Πολλαπλός είναι ο εμπαιγμός της κυβέρνησης απέναντι σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, με το προσχέδιο του προϋπολογισμού που κατέθεσε προχτές. Πέρα από τα δύο «εναλλακτικά σχέδια», που και τα δύο περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων καρατόμηση προνοιακών επιδομάτων και συντάξεων (η περικοπή του ΕΚΑΣ είναι δεδομένη και με ερωτηματικό η περικοπή της προσωπικής διαφοράς), επανέρχεται και η κοροϊδία γύρω από τα «αντίμετρα». Κάποια από αυτά, όσα αφορούν τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, είναι υπό την αίρεση της περικοπής των συντάξεων, καλώντας ουσιαστικά το λαό να διαλέξει από πού θα χάσει. Από την άλλη, όσα από τα λεγόμενα «αντίμετρα» χαρακτηρίζονται «αναπτυξιακά», ενεργοποιούνται έτσι κι αλλιώς σε βάθος διετίας, ανεξάρτητα από άλλες προϋποθέσεις. Δηλαδή η κρατική επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών σε επιχειρηματικούς ομίλους, οι μειώσεις στη φορολογία μεγάλων επιχειρήσεων και διανεμόμενων κερδών κ.λπ. θα αρχίσουν να «τρέχουν» άμεσα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και στο όνομα της ανταγωνιστικότητας. Αλλωστε, ο ΣΕΒ το έχει ήδη παραγγείλει στην κυβέρνηση: Στους βιομήχανους και τους άλλους επιχειρηματίες πρέπει να δοθεί η απόλυτη προτεραιότητα κατά το «μοίρασμα του υπερπλεονάσματος», δηλαδή του υπερ-ξεζουμίσματος των εργαζομένων. Ε, κι αυτή η παραγγελιά γίνεται πράξη και μέσω του προϋπολογισμού που επεξεργάζεται η κυβέρνηση.