Ανοιχτή αναφορά των έξι επιζώντων θυμάτων του ρατσιστή προς όλους τους αρμόδιους υπουργούς. Σε λίγες μέρες εκδικάζεται στο Εφετείο η υπόθεση που συγκλόνισε τη χώρα, πριν από τρία χρόνια
Ηταν Οκτώβρης του 1999, όταν ο νεαρός ρατσιστής, στο κέντρο της Αθήνας, πυροβόλησε εν ψυχρώ τρεις Κούρδους. Ο ένας απ' αυτούς έπεσε νεκρός. Το επόμενο βράδυ, σε άλλο κεντρικό δρόμο, πυροβολεί και τραυματίζει σοβαρά ακόμη δύο μετανάστες, ο ένας απ' την Γκάνα και ο άλλος απ' το Μπαγκλαντές. Το «κρεσέντο» του ρατσιστή συνεχίζεται και στις 22 Οκτώβρη, στα Εξάρχεια, τραυματίζει δύο Νιγηριανούς, έναν Πακιστανό λίγα στενά πιο κάτω απ' το σημείο της προηγούμενη επίθεσής του, ενώ τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας σκοτώνει έναν Γεωργιανό και τα ξημερώματα τραυματίζει έναν Αιγύπτιο, την ώρα που πήγαινε στη δουλιά του!
Τα έξι θύματα του θρασύτατου ρατσιστή που κατάφεραν να ζήσουν απ' τις σφαίρες του, στέλνουν ανοιχτή αναφορά προς τους υπουργούς Εσωτερικών, Εξωτερικών, Υγείας - Πρόνοιας, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, όπου περιγράφουν αναλυτικά πώς είναι σήμερα η κατάστασή τους. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις είναι αυτές του Αιγύπτιου Σάαντ Ελ Σάντυ, ο οποίος θα ζήσει όλη του τη ζωή 100% παραπληγικός, του Κούρδου Σερίφ Χαντίρ που παραμένει παραπληγικός απ' τη μέση και κάτω και του Γκανέζου Τόμι Κόφι, ο οποίος παρουσιάζει προοδευτική απώλεια των νοητικών του λειτουργιών, μιας και η σφαίρα έχει παραμείνει στο κεφάλι του και δεν μπορεί να απομακρυνθεί, γιατί ο κίνδυνος θα είναι μεγαλύτερος!
Eurokinissi |
Ο Κούρδος Σερίφ Καντίρ καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι και ο Νιγηριανός Τ. Αμαντάλ, δύο από τα θύματα του Παντ. Καζάκου |
Τα θύματα του ρατσιστή Καζάκου ζητούν νομοθετική ρύθμιση για χρηματική αποζημίωση και ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (σε περίπτωση που οι παθόντες είναι ανασφάλιστοι να καταβληθεί απ' το κράτος επίδομα ή σύνταξη απ' το δημόσιο ταμείο), άμεση κάλυψη των βιοτικών αναγκών όσων έχουν καταστεί ανίκανοι για εργασία, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άμεση υποστήριξη από τις κοινωνικές υπηρεσίες του κράτους για τα επιζώντα θύματα, που παραμένουν στην Ελλάδα. Ειδικά για την περίπτωση του Κούρδου Σ. Χαντίρ ζητείται χορήγηση πλήρους σύνταξης παραπληγικού, για το Τ. Κόφι να του χορηγηθεί σύνταξη αναπηρίας σαν να ήταν ασφαλισμένος, ενώ για τον Τ. Αμπντούλ προτείνεται να του δοθεί θέση, σε υπηρεσία ή δήμο, ατόμου με ειδικές ανάγκες και να τύχει επιδόματος απ' το Δημόσιο για τη μερική μόνιμη αναπηρία του.