΕ του Κόμματος, ως καθημερινού καθοδηγητή».
Στο τελευταίο του ταξίδι, σκεπασμένος με τη σημαία του Κόμματος, που τίμησε σε όλη του τη ζωή |
Και μια αναφορά για τη στάση του απέναντι στη νέα βάρδια του Κόμματος: «Ο σ. Γιώργης - υπογράμμισε ο ομιλητής - αντιμετώπιζε με φροντίδα και έγνοια τα νέα στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ, κατάφερνε να γίνεται διδακτικός, χωρίς όμως κομπασμούς και χωρίς δασκαλίστικο ύφος. Σου μίλαγε ως ίσος προς ίσο, παρ' όλη την ηλιακή απόσταση, τη μεγάλη διαφορά κομματικής ηλικίας, τη μεγάλη διαφορά πολιτικής και κοινωνικής πείρας».
Ο Κ. Παπασταύρου κατέληξε με την υπόσχεση - δέσμευση ο δρόμος του να γίνει και «δικός μας»: «Σύντροφε Γιώργη, θα σε θυμόμαστε παλιότεροι και νεότεροι για το χαμόγελό σου, την αισιοδοξία σου, το παράδειγμα που διδάσκει. Θα "είσαι" μαζί μας, όπως και χιλιάδες άλλα στελέχη και μέλη του Κόμματός μας που έχουν φύγει, στην κορύφωση των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια του Κόμματός μας. Σου λέμε και με αυτήν την ευκαιρία ότι ο δικός σου δρόμος, ο δρόμος που βάδισες εσύ και χιλιάδες άλλοι κομμουνιστές, είναι τώρα ο δικός μας δρόμος, που φιλοδοξούμε να κρατήσουμε και να τον τιμήσουμε μέχρι τέλους.
Εκφράζουμε τα πιο θερμά συλλυπητήρια και την αμέριστη συμπαράστασή μας στην συντρόφισσά σου Ολγα και σε όλη την οικογένειά σου».
Ο Ν. Ρεμπάπης, αποχαιρετώντας τον Γ. Μωραΐτη εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ, ανέφερε: «Η πορεία του, η ζωή του ήταν συνυφασμένη με το Κόμμα, τους σκοπούς του και τις αρχές του, τις δυσκολίες αλλά και τις στιγμές ανάτασης του λαού μας (...) Το πλούσιο βιογραφικό του αλλά και οι λίγες μα πολύ πλούσιες εμπειρίες που έχουμε οι νεότεροι σύντροφοι από τον Γιώργη, μας δίνουν το παράδειγμα του επαναστάτη, του τολμηρού μαχητή κάτω από όλες τις συνθήκες για την υπόθεση του Κόμματος.
Στις φυλακές και στα μπουντρούμια, στις γιάφκες της παρανομίας και της έκδοσης των εντύπων του Κόμματος και της ΚΝΕ. Επαιξε καθοριστικό ρόλο και ο ίδιος για την έκδοση του "Οδηγητή" τα χρόνια της παρανομίας (...).
Πάντα είχε ενδιαφέρον για τους νέους, ιδιαίτερα τη νέα γενιά κομμουνιστών, τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ. Για να μάθουν την Ιστορία του λαού και του Κόμματος. Για να διαπαιδαγωγηθούν με τις αρχές και τις αξίες του συλλογικού αγώνα, να αγαπάνε τη γνώση, να μην δειλιάζουν μπροστά στα εμπόδια που επιστρατεύει κάθε φορά το σύστημα και το αστικό κράτος.
Με την πένα του, είτε ως δημοσιογράφος είτε ως συγγραφέας υπηρέτησε αυτούς τους σκοπούς. Ακόμα και όταν έγραφε για τις δυσκολίες της φυλακής ή τις κακουχίες των ατελείωτων πορειών του Δημοκρατικού Στρατού, το έκανε με τρόπο ζωντανό, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς μεγαλοστομίες. Για να καταλαβαίνουν ειδικά οι νεότεροι ότι όλοι αυτοί που στάθηκαν όρθιοι στις φουρτούνες ήταν απλοί άνθρωποι του λαού, που ξεχώρισαν για τις ικανότητες και την αντοχή τους, γιατί γαλουχήθηκαν με τις αρχές του Κομμουνιστικού Κόμματος.
(...) Οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες διαφόρων γενιών θυμόμαστε τον σ. Γιώργη να μας "ξεναγεί" στα λημέρια του στη Ρούμελη, στα κρησφύγετα του καπετάν Διαμαντή, στα Μάρμαρα, στην Καλύβα του Στεφανή, στον Γοργοπόταμο και αλλού, όχι μόνο μέσα από τα βιβλία του, αλλά και με διάφορες αφορμές και σε διάφορες εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες που πήρε η Οργάνωσή μας με σκοπό την ανάδειξη ιστορικών στιγμών από τον αγώνα του Κόμματος και του λαού μας. Ιδιαίτερα οι νεότεροι σύντροφοι τον θυμόμαστε στις εκδηλώσεις του 20ού Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ, το 2011, να αφηγείται με ζωντάνια τις δικές του εμπειρίες από τη λαϊκή πάλη της δεκαετίας του 1940 στην περιοχή της Στερεάς, όπου έδρασε ιδιαίτερα την περίοδο του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Κρατάμε σαν οδηγό τη σεμνότητα και τη μαχητικότητά του, που μαρτυρά και το ίδιο το βιογραφικό του, τα ίδια του τα λόγια: "Εμείς παλεύουμε πάντα. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ακόμα και μεσ' απ' τα κάτεργα. Ακόμα και κάτω απ' την κρεμάλα. Παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις, όπως μπορούμε και με ό,τι όπλο έχουμε και είμαστε σε θέση να χειριστούμε". Αυτές τις αξίες θέλουμε κι εμείς, σύντροφε Γιώργη, να υπηρετήσουμε με τον τρόπο που κι εσύ το έπραξες».
