Ο «Ρ» αναδημοσιεύει συνέντευξη που παραχώρησε στον «902» ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚ Αργεντινής, Πατρίτσιο Ετσεγαράι
Associated Press |
Από τις μέρες της εξέγερσης |
-- Η εικόνα που έφτασε στην Ελλάδα από τις εξελίξεις στην Αργεντινή είναι η εικόνα μιας λαϊκής εξέγερσης. Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη χώρα; Πώς αντιδρά ο λαός μετά τις πολιτικές διεργασίες που προκάλεσε η κοινωνική έκρηξη;
-- Π.Ε.: Αυτή τη στιγμή υπάρχει ήδη μεγάλη αντίδραση. Η απάντηση που έδωσε το σύστημα στην κρίση είναι ουσιαστικά η «συνέχιση». Δηλαδή ο εκλεγμένος πρόεδρος εκπροσωπούσε τα ίδια συμφέροντα με το διορισμένο πρόεδρο. Επομένως πρέπει να πούμε ότι η κρίση στην Αργεντινή συνεχίζεται ότι υπάρχει μεγάλη δυσφορία, ότι η Αριστερά ζητάει εκλογές όχι μόνο για καινούριο πρόεδρο και αντιπρόεδρο, όπως καθόρισαν για τις 3 του Μάρτη, αλλά και για αντικατάσταση όλων των αρχών. Και ταυτόχρονα, η Αριστερά ζητάει εκλογές για συντακτική Βουλή που να αλλάξει ριζικά το πολιτικό σύστημα στην Αργεντινή.
Ζητάμε ανάκληση όλων των εξουσιών, διεύρυνση της πολιτικής αντιπροσώπευσης, μείωση των εσόδων των κυβερνητικών στελεχών, την αλλαγή του προεδρικού συστήματος σε κοινοβουλευτικό, με μια μόνο Βουλή.
Επιπλέον, ζητάμε την αντικατάσταση των δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου που κι αυτοί αποτελούν τμήμα του συστήματος, που θέτει σε αμφισβήτηση η λαϊκή εξέγερση των τελευταίων ημερών.
-- Η σύνδεση του εθνικού νομίσματος της Αργεντινής, του πέσο, με το δολάριο, καθώς και η επέμβαση στη χώρα σας του ΔΝΤ, δημιουργούν την αίσθηση ότι οδήγησαν την Αργεντινή, μια πλούσια σε ανθρώπους και φυσικούς πόρους χώρα, στο έλεος μιας κρίσης, που την κατευθύνουν οι κεφαλαιοκρατικές δυνάμεις της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης...
-- Π.Ε.: Η Αργεντινή που κάποτε θεωρούνταν το υπόδειγμα της εφαρμογής του νεοφιλελευθερισμού ιδιαίτερα την περίοδο του Μένεμ, σήμερα είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα για την πλήρη αποτυχία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και θα έλεγα γενικότερα του καπιταλιστικού συστήματος.
Η χώρα μας είναι μια χώρα με 15 εκατ. φτωχούς και πάνω από 5 εκατ. που ζουν σε πλήρη εξαθλίωση, που το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει το πρώτο ανθρώπινο δικαίωμα, δηλαδή να τρώνε.
Στην Αργεντινή απέτυχε η βασική αρχή του συστήματος, ότι δηλ. η πλήρης ελευθερία της αγοράς θα προκαλούσε πλούτο. Αντίθετα προκάλεσε συγκέντρωση του πλούτου σε μια μικρή ομάδα 30 επιχειρηματικών κύκλων, δηλ. 50-60 επιχειρήσεις, που οδήγησαν στην αύξηση της φτώχειας, στη συρρίκνωση της βιομηχανίας μεγάλου μέρους του πληθυσμού.
Στην Αργεντινή, άνθισε η καταστολή, κι αυτό φάνηκε σ' αυτά που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες, με 25 νεκρούς, πάνω από 500 τραυματίες και περισσότερους από 3.000 συλληφθέντες, θύματα της αστυνομικής καταστολής. Στην πραγματικότητα επιβλήθηκε μια πολιτική νεοφιλελεύθερη δικτατορία, που καθοδηγείται από μία πολιτική μαφία από εκπροσώπους των παραδοσιακών κομμάτων και που αμφισβητήθηκε έντονα στις πρόσφατες διαμαρτυρίες.
