Ο Νίκος Παπαπερικλής |
Και θα 'ναι βαθύτατη η συγκίνηση των παλαιμάχων που μεγάλωσαν με τα φτερά του. Εξήντα περίπου χρόνια τώρα είναι που έμπηξε την πρωτεϊκή του φωνή από τα βάθη...
-- Σκλάβοι της δουλιάς σηκώστε το κεφάλι σας ψηλά!..
Από τα σπλάχνα του λαού και πάλι σήμερα. Από τα βάθη της γης. Από ένα υπόγειο τυπογραφείο, ίσως, στα σκοτεινά βάθη, που μετράει ο στοιχειοθέτης σπυρί σπυρί τα στοιχεία και τις ώρες της κτηνώδικης δικτατορίας. Κάθε συνθετήριο και μια λαχτάρα. Κάθε γραμμούλα και μια κραυγή οργής και παρόρμησης.
-- Κάτω η χούντα! Ελληνες! Ενωμένοι στη μάχη... Νυν υπέρ πάντων ο αγών! Δεν είναι μια οποιαδήποτε φωνή αυτή σήμερα. Είναι ο «Ριζοσπάστης», που κράτησε, μισόν και πάνω αιώνα, το λάβαρο της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης ψηλά. Είναι ο μυθικός Ανταίος που αντλεί τη δύναμή του από τα σπλάχνα της αγωνιζόμενης Ρωμιοσύνης και από τη μάνα γη που τον γέννησε ματωμένη σε αγώνες και καταδρομές, σε νίκες, παλινδρομήσεις, εξορμήσεις και θριάμβους. Ορθός στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Αγρυπνος φρουρός κατά της ακρίδας των ξένων. Πρωτοπόρος στις μάχες για ψωμί, δουλιά και ελευθερία. Με θύματα. Με ματωμένα πιεστήρια. Με υπέροχο πάντα φρόνημα...
Χέρι χέρι, λοιπόν, η εφημερίδα η πολυπόθητη της εργατιάς και του λαού και σήμερα κάτω από τις διασταυρωμένες χαντζάρες της τυραννίας κι αρχίζει ο χαρούμενος ψίθυρος στο εργοστάσιο, στη συνοικία...
-- Τα 'μαθες; - «Ριζοσπάστης»!
-- Και πού; Εδώ είναι χούντα...
-- Ελα από το σπίτι... Ελα και δε χάνεις... Θα ξαναζήσουμε μέρες και νύχτες παλιές... Θα δυναμώσει ο ρυθμός της πορείας μας. Θα γίνει ταχύτερος ο παλμός της συντροφικής πάλης... Ολα!
Το πρώτο φύλλο του παράνομου «Ριζοσπάστη», το Μάρτη του 1968 |
Τι είναι αυτό το χρονικό κι αυτός ο θαυμαστός οργανωτής και διαφωτιστής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, που αναπήδησε πάλι προχτές μέσα στα σκοτάδια της πιο κτηνώδικης βίας;
Είναι μια κραυγή κι ένα κόμμα που άπλωσε βαθιές βαθιές ρίζες μέσα στα σπλάχνα του ηρωικού μας λαού. Στις νόμιμες περιστάσεις σκιρτούσε από χαρά η εργαζόμενη Ελλάδα με την κραυγή του εφημεριδοπώλη στις λεωφόρους και στις πλατείες, στα χωριά, στα λιμάνια, στα εργοστάσια, στα μαγαζιά, στις βουερές πολιτείες...
-- Ο «Ριζοσπάστης»!.. Εδώ η φωνή του λαού, της αλήθειας!
Κι άπλωνε τ' ατσαλένιο του χέρι ο εργάτης κι ένιωθε μ' αυτό το χαρτί υπερήφανος ν' αντρειώνεται η τάξη του, μια τάξη όχι πια για τους άλλους, τα μεγαθήρια, τα παράσιτα, τους αδίστακτους, αλλά για τον εαυτό της, για την πρωτοπορία της ζωής και της πάλης κι άφηνε κραυγή χαράς.
-- Εχ! Να μου ζήσεις αθάνατη αδελφή φωνή της λευτεριάς, της ειρήνης, της ελπίδας, της δικαιοσύνης!.. Σπάσε τις ρίζες της εκμετάλλευσης και τις αλυσίδες της τυραννίας, εφτάψυχέ μου «Ριζοσπάστη»!
Στο χορό, λοιπόν, των ηρωικών πατριωτικών εκδόσεων και ο «Ριζοσπάστης» σήμερα. Δίπλα στην «Αδούλωτη Αθήνα», τη «Νέα Ελλάδα», στο «Ρήγα», τη σαρκαστική φοιτητική σάτιρα με τ' όνομα «Χούντα», στην «Ελεύθερη Πατρίδα» και σ' όλες τις εκδόσεις που παρορμούν και φωτίζουν, που ξεγυμνώνουν τα τέρατα της τυραννίας, που καθοδηγούν και εγκαρδιώνουν.
Ο «Ριζοσπάστης» όμως έχει μια φωτεινή και τρισένδοξη, μιαν ηρωική και ματωμένη ιστορία. Μέσα στο έρεβος και το χάος της Κατοχής, εμορφοποίησε έναν αθάνατο κόσμο αντίστασης. Από τις στήλες του το πρώτο ανέσπερο φως. Από τη ρωμαλέα φωνή του η βροντερή απάντηση στον κατακτητή, που έδωσε φτερά στους Ελληνες.
-- Θάνατος στο φασισμό, λευτεριά στο λαό!
-- Στ' άρματα, στ' άρματα!
-- Εμπρός στον αγώνα!..
Εκείνος ο «Ριζοσπάστης» ορθώνεται και σήμερα. Μια απαρχή γενναία. Μια εξόρμηση φωτεινή! Ενα σύνθημα μάχης που θα το ακολουθήσει μια πλημμυρίδα εντύπων όπως στα μαύρα χιτλερικά χρόνια.
Που θα πνίξει στον ωκεανό της τη Χούντα. Αυτό διδάσκει η ζωή. Και αυτό θα γίνει.