Γρηγοριάδης Κώστας |
Η αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον, εν μια νυκτί, σε επίπεδο εντυπώσεων φυσικά και όχι ουσίας, εκτιμάται από πολλούς ως «παράπλευρη απώλεια» του αρνητικού κλίματος που συνάντησε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Ντικ Τσέινι, κατά τη διάρκεια των επαφών του με τις αραβικές ηγεσίες. Αμερικανοί διπλωματικοί κύκλοι διέρρεαν ότι διαψεύστηκαν οι αρχικές εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες, ασχέτως δημοσίων δηλώσεων, τουλάχιστον 3-4 Αραβες ηγέτες θα συμφωνούσαν κατ' ιδίαν με τα αμερικανικά σχέδια για στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράκ.
Υπό αυτήν την έννοια, κυριαρχούσε η εκτίμηση, σε αναλυτές και κοινή γνώμη, ότι οι αμερικανικές πιέσεις δε στοχεύουν στην οριστική επίλυση του Μεσανατολικού, κάτι που θα ήταν εξαιρετικά εύκολο να γίνει αν όντως οι ΗΠΑ το επιθυμούσαν, αλλά απλώς σε μια «περιορισμένων χρονικών περιθωρίων και δυνατοτήτων» λύση μόνο για να κερδηθούν οι εντυπώσεις στον αραβικό χώρο.