Δημήτρης Βρύσαλης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ
Δουλεύουμε σε συνθήκες αυξανόμενης εντατικοποίησης, με αλλεπάλληλες βάρδιες (απόγευμα - πρωί - νύχτα) και εφημερίες, με χρωστούμενα ρεπό και άδειες ή με αύξηση του εργάσιμου χρόνου μέσα από την υπερωριακή απασχόληση, γιατί ακόμα και με βάση τους πετσοκομμένους οργανισμούς υπάρχουν χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις όλων των ειδικοτήτων.
Ας σκεφτούν όσοι έχουν την ευθύνη: Είναι δυνατόν οι νοσηλευτές να εργάζονται μέχρι τα 67, να κάνουν νυχτερινά, να κάνουν νοσηλεία, να εξετάζουν οι γιατροί ή να χειρουργούν, να μεταφέρουν ασθενείς οι μεταφορείς και τόσα άλλα; Μεγάλο τμήμα των υγειονομικών έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας εξαιτίας των παραπάνω.
Ομως οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ αρνούνται την επέκταση των Βαρέων - Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων στο Δημόσιο, ενώ διατηρούν πολλούς από εμάς αποκλεισμένους ακόμα και από τη χορήγηση του ανθυγιεινού επιδόματος. Για τους μαχόμενους υγειονομικούς αποτελούν κοροϊδία και πρόκληση οι προτάσεις νόμων που εμφανίστηκαν το τελευταίο διάστημα από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ για την ένταξή μας στα ΒΑΕ, όταν ως κυβερνήσεις πολέμησαν το δίκαιο αυτό αίτημα...
Εκκρεμεί ακόμα η έκδοση της νέας Υπουργικής Απόφασης που θα καθορίζει τους δικαιούχους, το ύψος και τις προϋποθέσεις χορήγησης του επιδόματος, ενώ υπάρχει «σύσταση» της ΕΕ για μείωση κατά 32% των εργαζομένων στο Δημόσιο που λαμβάνουν το επίδομα.
Αρνούνται να δεσμευτούν ότι δεν θα υπάρξει περικοπή σε όσους το παίρνουν σήμερα και επέκταση σε όσους το δικαιούνται. Αρνούνται το αίτημα για επέκταση των ΒΑΕ στο Δημόσιο, με ένταξη όλων των κλάδων και ειδικοτήτων που εργάζονται σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες, με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς μας.
Ο αποκλεισμός από τη χορήγηση του ανθυγιεινού επιδόματος ολόκληρων κλάδων και η σχεδιαζόμενη περικοπή του επιδόματος εντάσσονται στον σχεδιασμό κυβερνήσεων και ΕΕ για τη λειτουργία και των δημόσιων μονάδων Υγείας ως «αυτοτελών επιχειρηματικών μονάδων», με εργαζόμενους με ολοένα και λιγότερα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και με μικρότερο μισθολογικό «κόστος».