Οι επιπτώσεις της κυβερνητικής πολιτικής στους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ
Eurokinissi |
Αποψη από φετινή κινητοποίηση των ΕΒΕ στο υπουργείο Οικονομικών, για το Φορολογικό |
«Η αυτόνομη οικονομική τους -τόνισε σχετικά- δραστηριότητα μειώνεται, λειτουργούν όλο και περισσότερο στη σκιά των μονοπωλίων, δραστηριοποιούνται εκεί όπου αυτά δεν μπορούν ακόμη ή δεν ενδιαφέρονται να εισχωρήσουν. Με την υλοποίηση της κατεύθυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για να μπορούν να πωλούν οι μεγαλοβιομήχανοι κάτω του κόστους, θα είναι η χαριστική βολή.
Ο τομέας του λιανικού εμπορίου τροφίμων σήμερα κυριαρχείται από τα σούπερ μάρκετ σε ποσοστό 85%. Τέσσερις μόνο αλυσίδες ελέγχουν το 60% και άλλες 8-10 το 25% και μένει μόνο το 15% για όλους τους άλλους μικρούς. Εκεί που ανοίγει ένα πολυκατάστημα παρατηρείται απότομη και απόλυτη πτώση του τζίρου των αντίστοιχων μικρών επιχειρήσεων. Πέρα από τα πλεονεκτήματα, που έτσι κι αλλιώς διαθέτουν λόγω του μεγέθους τους, οι μεγάλες επιχειρήσεις και τα μονοπώλια έριξαν στη μάχη για την κατάκτηση των αγορών και όπλα όπως, οι τιμές κάτω του κόστους σε ορισμένα προϊόντα "δολώματα" για τους καταναλωτές, τις παρατεταμένες εκπτώσεις και προσφορές, τις "άτοκες" δόσεις, την παράταση του ωραρίου λειτουργίας, με στόχο την οικονομική και φυσική εξάντληση των μικρεμπόρων.
Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης απέναντι στις ΜΜΕ, που προβάλλεται και αναπαράγεται από την ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα του "ευρωπαϊκού προσανατολισμού" στην ουσία απευθύνεται σε ένα λεπτό στρώμα μεσαίων, και μεγάλων για τα ελληνικά δεδομένα, επιχειρήσεων. Τέτοιου είδους επιχειρήσεις χρειάζονται τα μονοπώλια είτε για να τους εκχωρήσουν λιγότερο αποδοτικές για αυτά δραστηριότητες είτε για να τις χρησιμοποιήσουν σε τομείς της αγοράς με μεγάλο ρίσκο είτε ακόμα με τη μορφή του "δούρειου ίππου" για το άνοιγμα νέων αγορών, εκμεταλλευόμενα τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας που προκύπτουν από το μικρό τους μέγεθος, σε σχέση με τους πολυεθνικούς κολοσσούς. Οι μεσαίες επιχειρήσεις παίζουν έτσι το ρόλο του δορυφόρου γύρω από τα μονοπώλια, τα οποία έχουν την άνεση να τις κρατούν εξαρτημένες ή και να τις καταβροχθίζουν, αν το κρίνουν απαραίτητο. Οι μεσαίες επιχειρήσεις συμπληρώνουν τις διαδικασίες συγκέντρωσης κεφαλαίων και παραγωγής και τις ενισχύουν. Τα όποια ειδικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπέρ των ΜΜΕ είναι χωρίς αντίκρισμα για τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων. Τα κριτήρια τζίρου και απασχόλησης θέτουν εκ των πρότερων εκτός χρηματοδότησης πάνω από το 90% των επιχειρήσεων. Στην περιοχή της Αττικής που δραστηριοποιούνται εκατοντάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, επιχορηγήθηκαν 197 από τις οποίες μάλιστα οι 154 ήταν ΑΕ και ΕΠΕ και μόλις 40 ήταν ΟΕ και ατομικές επιχειρήσεις».
«Τα τελευταία χρόνια, μια σειρά από μέτρα της κυβέρνησης, που με λιγότερη ή περισσότερη θέρμη υποστήριξαν και τα υπόλοιπα κόμματα του "ευρωπαϊκού προσανατολισμού", επιτάχυναν αυτές τις διαδικασίες. Ο κρατικός προϋπολογισμός εντάσσεται σε αυτούς τους προσανατολισμούς κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η μετα-ΟΝΕ εποχή δεν προβλέπεται καθόλου ρόδινη. Αν πάρουμε σαν πρότυπο τη γερμανική οικονομία που θεωρείται "η ατμομηχανή της ΟΝΕ" και διαθέτει 30 επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους, τότε γίνεται φανερό ότι για την Ελλάδα που διαθέτει 101 επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους περισσεύει το 70% των επιχειρήσεων. Αλλωστε, έχει, με διάφορους τρόπους, διατυπωθεί η άποψη από παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και Ελληνες κυβερνητικούς υπεύθυνους, ότι ο υπερβολικός αριθμός μικρών επιχειρήσεων στη χώρα "αποτελεί βαρίδι στα πόδια της οικονομίας". Τα επόμενα χρόνια οι πολιτικοί εκπρόσωποι των μονοπωλίων στη χώρα μας θα επιχειρήσουν να "απελευθερώσουν" την οικονομία από κάθε "περιττό" βάρος με σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις, αφού πρώτα προσπαθήσουν να πείσουν τους μικροεπιχειρηματίες ότι είναι δήθεν ανίκανοι επιχειρηματίες. Το 1997, το 64% των επιχειρήσεων δήλωσαν ετήσιο κύκλο εργασιών έως 10 εκατ. δρχ., γεγονός που δείχνει ότι η πλειοψηφία αυτών των επιχειρήσεων βρίσκεται στα όρια της επιβίωσης.
Μοναδική γραμμή άμυνας των μικρών επιχειρήσεων απέναντι στην επιθετικότητα του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλίων είναι η ανάπτυξη των συνεταιρισμών, στην προμήθεια πρώτων υλών, στην παραγωγή και τη διάθεση των προϊόντων. Η μέχρι σήμερα λειτουργία των λιγοστών συνεταιρισμών, κύρια προμηθευτικών, παρά την όποια αρνητική εμπειρία είχε ευεργετικά αποτελέσματα στη στήριξη του εισοδήματος των ΕΒΕ και τη συγκράτηση της ασυδοσίας των μονοπωλίων. Μερικοί μάλιστα συνεταιρισμοί (π.χ. αυτοί των υδραυλικών και των ηλεκτρολόγων) κατάφεραν να γίνουν υπολογίσιμη οικονομική δύναμη στον τομέα τους».
«Αμεσα μέτρα που μπορούν ν' ανακουφίσουν κάπως τη μικροεπιχείρηση είναι: