|
Ευέλικτους εργάτες και εργάτριες για κάθε χρήση, θέλει το κεφάλαιο |
Κωδικοποιημένα, τα μέτρα στα οποία κατέληξαν οι υπουργοί Απασχόλησης της ΕΕ για την απασχόληση, την Κοινωνική Ασφάλιση και την πολιτική μισθών, είναι τα παρακάτω:
1. Γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας (μειωμένη απασχόληση σε εβδομαδιαία ή ημερήσια βάση, με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών), με το πρόσχημα ότι έτσι θα αποθαρρύνονται οι επιχειρήσεις να προχωρούν σε απολύσεις. Γενίκευση της ημιαπασχόλησης και της υποαπασχόλησης, των τετράωρων και τα τρίωρων, των stage και των άλλων μορφών ελαστικής απασχόλησης.
2. Ενίσχυση των προγραμμάτων κατάρτισης και επανακατάρτισης, με αδρή μάλιστα χρηματοδότηση των κοινωνικών εταίρων, των επιχειρήσεων, των ΜΚΟ και των ιδιωτών, προκειμένου να συγκαλύπτεται η αύξηση της ανεργίας, από τη μια, και, από την άλλη, να δημιουργείται μια δεξαμενή φτηνού εργατικού δυναμικού για τους εργοδότες.
3. Καθήλωση των μισθών και μείωση των εργοδοτικών εισφορών για την Κοινωνική Ασφάλιση. Μ' αυτόν το στόχο, καλούν τους εκπροσώπους του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού να αναλάβουν ακόμα ενεργότερο ρόλο, μέσω του συμβιβασμού τους στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όπως γίνεται ήδη.
4. Επιτάχυνση των ρυθμών στη δημιουργία ενός δικτύου στοιχειώδους κοινωνικής προστασίας, που θα αποτελείται από εθελοντές, ιδιώτες και άλλες άτυπες «δομές», για όσους οδηγούνται στην απόλυτη εξαθλίωση εξαιτίας και της κρίσης. Στόχος είναι να αποτραπούν οι κοινωνικές αντιδράσεις, και, μάλιστα, στην πιο ριζοσπαστική εκδοχή τους.
5. Προετοιμασία του αναγκαίου εργατικού δυναμικού για τους τομείς εκείνους που παρουσιάζονται σαν οι μελλοντικές «επενδυτικές ευκαιρίες» για το κεφάλαιο, όπως η «πράσινη» και η κοινωνική οικονομία. Σ' αυτό το πλαίσιο προσπαθούν να προσαρμόσουν ακόμα πιο αποτελεσματικά την εκπαίδευση στην καπιταλιστική αγορά εργασίας.
6. Καλύτερη προσαρμογή των δημόσιων οργανισμών για τους ανέργους, όπως ο ΟΑΕΔ, στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Στόχος τους είναι ούτε ένα ευρώ από τα κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια να καταλήγει για την ουσιαστική ενίσχυση των ανέργων, αλλά όλα να κατευθύνονται στις δικές τους τσέπες, για την εξασφάλιση τζάμπα εργατικής δύναμης.
7. Διευκόλυνση της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων, όπως επιτάσσει το Μάαστριχτ, ώστε η κερδοφορία του κεφαλαίου να μην εμποδίζεται από σύνορα και περιορισμούς στην ανεύρεση του καταλληλότερου και φθηνότερου εργατικού δυναμικού.
8. Ενθάρρυνση των διάφορων μορφών της ελαστικής απασχόλησης, της μετάβασης από την ανεργία στην απασχόληση και από τη μια εργασία στην άλλη.
9. Λήψη μέτρων, ώστε να αυξηθεί ο εργάσιμος βίος και να δουλεύουν οι εργαζόμενοι μέχρι τα βαθιά γεράματα.