Ο Π. Πολίτης μετέφερε τη θλίψη της Οργάνωσης Φθιώτιδας για την απώλεια ενός συντρόφου «που τον γνωρίζει κάθε σπιθαμή της Φθιωτικής γης, κάθε βουνό και κάθε ρεματιά. Ομως τον γνωρίζουν και οι πόλεις, τα χωριά της Φθιώτιδας, αφού αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και τη νομιμοποίηση του Κόμματός μας, σαν μέλος της αρχισυνταξίας και της διεύθυνσης του "Ριζοσπάστη", χωρίς να λυπηθεί κόπο και χρόνο, κάθε στιγμή, κάθε ώρα και λεπτό, για χρόνια όργωνε όλη τη Φθιώτιδα από άκρη σε άκρη για να γνωρίσει και να προβάλει τα προβλήματα, τα βάσανα, τους καημούς και τους πόθους του λαού μας».
Ειδική αναφορά έκανε στη μάχη που έδωσε ο Γ. Μωραΐτης μαζί με τους απεργούς της ΛΑΡΚΟ το 1977, για να κερδίσουν τον αγώνα που έδιναν ενάντια στην εργοδοσία του Μποδοσάκη, τον ΣΜΕ, τον ΣΕΒ, την τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Υπογράμμισε: «Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι είτε με κομματική αποστολή είτε και στον ελεύθερο χρόνο του ήταν πάντα μαζί τους, δίπλα τους και τους έδινε κουράγιο. Αυτή η στάση δεν καταξίωσε μόνο τον σ. Γιώργη σαν λαϊκό αγωνιστή και ηγέτη, αλλά συνέβαλε στο να αναπτυχθεί το Κόμμα μας στη ΛΑΡΚΟ. Εκανε τους εργαζόμενους να γνωρίσουν τον "Ριζοσπάστη" που πρόβαλλε τον αγώνα τους, να τον προμηθεύονται, να αποζητούν την επαφή με τους δημοσιογράφους του "Ριζοσπάστη" για να πούνε τα προβλήματα και τους καημούς τους (...) Μέσα από αυτές τις συχνές επισκέψεις του, τα ρεπορτάζ του, έγινε γνωστός σε πάρα πολλούς, με αρκετούς έγινε φίλος. Κέρδισε τον σεβασμό και την εκτίμηση των εργατών της ΛΑΡΚΟ, των κατοίκων της Λάρυμνας και των χωριών της περιοχής (...) Στις εκλογές του 1977 η υποψηφιότητά του ως βουλευτή του Κόμματός μας βοήθησε να πραγματοποιηθεί μια μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στην παραλία της Λάρυμνας, αντίστοιχη με αυτή που είχε γίνει πριν την απελευθέρωσή της από τους Ιταλούς στις 11/9/1943».
«Σύντροφε Γιώργη, όπως έλεγες "οι άνθρωποι του μόχθου και της δουλειάς γράφουν ιστορία, οι εργάτες, οι αγρότες, και ούτε νοιάζονται αν θα τους γράψει ή θα τους ξεγράψει η ιστορία". Εγραψες Ιστορία. Γιατί ήσουν ένας από αυτούς. Αίμα από το αίμα τους. Εδωσες μεγάλο αγώνα, έκανες το καθήκον σου. Να πας στο καλό αγαπημένε μας σύντροφε. Εμείς οι σύντροφοί σου από τη Φθιώτιδα, τη γενέτειρά σου Βοδονίτσα, νέοι και παλιότεροι κομμουνιστές, θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τον δικό σου αγώνα, στον ίδιο δρόμο με σένα, μέχρι την τελική νίκη. ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΣ, ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΜΑΣ», κατέληξε ο Π. Πολίτης!
Εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ο Χρήστος Τσιντζιλώνης αναφέρθηκε στην αντιστασιακή δράση αλλά και στη δραστηριότητα του εκλιπόντα στις αντιστασιακές οργανώσεις (ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ΠΟΑΕΑ κ.ά.), ενώ ο Σπ. Χαλβατζής εκ μέρους του ΣΦΕΑ 1967-1974 έκανε αναφορά στην αλύγιστη στάση του συντρόφου Μωραΐτη κατά τη διάρκεια της χούντας.
Η Μαρία Αντωνιάδου μίλησε για τον Γ. Μωραΐτη που υπήρξε «πρότυπο δημοσιογράφου αγωνιστή», που έμεινε «προσηλωμένος στον αγώνα». «Ως άνθρωπος, προερχόμενη πολιτικά από εκ διαμέτρου αντίθετο μετερίζι, σκύβω το κεφάλι σε ένδειξη σεβασμού στον αλύγιστο αγωνιστή που έμεινε σταθερός στις ιδέες που πίστευε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο Π. Ναθαναήλ θυμήθηκε το χαμόγελο, τη μετριοπάθεια και τις πολύτιμες προτάσεις του εκλιπόντα, που διετέλεσε μέλος του ΔΣ της ΕΕΛ. «Δεν θα ξεχάσω τις συμβουλές σου Γιώργη (...) Η ΕΕΛ θα προετοιμάσει μια ειδική εκδήλωση για να τιμήσει το λογοτεχνικό σου έργο», ανέφερε.