Πιστεύω ότι είναι μια μοναδική ευκαιρία για τις λαϊκές δυνάμεις, για την Αριστερά, ώστε να ενωθούν και να κάνουν ένα ποιοτικό βήμα για την οικοδόμηση μιας πολιτικής εναλλακτικής λύσης. Γιατί αν και μπόρεσαν να κινητοποιηθούν και να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Ντε λα Ρούα, ωστόσο δεν κατάφεραν να τον αντικαταστήσουν με μια λαϊκή κυβέρνηση.
Γι' αυτό το ΚΚΑ καλεί σε ενότητα της Αριστεράς, να πραγματοποιηθούν λαϊκές συνελεύσεις σε επίπεδο γειτονιάς, δήμου, επαρχίας κλπ., για μια εθνική συνέλευση όλων των πολιτικο-κοινωνικών δυνάμεων, ώστε να προκύψει μια λαϊκή εξουσία στο επόμενο διάστημα.
-- Πολλοί λένε ότι, πέρα από την Αργεντινή, η Λατινική Αμερική είναι συνολικά ένα καζάνι που βράζει. Πώς εκτιμάτε εσείς την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή σας;
-- Π.Ε.: Η Αργεντινή έχει σημαντική επίδραση κυρίως στη Νότια Αμερική, αλλά και στο σύνολο της Λατινικής Αμερικής. Λόγω της σημασίας της οικονομίας της στο 2ο μισό του 20ού αιώνα, μέσω του πολιτισμού της επιδρούσε πολύ στη Λατινική Αμερική.
Επομένως, μια τόσο μεγάλη εξέγερση θα έχει μεγάλη επίδραση στους αγώνες των λατινοαμερικάνικων λαών. Αυτό, είτε άμεσα είτε έμμεσα, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αλληλεγγύη με τους λαούς της Βενεζουέλας, της Κολομβίας...
Υπάρχει έντονο το αίσθημα της εθνικής κυριαρχίας όταν μας χτυπούσε η αστυνομία, τραγουδούσαμε τον εθνικό ύμνο, φωνάζοντας «Αργεντινή, Αργεντινή!!».
Γι' αυτό αυτοί οι αγώνες στρέφονται εναντίον της αυτόματης εξομοίωσης με την πολιτική των ΗΠΑ και φυσικά υπέρ της αλληλεγγύης με τους λαούς της Λατινικής Αμερικής. Η εξέγερση θα έχει θετική επίδραση παντού, πρώτα γιατί όλοι οι λαοί στους αγώνες τους θα νιώθουν την υποστήριξη του λαού της Αργεντινής και δεύτερον, γιατί θα δημιουργήσει περισσότερες δυσκολίες στις κυβερνήσεις και στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, στην προσπάθειά τους να εφαρμόσουν επιθετική πολιτική, για παράδειγμα με το «σχέδιο Κολομβία» ή τη λεγόμενη «πρωτοβουλία των Ανδεων», και φυσικά θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα στο σχέδιο προσάρτησης της Λατινικής Αμερικής στις ΗΠΑ, μέσα στα πλαίσια της ζώνης «Ελεύθερου εμπορίου για την Αμερική» (ΑΑΚΑ).
-- Περιγράψτε μας πώς λειτούργησε η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού στο πλαίσιο αυτής της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης στη χώρα σας; Τι συνέπειες είχε η πρόσδεση του πέσο στο δολάριο και ποια η διέξοδος για το λαό της Αργεντινής;
-Π.Ε.: Σε ό,τι αφορά τη «δολαριοποίηση», στην Αργεντινή, έχει χάσει το κύρος της με αυτές τις κινητοποιήσεις. Ο κόσμος ζητάει ένα εθνικό νόμισμα μέσα στα πλαίσια μιας εθνικής κυριαρχίας, μιας εθνικής ταυτότητας. Αυτή τη στιγμή μπορεί να βρισκόμαστε μπροστά σ' έναν ελιγμό για να παραμείνει το «πέσο», αλλά να υποτιμηθεί.
