Η πλειοψηφία του ασκεί κριτική στα μέτρα της κυβέρνησης, αλλά αρνείται να οργανώσει την αντίσταση των εργαζομένων, σε αντίθεση με τις ταξικές δυνάμεις
Ο Π. Αβραμόπουλος μπορεί να είπε ότι «απορρίπτουμε τα μέτρα για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας από τους εργοδότες, γιατί μ' αυτά καταργείται το δικαίωμα των σωματείων στη συλλογική διαπραγμάτευση και διεκδίκηση, στην υπογραφή συλλογικών συμβάσεων» και να παραδέχτηκε ότι τα προτεινόμενα από την κυβέρνηση μέτρα «δεν αποτελούν μέτρα κατά της ανεργίας αλλά υπέρ της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου», ωστόσο στο «διά ταύτα», για την οργάνωση της αντίστασης του συνδικαλιστικού κινήματος σε όλα αυτά, δεν πρότεινε απολύτως τίποτα! Περιμένει απλώς να δει τι θα προκύψει από τον «κοινωνικό διάλογο» και μετά βλέπουμε...
Σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, τα στελέχη της «Αγωνιστικής Ενότητας» και του ΠΑΜΕ δεν περιορίστηκαν στην απόρριψη των μέτρων αλλά πρότειναν πρόγραμμα συγκεκριμένων κινητοποιήσεων για να ακυρωθεί στην πράξη ο νόμος που ετοιμάζεται για την εφαρμογή τους. Ο γραμματέας του ΕΚΘ, Θόδωρος Κυριακίδης , επισήμανε ότι «με τα μέτρα αυτά η εργατική τάξη αντιμετωπίζει ένα ολομέτωπο χτύπημα που θα έχει αποτέλεσμα την αύξηση και το μοίρασμα της ανεργίας και της φτώχειας». Τόνισε επίσης ότι ένας από τους βασικούς στόχους της νέας επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους είναι «ο κατακερματισμός της εργατικής τάξης και η αδυναμία της ανάληψης από μέρους της κοινής, συντονισμένης δράσης».
Η πλειοψηφία αντέδρασε κατηγορώντας τις ταξικές δυνάμεις για... «διάσπαση του συνδικαλιστικού κινήματος»! Ωστόσο, έλαβε την απάντηση πως «λογικό και δίκαιο και αυτό που συμφέρει την εργατική τάξη είναι η ανατροπή αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής... Οι αδυναμίες του κάθε κινήματος ξεπερνιούνται μέσα στη δράση και στον αγώνα και όχι στα λόγια».
Ο Θ. Κυριακίδης δήλωσε για τη σύσκεψη ότι «ανέδειξε το κυρίαρχο πρόβλημα που υπάρχει στις κεντρικές ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος: Η χειραγώγησή τους από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.
Πράγματι, αυτή η άγρια επίθεση της κυβέρνησης στα εργασιακά στόχο έχει έναν νέο χάρτη εργασιακών σχέσεων μακράς πνοής, όπου θα αναιρούνται οι μεγαλύτερες εργατικές κατακτήσεις του 20ού αιώνα, όπως το 8ωρο, η πλήρης σταθερή ημερήσια απασχόληση, οι Συλλογικές Συμβάσεις και η μονιμότητα στο δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα την αύξηση και το μοίρασμα της ανεργίας και της φτώχειας. Μπροστά σε όλα αυτά η πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚΘ κάλεσε τα σωματεία χωρίς να προτείνει ούτε ένα στοιχειώδες πρόγραμμα αντίδρασης.
Εγκαταλείποντας και το τελευταίο "φύλλο συκής" αναλώθηκε σε μια πρόχειρη περιγραφή των αντεργατικών μέτρων και κατέληξε ότι θα πραγματοποιήσει στις 31 του Αυγούστου σύσκεψη με τη ΓΣΕΕ για να καθορίσει τη στάση της μετά την έναρξη του "κοινωνικού διαλόγου" και την ατζέντα που θα παρουσιάσει σε αυτόν η κυβέρνηση!
Ο εμπαιγμός της νοημοσύνης των εργαζομένων δεν έχει όρια! Ας βγάλουν οι εργαζόμενοι τα συμπεράσματά τους. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και του ΕΚΘ θα καθορίσουν τη στάση τους μετά την έναρξη του "κοινωνικού διαλόγου"! Τρέμετε εσείς ΣΕΒ και κυβέρνηση!
Εμείς, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ και κάθε τίμιος εργαζόμενος υλοποιούμε το κάλεσμα που ξεκάθαρα απευθύναμε στη σύσκεψη των σωματείων: Συλλαλητήριο στις 24 του Αυγούστου στις 7 μ.μ. στο άγαλμα του Βενιζέλου και στις 2 του Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ. Συσκέψεις, περιοδείες, Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους δουλιάς, ώστε να υψωθούν μέτωπα αντίστασης στα αντεργατικά μέτρα και να κουρελιαστούν στην πράξη. Γενική απειθαρχία κατά των μέτρων. Επιτροπές αγώνα, συντονισμός της δράσης στους εργασιακούς χώρους.
Τον προγραμματισμό αυτό η πλειοψηφία του ΔΣ του ΕΚΘ προσπάθησε μάταια να συκοφαντήσει στα σωματεία και να τα αποπροσανατολίσει για "αναμονή" των αγώνων μετά την έναρξη του διαλόγου-απάτη της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση. Το κάλεσμα όμως του ΠΑΜΕ βρίσκει εύφορο έδαφος, που θα εκφραστεί με την επιτυχία των κινητοποιήσεων».