Πώς ξεδιπλώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις κυβερνήσεις των καπιταλιστικών κρατών η εγκληματική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που θυσιάζει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές στο βωμό του κέρδους
Καθοριστική για το θεσμικό πλαίσιο των αερομεταφορών στην Ευρώπη υπήρξε η 10ετία του 1990. Στις αρχές της 10ετίας αυτής εφαρμόζεται το τρίτο πακέτο «απελευθέρωσης» της ΕΕ, το οποίο εισάγει την πολιτική των αποκαλούμενων «Ανοιχτών Ουρανών». Η πολιτική αυτή σηματοδοτεί την κατάργηση των ρυθμίσεων που προέβλεπε η σύμβαση του Σικάγο του 1944 για το διεθνές θεσμικό πλαίσιο των εναέριων μεταφορών. Εισάγεται, δηλαδή, στην ουσία η πολιτική του «ελεύθερου ανταγωνισμού» (σ.σ.: ασύδοτου) στο νευραλγικό τομέα των αερομεταφορών, κατά το αμερικανικό πρότυπο.
Η «απελευθέρωση» σήμανε την αθρόα ίδρυση νέων ιδιωτικών αεροπορικών εταιριών, ενώ λίγα χρόνια αργότερα τα κερδοσκοπικά συμφέροντα «εφηύραν» και τις αποκαλούμενες «Low Cost» (χαμηλού κόστους) αεροπορικές εταιρίες, οι οποίες εισήγαγαν και τα φθηνά εισιτήρια στην αεροπορική αγορά. Οι σοβαρές αυτές ανακατατάξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και ο ιδιαίτερα οξύς ανταγωνισμός, οδήγησαν ακόμα και εύρωστες εταιρίες στην κατάρρευση, με κραυγαλέα παραδείγματα την ελβετική «Swissair», τη βελγική «Sabena» και την «Air Canada». Ταυτόχρονα, οι εταιρίες, για να καταφέρουν να επιβιώσουν σε αυτή την «επιχειρηματική ζούγκλα», αρχίζουν δραστικές περικοπές στο κόστος λειτουργίας σε όλα τα επίπεδα. Από το κόστος συντήρησης των αεροσκαφών έως και το «εργατικό κόστος», με ό,τι συνεπάγονται αυτές οι δραστικές περικοπές για την ασφάλεια πτήσεων και επιβατών.
ICON |
Οι συνέπειες της πολιτικής που σπέρνει το θάνατο... |