Ο λαός της Αργεντινής πρέπει να συνεχίσει να παλεύει και ενάντια σ' αυτό. Γι' αυτό και η Αριστερά κάλεσε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις να περικυκλώσουν τη Βουλή και να απαιτήσουν στις 3 του Μάρτη να γίνουν εκλογές για όλα τα αξιώματα στη χώρα και για να ψηφίσει ένα σχέδιο για άμεσες οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Δηλαδή: Την άμεση διακοπή της αποπληρωμής του εξωτερικού χρέους, την άμεση ρήξη με το ΔΝΤ, τη χορήγηση επιδομάτων στους ανέργους, τη δωρεάν σίτιση μαθητών και εργαζομένων σε σχολεία και χώρους δουλιάς, να περάσουν και πάλι στα χέρια του κράτους οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν, το ίδιο και η κοινωνική ασφάλιση και μια σειρά άλλα μέτρα.
-- Ποια είναι η γνώμη σας για το νέο Πρόεδρο, Σάα*;
-- Π.Ε.: Αυτό που είπε είναι ότι θα υπάρξουν επιπλέον μέτρα αναδιάρθρωσης. Δηλαδή θα συνεχιστεί η ίδια οικονομική πολιτική. Γι' αυτό και υπάρχει μια αναμονή γεμάτη ένταση στη χώρα, γι' αυτό και όλοι λένε ότι τίποτα δεν άλλαξε, ότι και πάλι κυβερνά η ίδια πολιτική μαφία. Ο Ροντρίγκεζ Σάα είναι κλασικό παράδειγμα μιας φεουδαρχικής λούμπεν αστικής τάξης της υπαίθρου που έχει υιοθετήσει το νεοφιλελευθερισμό. Αυτή είναι η αλήθεια για τον κύριο Ροντρίγκεζ Σάα.
Τελειώνοντας θέλω να σας ευχαριστήσω και να στείλω ένα θερμό χαιρετισμό στο λαό και στους εργαζόμενους της Ελλάδας, που ξέρουμε καλά ότι βρίσκεται στις πρώτες γραμμές της πάλης ενάντια σ' αυτές τις πολιτικές. Επίσης, να στείλω ένα συντροφικό χαιρετισμό στο ΚΚΕ και τις ευχαριστίες για την αλληλεγγύη του. Να είστε σίγουροι ότι θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας και την πολιτική μας δράση, ώστε αυτές τις στιγμές της λαϊκής εξέγερσης, στις οποίες η Αριστερά στην Αργεντινή παίζει μεγάλο ρόλο, να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε μια ισχυρή Αριστερά, ένα νέο κίνημα στη χώρα μας, με την Αριστερά στο επίκεντρο, ώστε μαζί με τους κοινωνικούς και πολιτικούς συμμάχους μας να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε την προοπτική μιας λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή.
* (Ο κυβερνήτης της επαρχίας Σαν Λούις, Αδόλφο Ροντρίγκεζ Σάα, ορίστηκε από το Κογκρέσο, πρόεδρος της Αργεντινής για 60 ημέρες, έως τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών στις 3 Μάρτη του 2002, όπως ανακοίνωσε ο εκτελών χρέη προέδρου Ραμόν Πουέρτα.
Ο Σάα αντικατέστησε στην προεδρία τον Φερνάντο Ντε λα Ρούα, ο οποίος παραιτήθηκε πριν λίγες μέρες, μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα. Δικαστικές πηγές που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο, αναφέρουν πως δύο δικαστές απαγόρευσαν στον παραιτηθέντα πρόεδρο Φερνάντο δε λα Ρούα την έξοδο από τη χώρα.
«Θα προτείνω ένα αυστηρό πλάνο λιτότητας έτσι ώστε ούτε το κράτος ούτε οι πολιτικοί να επιφέρουν άσκοπες δαπάνες», προσέθεσε ο Πουέρτα. Ο πρόεδρος που θα εκλεγεί το Μάρτη δε θα εκτίσει πλήρη θητεία τεσσάρων ετών, αλλά το υπόλοιπο της θητείας του πρώην προέδρου Ντε λα Ρούα, η οποία επρόκειτο να ολοκληρωθεί το Δεκέμβρη του 2003, διευκρίνισε ο Πουέρτα).