Του Πάνου Μαραγκού από το «ΕΘΝΟΣ» |
Γι' αυτό σπεύδουν, όπως τότε με όρους «Γουέμπλεϊ», να χλευάσουν;
Πώς τα φέρνει, όμως, ο καιρός να συναντιούνται στο ίδιο μήκος με τον Μανδραβέλη της «Απογευματινής» και τον Μιχαλόπουλο της «Ελεύθερης Ωρας»...
Η «Αυγή», τουλάχιστον, ομολογούσε χτες μέσα από το κύριο άρθρο της πως ο βασικός λόγος που ακόμα συμμετέχουν κάποιες δυνάμεις στην πορεία είναι η αντιμετώπιση του ΚΚΕ. Πανηγύριζε γιατί, λέει, «δεν πέτυχε η επιχείρηση κομματικής ιδιοποίησης - κυρίως από το ΚΚΕ». Φουκαράδες...
Χειροκροτητές της αντεπανάστασης, ας απολαύσουν μαζί με τον Μίλερ, όσα - ως γνήσιος αντικομμουνιστής - ούτε ο Χάβελ δεν μπορεί να κρύψει. Μια «δημοκρατία» αποτελεσματική στο να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Κι αν ντρέπονται να συνεχίσουν να ταυτίζονται με τον Χάβελ, ας προσέξουν τον Μίκλος Γιάντσο.
Κατανοητές οι αγωνίες τους. Οταν φτάνει ΝΑΤΟικός στρατηγός να ομολογεί τα αυτονόητα, έχουν κάθε λόγο να επιχειρούν να εξευτελίσουν ό,τι δεν είναι τίποτα άλλο από ένα βήμα ακόμα προς το ιστορικά αναπότρεπτο.
Οταν η κυβερνητική προπαγάνδα αρχίζει να τραυλίζει περί του περιεχομένου του προϋπολογισμού, είναι θέμα χρόνου το πότε ο κόσμος θα βγει και πάλι στους δρόμους.
Οσες ποδοσφαιρικές αρένες κι αν στήσουν, ο κόσμος θα βγαίνει στο δρόμο.
Λιγότεροι απ' όσους θέλει να στείλει ο Τεγόπουλος στο μαντρί; Εξαρτάται. Ομως, πάντα κάπως έτσι αρχίζει...
Πόσο μάλλον, που τώρα υπάρχει - ζωντανός εφιάλτης τους - ένα Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο.
Για το «λαγό», πάλι δε θα γράψουμε τίποτα. Την περιγράφει καταπληκτικά την «αριστερά του μέλλοντος» ο Ν. Κιάος. Αλλωστε, είναι «αυτόπτης μάρτυς»...