|
«Ηλέκτρα» του Χόφμανσταλ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών |
Αρχές του 19ου αιώνα, επηρεασμένος από τον Φρόιντ και τον εξπρεσιονιστή σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρντ, ο ποιητής και δραματουργός Ούγκο φον Χόφμανσταλ, σεβόμενος τον αριστοτελικό ορισμό περί «ενότητας μύθου, χώρου, χρόνου» και βασιζόμενος στη σοφόκλεια «Ηλέκτρα», έγραψε το ομώνυμο, μονόπρακτο ψυχολογικό δράμα «Ηλέκτρα», που σκηνοθετημένο από τον Ράινχαρντ επέδρασε καθοριστικά στην ερμηνευτική αναβίωση -δραματουργική και αισθητική - του αρχαίου δράματος από το γερμανικό θέατρο και ενέπνευσε την ομώνυμη όπερα του Ρίχαρντ Στράους. Το ξεχασμένο από το ελληνικό θέατρο δράμα του Χόφμανσταλ, ανέβασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (ΜΜΑ) -κλείνοντας τον κινηματογραφικό, οπερατικό και θεατρικό κύκλο «Ηλέκτρα» -, με μια παράσταση δυναμικά συμβολιστικού αλλά και λιτού εξπρεσιονισμού ο Θωμάς Μοσχόπουλος. Υψηλής εικαστικής αισθητικής, στυλοβάτες της ενδιαφέρουσας παράστασης ήταν το σκηνικό (ένα αιματοβαμμένο από τους φόνους των Ατρειδών, σαν υπό κατάρρευση, επικλινές σκηνικό) και τα κοστούμια (υπέροχο το κοστούμι της Κλυταιμνήστρας) του ιδιοφυούς Διονύση Φωτόπουλου, οι «ποιητικά» ζοφώδεις φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, αλλά και συνδημιουργικοί συντελεστές της η γλωσσικής αμεσότητας μετάφραση της Κοραλίας Σωτηριάδου, η ψυχογραφική κινησιολογία της Ελενας Τοπαλίδου, η ανησυχαστική μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή και οι συνολικά καλές ερμηνείες. Χαμηλόφωνη, λιτά και δυνατά ψυχογραφική η ερμηνεία της Αννας Μάσχα (μια έντονα διαταραγμένη ψυχικά Ηλέκτρα). Μελαγχολικά «λογική» η Χρυσόθεμις της Μαρίας Σκουλά. Ηρεμα έτοιμος για το φόνο ο Ορέστης του Αργύρη Ξάφη. Εξοχο επίτευγμα υποκριτικής και τεχνικής ήταν η ερμηνεία της Αμαλίας Μουτούση -Κλυταιμνήστρα. Η Α. Μουτούση «γλέντησε» και «κέντησε» κάθε φράση, κάθε λέξη, κάθε συλλαβή της κάθε λέξης, προσδίδοντάς τους μεγάλα φορτία πνευματικότητας, νοήματος, συναισθήματος, βαθιάς χαρακτηρολογικής και ψυχαναλυτικής επεξεργασίας της επίσης διαταραγμένης, «τερατώδους» Κλυταιμνήστρας.
ΘΥΜΕΛΗ