Του ΣΤΑΘΗ από την «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» |
Ε, δε χρειάζεται καμιά ξεχωριστή προσπάθεια. Απλοί καθημερινοί υπολογισμοί φτάνουν, για να διαπιστώσεις πως κάθε φάση της περίφημης ευρωπαϊκής ενοποίησης συνοδεύεται και με νέα δεινά. Είτε αυτά αφορούν άμεσα την τσέπη (οι 50 δραχμές που έγιναν 50 λεπτά, δηλαδή τριπλασιασμός στις τιμές ειδών καθημερινής ανάγκης), είτε αφορούν πιο σύνθετα τις συνθήκες μέσα στις οποίες πουλάς σήμερα την εργατική σου δύναμη (κάθε δάνειο που παίρνεις για να πληρώσεις το προηγούμενο δάνειο σημαίνει ότι πουλάς όλο και πιο φτηνά την εργατική σου δύναμη, τόσο που το μεροκάματο να μη φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη μιας επιβίωσης, που να σου επιτρέπει να πας ξανά το πρωί για δουλιά).
Οτι κυματίζουν ευρωπαϊκές αστερόεσσες εκεί που κυμάτιζαν σφυροδρέπανα, μπορεί να χαροποιεί μόνον όσους ενσυνείδητα έχουν ταχθεί να υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο. Τα περί «δημοκρατίας» και ελευθερίας, ας αφήσουμε να τα περιγράψουν αυτοί που τα βιώνουν ήδη στο πετσί τους...
Το σόφισμα περί του «πολίτη», που θέλει όσα οι κυβερνήσεις δεν τολμούν, στέκεται λίγο πριν από την αξίωση του κεφαλαίου, να τελειώνει και με τα όποια δημοκρατικά δικαιώματα επιβιώνουν, να επιτραπεί δηλαδή σε αιρετές ή όχι κυβερνήσεις το εν λευκώ να προχωρήσουν όσα το «πολιτικό κόστος» τις εμποδίζει να κάνουν.
Οτι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν κοινή γλώσσα, καθότι κοινός και ο νους που λειτουργεί πίσω από τα συγκεκριμένα πολιτικά σχήματα, είναι παλιό. Οτι θα χειροκροτούσε ευθέως το ΠΑΣΟΚ την εγκύκλιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων ως «αυτονόητη υποχρέωση της κάθε κυβέρνησης», είναι απλά μια απόδειξη, του τι εννοεί ο Ρέππας όταν καλεί στη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτικής. Ε, δε χωράει το ΚΚΕ σε κάτι τέτοιο. Ευτυχώς. Ας αρκεστούν σ' αυτούς με τους οποίους έχουν πολιτική και προγραμματική συγγένεια. Εξάλλου, το κοινό ταμείο από το οποίο σιτίζονται δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε μπλε, πράσινους και ροζ κόκκους.
Ασχετο: Πώς το 'λεγε ο Βάρναλης; «κρασί ας μη παύσουν τ' άταχτα μουστάκια μας να στάζουν»... μέρες που 'ναι.