Μια σύντομη αναφορά στις προβλέψεις του νομοθετήματος και στον τρόπο με τον οποίο οι δυνάμεις του κεφαλαίου το επέβαλαν στους εργαζόμενους
Motion Team |
Το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων είναι το μόνο που μπορεί να βάλει εμπόδια στην εφαρμογή της αντιδραστικής οδηγίας |
Η οδηγία Μπολκεστάιν επιβάλλει στα κράτη - μέλη να καταργήσουν κάθε προϋπόθεση και περιορισμό που θέτει η εθνική τους νομοθεσία για την παροχή υπηρεσιών από επιχειρήσεις που εδρεύουν σε άλλο κράτος - μέλος. Η οδηγία αφορά σε υπηρεσίες που καλύπτουν το 70% των θέσεων απασχόλησης στην ΕΕ.
Βασικό σημείο διαβούλευσης αποτέλεσε η «Αρχή της χώρας καταγωγής» που περιεχόταν αρχικά στην οδηγία. Σύμφωνα με αυτήν, οι εργαζόμενοι που θα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σε μια άλλη χώρα της ΕΕ, θα απασχολούνταν με όρους και μισθούς που ισχύουν στη χώρα καταγωγής της εργοδότριας εταιρείας και όχι στη χώρα όπου εργάζονται. Αυτό σημαίνει ότι μια πολυεθνική θα μπορεί να μεταφέρει εργαζόμενους από μια χώρα με μειωμένα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε μια άλλη, με σαφώς καλύτερο επίπεδο αμοιβών και δικαιωμάτων και μέσα από νομικίστικες διαδικασίες να επιβάλλει όρους αμοιβής και εργασίας αντίστοιχους με εκείνους της χώρας καταγωγής της επιχείρησης.
Προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τη συγκεκριμένη ρύθμιση και να ψηφιστεί η οδηγία, σοσιαλδημοκράτες και φιλελεύθεροι προχώρησαν σ' έναν ελιγμό: Στο τελικό κείμενο της οδηγίας μετονόμασαν την «Αρχή της χώρας καταγωγής» σε «Ελευθερία παροχής υπηρεσιών». Μ' αυτόν τον τρόπο επέβαλαν από την πίσω πόρτα την κατάργηση κάθε εθνικού περιορισμού στην παροχή υπηρεσιών ανάμεσα στα κράτη - μέλη και διασφάλισαν την ελευθερία κίνησης των υπηρεσιών, μια από τις τέσσερις διαβόητες ελευθερίες της Συνθήκης του Μάαστριχτ.
Επιπλέον, σε ό,τι αφορά το εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων που αποσπώνται για να δουλέψουν σε μιαν άλλη χώρα, η οδηγία Μπολκεστάιν παραπέμπει στην οδηγία 96/71, η οποία καθορίζει τους όρους της απόσπασης και η οποία ξεκάθαρα ορίζει ότι στο ζήτημα του Εργατικού Δικαίου κανένας περιορισμός δεν μπορεί να τεθεί από το κράτος υποδοχής των υπηρεσιών.
Σύμφωνα με το επίσημο κείμενο, πεδίο εφαρμογής της οδηγίας Μπολκεστάιν είναι οι τομείς «υπηρεσιών γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος». Μ' αυτό το νόθο επιχείρημα, οι πολιτικές δυνάμεις του κεφαλαίου ισχυρίζονται ότι η οδηγία δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε τομείς, όπως η Υγεία και η Παιδεία. Λένε ψέματα. Η οδηγία Μπολκεστάιν ανοίγει το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση και υποβάθμισή τους, καθώς υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας και Παιδείας παρέχονται ήδη έναντι αμοιβής στα κράτη - μέλη της ΕΕ και, κατά συνέπεια, με τις απαραίτητες δικονομικές διευκρινίσεις, θα ενταθεί η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους.